Meer nummers van ALIS
Beschrijving
Mastering Engineer: Carlos Hernández
Mengingenieur, opnametechnicus: Pachi García Alis
Tekstschrijver, componist: Pachi García Alis
Tekstschrijver: Sara Leo
Songtekst en vertaling
Origineel
El recuerdo no avisa, llega como un incendio.
A veces le animo a pasar, dejo el pestillo abierto.
El recuerdo no avisa, llega como un incendio.
Y otras se esfuma lento, como el frío en invierno.
No rompe de golpe, botea muy lento, quebrando el silencio, ganándome tiempo.
Me quema por dentro, dejándome ciego. Maldito recuerdo.
Te invito a que me dejes en paz y que te vayas por donde has venido.
Te invito a que me dejes en paz y que te vayas por donde has venido.
Por donde has venido.
El recuerdo no avisa, él ya no tiene prisa.
A veces se queda a dormir, me saca alguna sonrisa.
El recuerdo no avisa, él ya no tiene prisa.
Como una promesa en papel que se cae y se pisa.
Llega como un calambre en mitad de la noche.
Te pide que mientas, te pide que llores.
Te quema por dentro, dejándote ciego. Maldito recuerdo.
Te invito a que me dejes en paz y que te vayas por donde has venido.
Te invito a que me dejes en paz y que te vayas por donde has venido.
Te invito a que me dejes en paz.
Te invito a que me dejes en paz. Te invito a que me dejes en paz.
Te invito a que me dejes en paz. Te invito a que me dejes en paz.
Y que te vayas por donde has venido.
Oh, oh.
Oh, oh.
Nederlandse vertaling
De herinnering waarschuwt niet, hij arriveert als een vuur.
Soms moedig ik hem aan om binnen te komen, ik laat de klink open.
De herinnering waarschuwt niet, hij arriveert als een vuur.
En bij andere vervaagt het langzaam, zoals de kou in de winter.
Het breekt niet plotseling, het stuitert heel langzaam, verbreekt de stilte en geeft me tijd.
Het brandt me vanbinnen, waardoor ik blind word. Verdomde herinnering.
Ik nodig je uit om mij met rust te laten en te gaan waar je vandaan komt.
Ik nodig je uit om mij met rust te laten en te gaan waar je vandaan komt.
Waar kom je vandaan?
De herinnering waarschuwt niet, hij heeft geen haast meer.
Soms blijft hij logeren, hij laat me glimlachen.
De herinnering waarschuwt niet, hij heeft geen haast meer.
Als een belofte op papier die je laat vallen en waar je op stapt.
Het komt als een kramp midden in de nacht.
Hij vraagt je om te liegen, hij vraagt je om te huilen.
Het brandt je van binnen, waardoor je blind wordt. Verdomde herinnering.
Ik nodig je uit om mij met rust te laten en te gaan waar je vandaan komt.
Ik nodig je uit om mij met rust te laten en te gaan waar je vandaan komt.
Ik nodig je uit om mij met rust te laten.
Ik nodig je uit om mij met rust te laten. Ik nodig je uit om mij met rust te laten.
Ik nodig je uit om mij met rust te laten. Ik nodig je uit om mij met rust te laten.
En dat je gaat waar je vandaan komt.
Uh-oh.
Uh-oh.