Beschrijving
Ingenieur: J.NE
Producent: J.NE
Componist: Zhenel Neretin
Songtekst en vertaling
Origineel
Я шёл по зимнему ветру домой.
Старинный дом, пустой трамвайный рой.
Ты встала рядом, как чужой, иной.
Такой знакомой стала вдруг печаль.
Дешёвый кофе, серый тусклый зал.
Ты смеялась, будто мир устал от тихих сцен, от глупых лишних драм. Но я узнал тебя по старым снам.
Ты — та, что снилась ночь за ночью.
С ветром в волосах, с тишиной в глазах.
Я столько искал тебя между "поздно" и "жаль".
Ты — та, что снилась ясно, больно.
Малю твое имя долго, как февраль.
И таю, и таю в этой встрече, в финале и в начале.
Ты говорила: "Всё пройдёт, уснёт". И пальцем таила чужая боль вине.
Я делал вид, что не горит внутри, что не по коже твои шаги.
Сквозь шум витрин, сквозь город и туман ты шла, и каждый звук янтарным стал.
Я так боялся сделать лишний вдох, чтоб не спугнуть твой странный мягкий вздох.
Ты — та, что снилась ночь за ночью.
С ветром в волосах, с тишиной в глазах.
Я столько искал тебя между "поздно" и "жаль".
Ты — та, что снилась ясно, больно.
Малю твое имя долго, как февраль.
И таю, и таю в этой встрече, в финале и в начале.
И если всё это мираж дождя, и если утром снова нет тебя, пускай, но в самом хрупком из годов я всё равно тебя нашёл.
Ты — та, что снилась ночь за ночью.
С ветром в волосах, с тишиной в глазах.
Я столько искал тебя между "поздно" и "жаль".
Ты — та, что снилась ясно, больно.
Малю твое имя долго, как февраль.
И таю, и таю в этой встрече, в финале и в начале.
Nederlandse vertaling
Door de winterwind liep ik naar huis.
Een oud huis, een lege tramzwerm.
Je stond naast mij, als een vreemde, anders.
Verdriet werd ineens zo vertrouwd.
Goedkope koffie, grijze schemerige kamer.
Je lachte alsof de wereld de stille taferelen, de stomme, onnodige drama's beu was. Maar ik herkende je uit oude dromen.
Jij bent degene waar ik nacht na nacht van droom.
Met de wind door je haren, met stilte in je ogen.
Ik zocht je zo vaak tussen 'te laat' en 'sorry'.
Jij bent degene die helder en pijnlijk droomde.
Ik schilder je naam al zo lang als februari.
En ik smelt en smelt in deze ontmoeting, in de finale en aan het begin.
Je zei: "Alles zal voorbijgaan, hij zal in slaap vallen." En met een vinger verborg ze de pijn en het schuldgevoel van iemand anders.
Ik deed alsof ik niet brandde van binnen, dat je stappen mijn huid niet raakten.
Je liep door het lawaai van winkeletalages, door de stad en de mist, en elk geluid werd amberkleurig.
Ik was zo bang om extra adem te halen, om je vreemde zachte zucht niet weg te jagen.
Jij bent degene waar ik nacht na nacht van droom.
Met de wind door je haren, met stilte in je ogen.
Ik zocht je zo vaak tussen 'te laat' en 'sorry'.
Jij bent degene die helder en pijnlijk droomde.
Ik schilder je naam al zo lang als februari.
En ik smelt en smelt in deze ontmoeting, in de finale en aan het begin.
En als dit allemaal een luchtspiegeling van regen is, en als je morgenochtend weer weg bent, ook al heb ik je in de meest kwetsbare jaren nog steeds gevonden.
Jij bent degene waar ik nacht na nacht van droom.
Met de wind door je haren, met stilte in je ogen.
Ik zocht je zo vaak tussen 'te laat' en 'sorry'.
Jij bent degene die helder en pijnlijk droomde.
Ik schilder je naam al zo lang als februari.
En ik smelt en smelt in deze ontmoeting, in de finale en aan het begin.