Meer nummers van Gard
Beschrijving
Tekstschrijver: Gabriele Gard
Tekstschrijver: Fulvio Masini
Componist: Fulvio Masini
Producent: Fulvio Masini
Zang: Gard
Songtekst en vertaling
Origineel
Ti lamenti se piango, lacrime di fango, dove mi pianto anche col quattro per quattro e vivo distratto, non sono adatto.
La vita mi ha dato lo sfratto, sfratto.
Mi chiudo in bagno, lacrime di fango, tute bucate dall'ennesimo taglio e vivo da matto, non dormo un cazzo, mi gioco tutto, volo da un palazzo.
E tu mi guardi morire, marcire, ma non mi fare male, non mi fare male perché non ho niente da dire, non mi vale dire, ma non mi fare male, non mi fare male perché.
Se vuoi giocami pure come se fossi una fish nelle tue mani nude.
Gioca con le mie paure e non ne posso più, posso più, posso più.
Mi ghiaccio al sole ventiquattro ore, passamontagna sì, ma con le tasche vuote.
Non hai più storie da raccontarmi, nessun impegno, no, da ricordarmi.
E tu mi guardi morire, marcire, ma non mi fare male, non mi fare male perché non ho niente da dire, non mi vale dire, ma non mi fare male, non mi fare male perché.
Perché?
Voglio ricordare tutto il bene e tutto il male, ma solo dopo aver sputato tutto sto dolore per poi ricomprare il biglietto e cominciare da capo.
Voglio ricordare tutto il bene e tutto il male, ma solo dopo aver sputato tutto sto dolore per poi ricomprare il biglietto e cominciare da capo.
Mi guardi morire, marcire, ma non mi fare male, non mi fare male perché non ho niente da dire, non mi vale dire, ma non mi fare male, non mi fare male perché.
Nederlandse vertaling
Je klaagt als ik huil, tranen van modder, waar ik zelfs met de vier bij vier huil en afgeleid leef, ik ben niet geschikt.
Het leven gaf mij uitzetting, uitzetting.
Ik sluit mezelf op in de badkamer, tranen van de modder, overall doorboord door weer een snee en ik leef als een gek, ik slaap niet voor niets, ik gok alles weg, ik vlieg uit een gebouw.
En je ziet me sterven, rotten, maar doe me geen pijn, doe me geen pijn, want ik heb niets te zeggen, het maakt me niet uit om te zeggen, maar doe me geen pijn, doe me geen pijn omdat.
Als je wilt, speel me dan alsof ik een vis ben in je blote handen.
Speel met mijn angsten en ik kan er niet meer tegen, ik kan er niet meer tegen, ik kan er niet meer tegen.
Ik bevries vierentwintig uur in de zon, met een bivakmuts op, ja, maar met lege zakken.
Je hebt geen verhalen meer om mij te vertellen, geen verplichtingen, nee, om mij eraan te herinneren.
En je ziet me sterven, rotten, maar doe me geen pijn, doe me geen pijn, want ik heb niets te zeggen, het maakt me niet uit om te zeggen, maar doe me geen pijn, doe me geen pijn omdat.
Waarom?
Ik wil me al het goede en al het slechte herinneren, maar pas nadat ik al deze pijn heb gemorst, het kaartje opnieuw heb gekocht en opnieuw ben begonnen.
Ik wil me al het goede en al het slechte herinneren, maar pas nadat ik al deze pijn heb gemorst, het kaartje opnieuw heb gekocht en opnieuw ben begonnen.
Je ziet me sterven, rotten, maar doe me geen pijn, doe me geen pijn, want ik heb niets te zeggen, het maakt me niet uit om te zeggen, maar doe me geen pijn, doe me geen pijn omdat.