Meer nummers van Koss
Beschrijving
Componist: Притула Леонид Васильевич
Componist: Притула Дмитрий Васильевич
Tekstschrijver: Притула Леонид Васильевич
Tekstschrijver: Притула Дмитрий Васильевич
Songtekst en vertaling
Origineel
Если жизнь это борьба, то возьму север юг.
Молодой, полуслепой, руками ищу руль, чтоб уехать далеко, где меня не найдут. Ведь я одиночка буду по своей натуре.
Ее глаза горят, как будто жар температуры. Я где-то в пять утра приеду, но вижу салют.
На небе есть фонарики, они меня ведут прямо к сердцу твоему в полутемную луну.
В комнате твой запах, и я ему гроздь.
Если ты кино, тогда я Кинопоиск.
Если ты мелодия, то я твой голос. Если вдруг поднимемся, то мы увидим космос.
У пацанов никогда не болит.
Ай, ай, раны все под зонты. В небе раз фонари, два фонари, дороги в грязи.
Ай, ай, внутренний карман, там мятый паспорт России. Тост за друзей, здоровья родным.
Ай, ай, раны все под зонты. В небе раз фонари, два фонари, дороги в грязи.
Ай, ай, внутренний карман, там мятый паспорт России.
Тост за друзей, здоровья родным.
Я тут чуть уставший, город тает, мысли под дождем, братьев соберет гитара, и мы что-нибудь споем. Больше ничего не надо, больше дальше это все.
Я еще стал чуть-чуть старше, куда меня несет? Чё там на радарах? Я лечу под двести где-то мимо
Краснодара, пролетая серпантины, горы со мной, скалы.
Со мной те, кто до конца, и их тут очень мало. У пацанов никогда не болит. Ай, ай, раны все под зонты.
В небе раз фонари, два фонари, дороги в грязи.
Ай, ай, внутренний карман, там мятый паспорт России. Тост за друзей, здоровья родным.
Ай, ай, раны все под зонты. В небе раз фонари, два фонари, дороги в грязи.
Ай, ай, внутренний карман, там мятый паспорт России. Тост за друзей, здоровья родным.
Ай, ай.
Nederlandse vertaling
Als het leven een strijd is, neem ik het noorden en het zuiden.
Jong, halfblind zoek ik met mijn handen naar het stuur zodat ik ver weg kan gaan waar ze mij niet zullen vinden. Ik zal tenslotte van nature een eenling zijn.
Haar ogen branden, alsof de temperatuur hoog is. Ik kom rond vijf uur 's ochtends aan, maar ik zie vuurwerk.
Er zijn lantaarns in de lucht, ze leiden me rechtstreeks naar je hart in de donkere maan.
Er is jouw geur in de kamer, en ik ben er een deel van.
Als jij een bioscoop bent, dan ben ik Kinopoisk.
Als jij de melodie bent, dan ben ik jouw stem. Als we plotseling opstaan, zullen we ruimte zien.
De jongens worden nooit ziek.
Ja, de wonden liggen allemaal onder parasols. Er zijn één lantaarn in de lucht, twee lantaarns, de wegen zijn modderig.
Oh, oh, binnenzak, daar zit een verfrommeld Russisch paspoort. Een toost op vrienden, gezondheid op familie.
Ja, de wonden liggen allemaal onder parasols. Er zijn één lantaarn in de lucht, twee lantaarns, de wegen zijn modderig.
Oh, oh, binnenzak, daar zit een verfrommeld Russisch paspoort.
Een toost op vrienden, gezondheid op familie.
Ik ben hier een beetje moe, de stad smelt, mijn gedachten zijn in de regen, de gitaar zal de broers samenbrengen en we zullen iets zingen. Er is niets meer nodig, dat is alles.
Ik ben nog wat ouder, waar ga ik heen? Wat staat er op de radar? Ik vlieg ergens onder de tweehonderd voorbij
Krasnodar, vliegend over serpentines, bergen met mij, rotsen.
Degenen die tot het einde bij mij zijn, en dat zijn er hier maar heel weinig. De jongens worden nooit ziek. Ja, de wonden liggen allemaal onder parasols.
Er zijn één lantaarn in de lucht, twee lantaarns, de wegen zijn modderig.
Oh, oh, binnenzak, daar zit een verfrommeld Russisch paspoort. Een toost op vrienden, gezondheid op familie.
Ja, de wonden liggen allemaal onder parasols. Er zijn één lantaarn in de lucht, twee lantaarns, de wegen zijn modderig.
Oh, oh, binnenzak, daar zit een verfrommeld Russisch paspoort. Een toost op vrienden, gezondheid op familie.
Ja, ja.