Meer nummers van Cultura Profética
Beschrijving
Producent: Willy Rodríguez
Producent, opnametechnicus: Daniel Lo Presti
Producent, opnametechnicus: Wilfrido Vargas Marte
Mengingenieur: Ben Kane
Opnametechnicus: Nicolás Btesh
Masteringingenieur: Alex De Turk
Songtekst en vertaling
Origineel
Déjame entrar esta noche, debajo de tu cobija, que ya son más de las doce, sabemos cómo esto termina.
Déjame, déjame entrar, contigo quiero despertar. Ajá.
Tú no te has visto y si te has visto, no te has visto bien.
Yo pierdo el piso por esos ojitos color miel.
Mírame, hazme rico y mírame, y finjamos que tenemos la confianza.
Sugiero que achiquemos la distancia, quitarte todo menos la esperanza.
Tal vez nos vemos mañana, pero hablemos de hoy.
Déjame entrar esta noche, debajo de tu cobija, que ya son más de las doce, sabemos cómo esto termina.
Déjame, déjame entrar, contigo quiero, ah.
Quiero quedarme en tu vida, ah.
Y darte todos los días, ah.
El desayuno en la cama, ah.
Y darles snooze a la alarma, ah.
Afuera puede que no escampe, no es que no quiera mojarme, es que lo quiero hacer contigo, tú solo búscale el sentido.
Se me acabó la poesía, justo al cruzar tu celosía.
La lluvia insiste, el deseo persiste, ya por desbordar.
Déjame entrar esta noche, debajo de tu cobija, que ya son más de las doce, sabemos cómo esto termina.
Déjame, déjame entrar, contigo quiero despertar.
Déjame entrar, no.
El plan es desaparecerme, no estar pa' nadie hasta la semana que viene, no.
Quedarme bajo tu cobija, construyendo sueños hechos a tu medida, babe.
Y le atinaré, tú confía, babe, solo déjame entrar. Déjame entrar.
Descubrir eso que escondes, debajo de.
Lo que no se ve a simple vista, ah.
Te quiero oír decir mi nombre, en una playa de mi isla.
Y ver la costa por el norte, vivir sin prisa.
Déjame entrar esta noche, debajo de tu cobija, que ya son más de las doce, sabemos cómo esto termina.
Déjame.
Nederlandse vertaling
Laat mij vanavond maar binnenkomen, onder jouw deken, het is al na twaalf uur, we weten hoe dit afloopt.
Laat me, laat me binnen, ik wil met je wakker worden. Aha.
Je hebt jezelf niet gezien en als je jezelf hebt gezien, heb je jezelf niet goed gezien.
Ik verlies de vloer boven die honingkleurige ogen.
Kijk naar mij, maak mij rijk en kijk naar mij, en laten we doen alsof we het vertrouwen hebben.
Ik stel voor dat we de afstand verkleinen, alles wegnemen behalve de hoop.
Misschien zien we je morgen, maar laten we het over vandaag hebben.
Laat mij vanavond maar binnenkomen, onder jouw deken, het is al na twaalf uur, we weten hoe dit afloopt.
Laat me, laat me binnen, ik wil met je mee, ah.
Ik wil in je leven blijven, ah.
En geef je elke dag, ah.
Ontbijt op bed, ah.
En snooze de wekker, ah.
Het is misschien niet duidelijk buiten, het is niet dat ik niet nat wil worden, het is dat ik het met jou wil doen, jij zoekt gewoon naar de betekenis.
Ik had geen poëzie meer, net toen ik jouw rooster overschreed.
De regen houdt aan, het verlangen blijft bestaan en staat al op het punt over te stromen.
Laat mij vanavond maar binnenkomen, onder jouw deken, het is al na twaalf uur, we weten hoe dit afloopt.
Laat me, laat me binnen, ik wil met je wakker worden.
Laat mij binnen, nee.
Het plan is om te verdwijnen, en pas volgende week bij iemand te zijn, nee.
Blijf onder je deken en creëer dromen die op jou zijn afgestemd, schat.
En ik zal het doen, geloof je, schat, laat me gewoon binnen. Laat me binnen.
Ontdek wat je eronder verbergt.
Wat niet met het blote oog te zien is, ah.
Ik wil je mijn naam horen zeggen, op een strand op mijn eiland.
En zie de kust in het noorden, leef zonder haast.
Laat mij vanavond maar binnenkomen, onder jouw deken, het is al na twaalf uur, we weten hoe dit afloopt.
Laat mij.