Meer nummers van MiiNa
Meer nummers van RIN9
Meer nummers van DREAMeR
Beschrijving
Componist: RIN9
Producent: Nguyễn Anh Vũ
Songtekst en vertaling
Origineel
Sau này khi biết cách yêu thương, người mình thương cũng đã rời xa khuất hương.
Chuyện tình yêu cứ thế gian truân, từng mời nhau bước chung một đoạn đường.
Tình yêu của tháng năm rộn ngời, giờ thành ký ức không thể nguôi.
Ngước lên trời để nước mắt thôi đừng rơi. Trả lại nhau những ngày thảnh thơi.
Nghe trong sâu thanh âm làn gió xuân kia ta, nhắc đến bao câu chuyện đã qua.
Cửa sổ vô tư mang hình bóng ai lạc xa, dần dần thân quen rồi thiết tha.
Những ngây thơ ngày đầu biết yêu, nhiều lần làm người thấy có anh hiếu.
Đến một ngày đoạn đường rẽ ngang, dù níu tay cũng đã muộn màng.
Chỉ một lần bỏ lỡ, mà cả đời ôm thương nhớ.
Sau này khi biết cách yêu thương, người mình thương cũng đã rời xa khuất hương.
Chuyện tình yêu cứ thế gian truân, từng mời nhau bước chung một đoạn đường.
Tình yêu của tháng năm rộn ngời, giờ thành ký ức không thể nguôi.
Ngước lên trời để nước mắt thôi đừng rơi. Trả lại nhau những ngày thảnh thơi.
Kim giây số kim phút quá trễ rồi, không kịp trao nhau lần cuối.
Chiều chiều con tim khoảnh khắc cất lời, nhìn theo bóng lưng một người.
Lạc nhau ngay góc chuyến tàu, lúc ta vẫn đang đậm sâu.
Tình đâu sao bao đớn đau, nỗi đau chỉ riêng mình thấu.
Chỉ một lần bỏ lỡ, mà cả đời ôm thương nhớ.
Sau này khi biết cách yêu thương, người mình thương cũng đã rời xa khuất hương.
Chuyện tình yêu cứ thế gian truân, từng mời nhau bước chung một đoạn đường.
Tình yêu của tháng năm rộn ngời, giờ thành ký ức không thể nguôi.
Ngước lên trời để nước mắt thôi đừng rơi.
Có phải mình lạc mất nhau, để trưởng thành từ nỗi đau. Sau tháng ngày vụn dại ngủ yên, tim còn đâu đó.
Cuộc đời nếu cầm tay hai chữ xa như để ta bên nhau lần nữa.
Liệu mình có giữ chặt nhau như những lời đã hứa?
Mong đoạn đường phía trước hai ta, trải đầy hoa mang theo hình trán quý giá.
Kỷ niệm mình sánh bước đi qua, dù buồn nhưng cũng là một phần quà.
Mình chia tay để mai sau này, gặp lại với trái tim đồng xanh.
Nở nụ cười cho nước mắt kia đừng rơi. Mình ở nhớ những ngày buồn vui.
Mình đã bỏ lỡ nhau thật rồi.
Nederlandse vertaling
Later, toen ik leerde lief te hebben, verliet de persoon van wie ik hield ook mijn vaderland.
Het liefdesverhaal is zo zwaar dat iedereen elkaar uitnodigt om hetzelfde pad te bewandelen.
De liefde van de bruisende meijaren is nu een onuitwisbare herinnering geworden.
Kijk omhoog naar de lucht om te voorkomen dat je tranen vallen. Geef elkaar die ontspannen dagen terug.
Luister naar het diepe geluid van de lentebries, die je veel verhalen uit het verleden herinnert.
Het zorgeloze raam draagt het beeld van iemand die verdwaald is in de verte en geleidelijk vertrouwd en gepassioneerd wordt.
Die onschuldige dagen waarin ze voor het eerst leerden lief te hebben, zorgden er vaak voor dat mensen zich kinderlijk voelden.
Op een dag stond de weg op zijn kop, zelfs als ik volhield, was het te laat.
Mis het maar één keer, maar mis het voor de rest van je leven.
Later, toen ik leerde lief te hebben, verliet de persoon van wie ik hield ook mijn vaderland.
Het liefdesverhaal is zo zwaar dat iedereen elkaar uitnodigt om hetzelfde pad te bewandelen.
De liefde van de bruisende meijaren is nu een onuitwisbare herinnering geworden.
Kijk omhoog naar de lucht om te voorkomen dat je tranen vallen. Geef elkaar die ontspannen dagen terug.
De secondewijzer en de minutenwijzer zijn te laat en hebben geen tijd om nog een laatste keer om te wisselen.
Het moment dat het hart spreekt, kijkend naar iemands rug.
We zijn om de hoek van de trein verdwaald, toen we nog diep zaten.
Liefde is niet zo pijnlijk, de pijn wordt alleen door mij begrepen.
Mis het maar één keer, maar mis het voor de rest van je leven.
Later, toen ik leerde lief te hebben, verliet de persoon van wie ik hield ook mijn vaderland.
Het liefdesverhaal is zo zwaar dat iedereen elkaar uitnodigt om hetzelfde pad te bewandelen.
De liefde van de bruisende meijaren is nu een onuitwisbare herinnering geworden.
Kijk omhoog naar de lucht om te voorkomen dat je tranen vallen.
Moeten we elkaar verliezen, om te groeien van de pijn? Na maanden van dwaze slaap is mijn hart nog steeds ergens.
Als het leven twee woorden ver weg bevat, is het alsof we weer samen zijn.
Zullen we elkaar zo stevig vasthouden als we beloofd hebben?
Ik hoop dat de weg voor ons gevuld is met bloemen met kostbare voorhoofdvormen.
Herinneringen die ik samen heb meegemaakt, hoewel verdrietig, zijn ook een geschenk.
Ik neem afscheid zodat we elkaar in de toekomst weer zullen ontmoeten met een hart van groene velden.
Glimlach zodat de tranen niet vallen. Ik herinner me de gelukkige en droevige dagen.
Wij hebben elkaar echt gemist.