Beschrijving
Mówili: Idź do diabła · Muzyczna Przystań · Marcin Bieniaszewski
Mówili: Idź do diabła
Songtekst en vertaling
Origineel
Mówili, że nie zasnę.
Powiedziałam im: zło nigdy nie śpi.
Mówili: idź do diabła.
Trzasnęli mi drzwiami.
Myśleli, że zapłaczę zalanymi łzami.
Myśleli, że na dnie tam zbraknie mi tchu. Że w końcu na kolanach powrócę ze snu.
A ja zeszłam na dół, otworzyłam bramę.
Diabeł podał krzesło i zaparzył kawę. Powiedział: Siadaj mała, dobrze ciebie znam. Rozgość się wygodnie.
Piekło dzisiaj ci oddam. Tyle razy z błota musiałam już wstawać.
Dzisiaj to ja będę tutaj karty rozdawać. Bo zło nigdy nie śpi, więc nie śpię i ja.
Dziś sama piszę scenariusz i w swoją grę gram.
Gdy wstanę lewą nogą, to diabeł ucieka. Nie boję się ognia, nie boję człowieka.
Wypijam tę kawę.
Uśmiecham się chłodno.
To wy mnie uczyliście, jak walczyć o godność.
Chcieli mieć anioła, co w kącie cicho siedzi. Co wszystko wybacza i z pokorą bredzi.
Teraz patrzą w szoku, co ze mnie wyrosło. Że mam twardą skórę i serce jak wiosło.
Nie rzucisz na mnie klątwy, nie złamiesz mi słowa.
Ja z własnych popiołów powstałam od nowa. Tyle razy z błota musiałam już wstawać.
Teraz to ja będę tutaj karty rozdawać.
Bo zło nigdy nie śpi, więc nie śpię i ja.
Dziś sama piszę scenariusz i w swoją grę gram. Gdy wstanę lewą nogą, to diabeł ucieka.
Nie boję się ognia, nie boję człowieka. Wypijam tę kawę.
Uśmiecham się chłodno.
To wy mnie uczyliście, jak walczyć o godność.
Więc nie wchodź mi w drogę, gdy wstaję o świcie.
Bo z tej lewej nogi zaczyna się życie.
Ale ja, ja już nie płonę. Ja jestem ogniem.
Bo zło nigdy nie śpi, więc nie śpię i ja.
Dziś sama piszę scenariusz i w swoją grę gram. Gdy wstanę lewą nogą, to diabeł ucieka.
Nie boję się ognia, nie boję człowieka.
Idź do diabła!
Mówili.
Nederlandse vertaling
Ze zeiden dat ik niet zou slapen.
Ik zei tegen hen: het kwaad slaapt nooit.
Ze zeiden: ga naar de hel.
Ze sloegen de deur voor mij dicht.
Ze dachten dat ik overstroomde tranen zou huilen.
Ze dachten dat ik beneden buiten adem zou zijn. Dat ik eindelijk op mijn knieën uit de slaap kom.
En ik ging naar beneden en opende het hek.
De duivel zorgde voor een stoel en zette koffie. Hij zei: Ga zitten, kleintje, ik ken je goed. Maak het uzelf gemakkelijk.
Ik geef je vandaag de hel. Ik moest zo vaak uit de modder opstaan.
Vandaag deel ik hier de kaarten. Omdat het kwaad nooit slaapt, doe ik dat ook niet.
Vandaag schrijf ik zelf het script en speel ik mijn eigen spel.
Als ik met mijn linkervoet opsta, rent de duivel weg. Ik ben niet bang voor vuur, ik ben niet bang voor de mens.
Ik drink deze koffie.
Ik glimlach koud.
Je hebt me geleerd hoe ik voor waardigheid moet vechten.
Ze wilden een engel die rustig in de hoek zit. Die alles vergeeft en nederig praat.
Nu kijken ze geschokt naar wat er van mij is geworden. Dat ik een harde huid heb en een hart als een roeispaan.
Je zult mij niet vervloeken, je zult mijn woord niet breken.
Ik ben weer opgestaan uit mijn eigen as. Ik moest zo vaak uit de modder opstaan.
Nu ben ik degene die hier de kaarten uitdeelt.
Omdat het kwaad nooit slaapt, doe ik dat ook niet.
Vandaag schrijf ik zelf het script en speel ik mijn eigen spel. Als ik met mijn linkervoet opsta, rent de duivel weg.
Ik ben niet bang voor vuur, ik ben niet bang voor de mens. Ik drink deze koffie.
Ik glimlach koud.
Je hebt me geleerd hoe ik voor waardigheid moet vechten.
Dus loop mij niet in de weg als ik bij zonsopgang opsta.
Omdat het leven begint met dit linkerbeen.
Maar ik, ik verbrand niet meer. Ik ben vuur.
Omdat het kwaad nooit slaapt, doe ik dat ook niet.
Vandaag schrijf ik zelf het script en speel ik mijn eigen spel. Als ik met mijn linkervoet opsta, rent de duivel weg.
Ik ben niet bang voor vuur, ik ben niet bang voor de mens.
Ga naar de hel!
Ze zeiden.