Meer nummers van Ayaz Erdoğan
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Erdoğan Mustafa Gülerler
Primaire muzikant: Ayaz Erdoğan
Mengingenieur: Ayaz Erdoğan
Songtekst en vertaling
Origineel
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni.
Kalan hep ağlar, gidene koymaz sebebim olma benim.
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni.
Bir ara vardın, bir anım oldun adını anmam senin.
Ben yürüyorum ama ardımda birileri. Gönlüm atıyor deli deli.
Olmuşum herkese bir bela. Terk edip yine gider hak etmeyen bu yeri.
Ne derse yine kanıyorum. Sevmez o biliyorum.
Hep inat ediyorum ama çıkmadı çamur yüzümüzden. Sanki silah tutuyor hep kader üstümüze.
Hep bir derde düştük gülmez artık yüzümüz de.
Seni gömdüm çoktan. Yaşamak da betermiş ölümden.
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni.
Kalan hep ağlar, gidene koymaz sebebim olma benim.
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni.
Bir ara vardın, bir anım oldun adını anmam senin.
Çalıştım küçük yaşta ekmek peşinde koştum durdum.
En güvendiğim limandı babam nasıl yedik vurdu. Gönlüme hapsettim ya seni deseydin be oğlum son bir defa.
Duysaydım belki durulurdum. Yürekti bendeki lan sevdim ölesiye.
Kimsenin hakkı kalmasın istemem veresiye. Söylesene nasıl unutulur geçen onca sene?
Varsa eğer içerdik içeriz biz de bir gün şerefine.
Hep aynı hata. Durdum ayakta. Hep aynı düşler.
Şimdi yıkılmış gibi yenilemez.
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni.
Kalan hep ağlar, gidene koymaz sebebim olma benim.
Vur beni yerden yere, öldürdün içimdeki seni.
Bir ara vardın, bir anım oldun adını anmam senin.
Nederlandse vertaling
Sla me tegen de grond en je doodt de jij in mij.
Degenen die blijven huilen altijd, degenen die weggaan maakt het niets uit, wees niet mijn reden.
Sla me tegen de grond en je doodt de jij in mij.
Je was daar een tijdje, je werd een herinnering van mij, ik weet je naam niet meer.
Ik loop, maar er staan mensen achter mij. Mijn hart klopt als een gek.
Ik ben voor iedereen een last geworden. Degenen die het niet verdienen, zullen deze plek weer verlaten.
Wat hij ook zegt, ik trap er nog steeds in. Ik weet dat hij het niet leuk vindt.
Ik blijf aandringen, maar de modder komt niet van onze gezichten. Het is alsof het lot altijd een pistool op ons gericht heeft.
We kwamen altijd in de problemen en we hebben geen glimlach meer op ons gezicht.
Ik heb je al begraven. Leven is erger dan de dood.
Sla me tegen de grond en je doodt de jij in mij.
Degenen die blijven huilen altijd, degenen die weggaan maakt het niets uit, wees niet mijn reden.
Sla me tegen de grond en je doodt de jij in mij.
Je was daar een tijdje, je werd een herinnering van mij, ik weet je naam niet meer.
Ik werkte en rende op jonge leeftijd achter brood aan.
Het was mijn meest vertrouwde haven, mijn vader, hoe hij mij at en neerschoot. Ik wou dat je nog een laatste keer had gezegd: 'Ik heb je in mijn hart gevangen gezet, zoon'.
Als ik het had gehoord, was ik misschien gestopt. Het was mijn hart, ik hield er dood van.
Ik wil niet dat iemand zijn rechten verliest. Vertel me eens, hoe kunnen we al die jaren vergeten?
Als dat zo is, zouden we het op een dag ter ere ervan drinken.
Altijd dezelfde fout. Ik stond stil. Altijd dezelfde dromen.
Het kan niet worden verslagen alsof het nu vernietigd zou zijn.
Sla me tegen de grond en je doodt de jij in mij.
Degenen die blijven huilen altijd, degenen die weggaan maakt het niets uit, wees niet mijn reden.
Sla me tegen de grond en je doodt de jij in mij.
Je was daar een tijdje, je werd een herinnering van mij, ik weet je naam niet meer.