Meer nummers van marzo
Beschrijving
Producent: Noya
Producent: ToLi
Tekstschrijver: Antonio Adinolfi
Songtekst en vertaling
Origineel
Ricordo quando la sera ti accompagnavo
Avevo sempre i sogni sparsi nello zaino
E tu dicevi: "Guarda che noi due ci assomigliamo"
Tenevo fisso nella testa un questionario
Come cresceremo in questa città
Che è riuscita a farci diventare piccoli
Farci credere di avere pochi stimoli
Ho fatto il pieno per non provare paura
Perché se casca il mondo so concederti una fuga
Mi farò sentire, sentire insieme a te
Mi basta un complice per una vita esagerata
Io vorrei portarti via una domenica
Premere il tasto dimentica
Sarebbe bello sdraiarsi e non pensare a crescere
Sì, non pensare a crescere
Per cambiare le regole
E caro amico come finirà?
Mentre pensiamo al domani
Ci sentiamo già in ritardo a questa età
Sai, credo che non so più prendere un treno
Ho lasciato troppo in sospeso
Penso che sarà il solito bar
Però se parto mi ricorderò di te
Mentre saluto tutti a casa mamma starò bene
E guarderò la scia di un altro sogno andare via
Maledetta nostalgia, non ti sembra una follia?
Che vorrei portarti via una domenica
Premere il tasto dimentica
Sarebbe bello sdraiarsi e non pensare a crescere
Sì, non pensare a crescere
Per cambiare le regole
Comunque vada, comunque finisca il viaggio
Avrò sempre i sogni sparsi nello zaino
E vorrei avere la forza di consegnarteli
Ma il coraggio mi è scappato dalle mani
E di tutte le canzoni che canterò per te
Questa è l'unica, l'ultima che ci ha visti crescere
Nederlandse vertaling
Ik herinner me dat ik je 's avonds vergezelde
Ik had altijd dromen verspreid in mijn rugzak
En jij zei: "Kijk, wij lijken op elkaar"
Ik hield een vragenlijst in mijn hoofd
Hoe we zullen groeien in deze stad
Wat ons klein heeft weten te maken
Laat ons geloven dat we weinig prikkels hebben
Ik heb getankt om niet bang te zijn
Want als de wereld valt, weet ik hoe ik je een ontsnapping kan geven
Samen met jou laat ik mij horen, voelen
Het enige dat ik nodig heb is een medeplichtige voor een overdreven leven
Ik wil je graag meenemen op een zondag
Druk op de vergeetknop
Het zou fijn zijn om te gaan liggen en niet na te denken over opgroeien
Ja, denk niet aan opgroeien
Om de regels te veranderen
En beste vriend, hoe zal het aflopen?
Terwijl we aan morgen denken
Op deze leeftijd voelen we ons al laat
Weet je, ik denk niet dat ik meer weet hoe ik een trein moet nemen
Ik heb te veel laten hangen
Ik denk dat het de gebruikelijke bar zal zijn
Maar als ik wegga, zal ik aan je denken
Terwijl ik afscheid neem van iedereen thuis mama, gaat het goed met mij
En ik zal het spoor van een andere droom zien verdwijnen
Verdomde nostalgie, lijkt het je niet gek?
Dat ik je graag op een zondag meeneem
Druk op de vergeetknop
Het zou fijn zijn om te gaan liggen en niet na te denken over opgroeien
Ja, denk niet aan opgroeien
Om de regels te veranderen
Wat er ook gebeurt, hoe dan ook eindigt de reis
Ik zal altijd dromen verspreid in mijn rugzak hebben
En ik wou dat ik de kracht had om ze aan jou te overhandigen
Maar de moed gleed uit mijn handen
En van alle liedjes die ik voor je zal zingen
Dit is de enige, de laatste die ons heeft zien groeien