Beschrijving
Producent: Witold Skrzypczak
Componist: Witold Skrzypczak
Tekstschrijver: Paweł Horbowy
Mengingenieur: Witold Skrzypczak
Masteringingenieur: Karol Mozgawa
Toetsenborden: Witold Skrzypczak
Zang: Paweł Horbowy
Songtekst en vertaling
Origineel
Ściany mają kolor twojej skóry.
Powietrze ma zapach twój.
Leżę w tym pokoju, który mówi mi o tobie, który pozbawia mnie snu.
Poproszę miłość ze wszystkimi dodatkami.
Co zmieszany zapłacę karmą.
Zakochałem się niestety jak idiota w noc fatalną, miłością upalną.
Gorąca kotka na końcu lata.
Zielonooka odpowiedź wszechświata.
Jestem w proszku, ale też rozkopany. Na dzień dobry przegrany. Oszalałem.
Ściany mają kolor twojej skóry.
Powietrze ma zapach twój.
Leżę w tym pokoju, który mówi mi o tobie, który pozbawia mnie snu.
Ściany mają kolor twojej skóry.
Powietrze ma zapach twój.
Leżę w tym pokoju, który mówi mi o tobie, który pozbawia mnie snu.
Tu łażę i zamulam. Słucham Pitbulla Terriera i Scootera.
Seria traum, ale jeszcze nie umieram. Ciało ludzkie, ale mózg niewielkiego gryzonia.
Bloki to galaktyki, a w każdym oknie ona. Wódka na młyn mojego szaleństwa. Córka
Hefajstosa z pierwszego małżeństwa. Ogień, ogień! Po głowie myśli robaczywki.
Kojarzę twarze, ale nie pamiętam imion wszystkich.
Ściany mają kolor twojej skóry.
Powietrze ma zapach twój.
Leżę w tym pokoju, który mówi mi o tobie, który pozbawia mnie snu.
Ściany mają kolor twojej skóry.
Powietrze ma zapach twój.
Leżę w tym pokoju, który mówi mi o tobie, który pozbawia mnie snu.
Nederlandse vertaling
De muren hebben de kleur van je huid.
De lucht ruikt naar jou.
Ik lig in deze kamer die me over jou vertelt, die me van mijn slaap berooft.
Liefde met alles erop en eraan, alsjeblieft.
Als ik in de war ben, betaal ik met karma.
Helaas werd ik op een noodlottige nacht als een idioot verliefd op een verzengende liefde.
Heet katje aan het einde van de zomer.
Het groene ogenantwoord van het universum.
Ik zit in de poeder, maar ik ben ook geschopt. Goedemorgen, verliezer. Ik ben gek.
De muren hebben de kleur van je huid.
De lucht ruikt naar jou.
Ik lig in deze kamer die me over jou vertelt, die me van mijn slaap berooft.
De muren hebben de kleur van je huid.
De lucht ruikt naar jou.
Ik lig in deze kamer die me over jou vertelt, die me van mijn slaap berooft.
Ik loop hier gewoon rond en babbel. Ik luister naar Pitbull Terrier en Scooter.
Een reeks trauma's, maar ik ga nog niet dood. Een menselijk lichaam, maar de hersenen van een klein knaagdier.
De blokken zijn sterrenstelsels en in elk venster bevindt zich een sterrenstelsel. Wodka voor de molen van mijn waanzin. Dochter
Hephaestus uit zijn eerste huwelijk. Vuur, vuur! Er vliegen wormen door mijn hoofd.
Ik herken de gezichten, maar ik herinner me niet iedereens naam.
De muren hebben de kleur van je huid.
De lucht ruikt naar jou.
Ik lig in deze kamer die me over jou vertelt, die me van mijn slaap berooft.
De muren hebben de kleur van je huid.
De lucht ruikt naar jou.
Ik lig in deze kamer die me over jou vertelt, die me van mijn slaap berooft.