Meer nummers van antartlife
Beschrijving
Producent: Antonina Yepikhina
Componist: Antonina Yepikhina
Tekstschrijver: Antonina Yepikhina
Songtekst en vertaling
Origineel
Powiedz, gdzie jesteś.
Bra-brak kontaktu robi swoje. Cisza między nami gra.
Ty nie wiesz, co dzieje się u mnie. Ja nie wiem, gdzie jesteś Ty dziś.
Nie lubię tej dziwnej gry, domyślania między słów. Wolę, kiedy wszystko jasne, bo dorośli jesteśmy już. Dzwoniłam.
Cisza w telefonie. Miasto nocą świeci jak sen.
Przyjechałam tylko dla Ciebie, a Ciebie znowu tu nie ma.
Powiedz, gdzie jesteś dziś, bo cisza boli bardziej niż krzyk.
Czekałam tak długo tu, a telefon milczy znów. Powiedz, gdzie jesteś dziś.
Nie chcę zgadywać Twoich myśli.
Jeśli coś jeszcze w nas jest, powiedz mi, zanim znikniesz. Od rana maluję pokój.
Kolor ścian, zmęczony dzień. Potem jadę przez pół miasta, bo wierzyłam, że spotkam Cię.
Dzwonię znowu. Tylko cisza, jakby zniknął cały świat.
Na szczęście spotkałam chrześniaka.
Chociaż z kimś pogadałam tak, tak, tak, tak, tak, tak.
Powiedz, gdzie jesteś dziś.
Bo cisza boli bardziej niż krzyk.
Dzwonię, a w słuchawce nic.
Powiedz, gdzie jesteś dziś.
Nederlandse vertaling
Vertel me waar je bent.
Nee-geen contact doet zijn werk. De stilte speelt tussen ons.
Je weet niet wat er met mij aan de hand is. Ik weet niet waar je vandaag bent.
Ik hou niet van dit vreemde spel van raden tussen woorden. Ik geef er de voorkeur aan als alles duidelijk is, omdat we nu volwassenen zijn. Ik belde.
Stilte aan de telefoon. De stad gloeit 's nachts als een droom.
Ik kwam alleen voor jou, en jij bent hier niet meer.
Vertel me waar je vandaag bent, want stilte doet meer pijn dan schreeuwen.
Ik wacht hier al zo lang en de telefoon is weer stil. Vertel me waar je vandaag bent.
Ik wil je gedachten niet raden.
Als er nog iets in ons zit, vertel het me dan voordat je verdwijnt. Ik ben de kamer al sinds de ochtend aan het schilderen.
De kleur van de muren, een vermoeide dag. Dan rijd ik de halve stad door omdat ik dacht dat ik je tegen zou komen.
Ik bel opnieuw. Alleen maar stilte, alsof de hele wereld verdwenen was.
Gelukkig ontmoette ik mijn peetzoon.
Hoewel ik met zo iemand sprak, ja, ja, ja, ja, ja.
Vertel me waar je vandaag bent.
Omdat stilte meer pijn doet dan schreeuwen.
Ik bel en er is niets aan de telefoon.
Vertel me waar je vandaag bent.