Meer nummers van Krrysopher
Beschrijving
Producent: eterogeen
Mastering Engineer: Radu Bădilaş
Mengingenieur: Radu Bădilaş
Geluidstechnicus: eterogeen
Componist: Maria Jugănaru
Tekstschrijver: Maria Jugănaru
Arrangeur: Radu Bădilaş
Songtekst en vertaling
Origineel
Am pierdut liniștea de a fi înțeles.
Tot ce am cules e scrum acum.
Te visez.
Ce ciudat să te văd zâmbind către un alt chip și pe un alt drum.
Dar poate dacă aș fi fost fără cusur de la început, dacă aș fi fost mereu perfectă și mereu aș fi știut cum să fiu bună, să fiu sinceră, să fiu mereu mai mult. Și când mă întrebi, să am mereu răspuns.
De ce fuși în mâini? De ce mi-ai furat tot ce aveam mai bun?
Nu mă uiți suspinând.
Pentru ce s-a stins mult prea curând?
Vreau un răspuns.
Am iubit orice colț din durerea ta.
Totuși, pe a mea am uitat-o demult.
Cât am ars, cât am plâns, dar cât am trăit n-ar schimba nimic, nici măcar un cuvânt.
Dar poate dacă aș fi știut ce se întâmplă în pieptul meu, dacă aș fi fost mereu senină și puternică mereu.
Dacă aș fi fost mai puțin foarte și mai mult un Dumnezeu, poate atunci aș fi avut răspuns.
De ce fuși în mâini?
De ce mi-ai furat tot ce aveam mai bun?
Nu mă uiți suspinând.
Pentru ce s-a stins mult prea curând?
Vreau un răspuns. Vreau un răspuns.
Vreau un răspuns.
Vreau un răspuns.
Vreau un răspuns.
Vreau un răspuns. Vreau un răspuns. Vreau un răspuns. Vreau un răspuns.
Vreau un răspuns.
Nederlandse vertaling
Ik verloor de rust om begrepen te worden.
Het enige dat ik nu heb verzameld is as.
ik droom van jou
Wat vreemd om je te zien glimlachen naar een ander gezicht en op een andere weg.
Maar misschien als ik vanaf het begin feilloos was geweest, als ik altijd perfect was geweest en altijd had geweten hoe ik vriendelijk moest zijn, om eerlijk te zijn, om altijd meer te zijn. En als je het mij vraagt, mag ik dan altijd een antwoord hebben.
Waarom lag jij in jouw handen? Waarom heb je mijn beste gestolen?
Kijk mij niet snikkend aan.
Waarom werd het veel te vroeg uitgedoofd?
Ik wil een antwoord.
Ik hield van elke hoek van je pijn.
Ik ben de mijne echter al lang geleden vergeten.
Hoe erg ik ook verbrandde, hoeveel ik ook huilde, maar zolang ik leefde, zou er niets veranderen, zelfs geen woord.
Maar misschien als ik had geweten wat er in mijn borst gebeurde, als ik altijd kalm en altijd sterk was geweest.
Als ik steeds minder een God was geweest, had ik misschien het antwoord gehad.
Waarom lag jij in jouw handen?
Waarom heb je mijn beste gestolen?
Kijk mij niet snikkend aan.
Waarom werd het veel te vroeg uitgedoofd?
Ik wil een antwoord. Ik wil een antwoord.
Ik wil een antwoord.
Ik wil een antwoord.
Ik wil een antwoord.
Ik wil een antwoord. Ik wil een antwoord. Ik wil een antwoord. Ik wil een antwoord.
Ik wil een antwoord.