Meer nummers van KAROL G
Beschrijving
Componist Tekstschrijver, producer, opnametechnicus: Greg Gonzalez
Producent: KAROL G
Mengingenieur: Rob Kinelski
Opnametechnicus: Joel Iglesias
Masteringingenieur: Dave Kutch
Componist Tekstschrijver, Zanger: Carolina Giraldo
Mengen Tweede ingenieur: Eli Heisler
Aan en beheerder: Andres F. Delgado
Opnametechnicus: Ryan Tharayil
Opnametechnicus: Jackson Dale
Componist Tekstschrijver: Edgar Barrera
Componist Tekstschrijver: Andres Jael Correa Rios
Songtekst en vertaling
Origineel
Un día más que me levanto, desayuno y no me sabe a nada.
Desde que tú no estás aquí la vida se me ha vuelto complicada.
Me cuesta tanto estudiar, ya no puedo dormir.
Mis amigos me ven y me preguntan por ti.
Ya no sé qué decirles, me cansé de mentirles.
Ya no me veo igual, todo sin ti está mal.
Solo queda decir que te quise de más.
Que me haces falta tú y tu mirada fría, que se calentaba cuando me veías.
Ahora voy a cien por la misma avenida, voy pensando en cosas que no debería.
Es que después de ti se me acabó la vida, no aprendo a vivir sin tu compañía.
Por este dolor fabrico fantasías de que estás aquí conmigo todavía, que todavía me cuidas.
Quiero que alguien me diga que todo esto es mentira.
Todos me llaman pa' salir, pero les digo que estoy ocupada mirando las últimas rosas que me diste, aunque están marchitas.
No me digan qué hacer ni lo que debo sentir, es tan fácil hablar cuando no te pasa a ti.
Esto no es estar triste, son ganas de morirse.
Ya no me veo igual, todo sin ti está mal.
Solo queda decir que te quise de más.
Que me haces falta tú y tu mirada fría, que se calentaba cuando me veías.
Ahora voy a cien por la misma avenida, voy pensando en cosas que no debería.
Es que después de ti se me acabó la vida, no aprendo a vivir sin tu compañía.
Por este dolor fabrico fantasías de que estás aquí conmigo todavía, que todavía me cuidas.
Quiero que alguien me diga que todo esto es mentira, que vas a estar conmigo en esta y la otra vida, que todavía nos queda un beso de despedida.
Nederlandse vertaling
Nog een dag word ik wakker, ontbijt en het smaakt nergens naar.
Sinds jij er niet meer bent, is het leven ingewikkeld voor mij geworden.
Het is zo moeilijk voor mij om te studeren, ik kan niet meer slapen.
Mijn vrienden zien mij en vragen mij naar jou.
Ik weet niet meer wat ik je moet vertellen, ik ben het beu om tegen je te liegen.
Ik zie er niet meer hetzelfde uit, alles zonder jou is slecht.
Het blijft alleen maar zeggen dat ik meer van je hield.
Dat ik jou en je koude blik mis, die warmer werd toen je mij zag.
Nu ik door dezelfde laan rijd, denk ik aan dingen die ik niet zou moeten doen.
Het is alleen dat na jou mijn leven eindigde, ik niet leer leven zonder jouw gezelschap.
Door deze pijn creëer ik fantasieën dat je nog steeds hier bij mij bent, dat je nog steeds voor mij zorgt.
Ik wil dat iemand mij vertelt dat dit allemaal een leugen is.
Iedereen roept me om uit te gaan, maar ik vertel ze dat ik bezig ben met het bekijken van de laatste rozen die je me hebt gegeven, ook al zijn ze verdord.
Vertel me niet wat ik moet doen of wat ik moet voelen, het is zo gemakkelijk om te praten als het jou niet overkomt.
Dit is niet verdrietig zijn, het is willen sterven.
Ik zie er niet meer hetzelfde uit, alles zonder jou is slecht.
Het blijft alleen maar zeggen dat ik meer van je hield.
Dat ik jou en je koude blik mis, die warmer werd toen je mij zag.
Nu ik door dezelfde laan rijd, denk ik aan dingen die ik niet zou moeten doen.
Het is alleen dat na jou mijn leven eindigde, ik niet leer leven zonder jouw gezelschap.
Door deze pijn creëer ik fantasieën dat je nog steeds hier bij mij bent, dat je nog steeds voor mij zorgt.
Ik wil dat iemand me vertelt dat dit allemaal een leugen is, dat je bij mij zult zijn in dit leven en het volgende, dat we nog steeds een afscheidskus hebben.