Meer nummers van Paola Iezzi
Beschrijving
Tekstschrijver, geassocieerde artiest: Paola Iezzi
Componist: Marco Paganelli
Componist, tekstschrijver: Alex Andrea Vella
Tekstschrijver: Riccardo Zanotti
Producent: PAGA
Mastering-ingenieur, mengingenieur: Andrea Fusini
Songtekst en vertaling
Origineel
Come stai?
Che domanda stupida, non farla mai. Come sto? Non lo so. Giorni sì, giorni no.
Capirai.
Si fa troppo presto a dire don't cry.
Come i Guns, come i Cure, me l'hai detto anche tu. Ci sono storie vere solo di notte, stanotte.
Due destini che si prendono a botte.
Te lo giuro, ti ho chiamato, ma il telefono è staccato.
Ricordi quell'estate, le bombe, i raggi laser, noi due che partivamo da zero.
Canzoni sulle scale, un pianto, due risate, poi su, quasi non sembrava vero.
Siamo solo anime perse, non so dirti neanche dove, come due strade diverse, ma nella stessa direzione, nella stessa direzione.
Dove vai?
La domanda giusta da non fare mai.
Se si spengono i flash, rimaniamo io e te in stand by, senza più memoria, senza gigabyte. Ma che luna che c'è, è più chiara di te.
Ci sono storie nere come la notte, stanotte sembra fatta per cercare risposte. Te lo giuro, ci ho provato, bello amore disperato.
Ricordi quell'estate, le bombe, i raggi laser, noi due che partivamo da zero.
Canzoni sulle scale, un pianto, due risate, poi su, quasi non sembrava vero.
Siamo solo anime perse, non so dirti neanche dove, come due strade diverse, ma nella stessa direzione.
È stato bello imparare a buttarsi nel vuoto, litigare, fare pace, litigare di nuovo.
È stato bello sorridere in questo mondo di vipere.
Ci sembrava impossibile, impossibile.
Ricordi quell'estate, le bombe, i raggi laser, noi due che partivamo da zero.
Canzoni sulle scale, un pianto, due risate, poi su, quasi non sembrava vero.
Siamo solo anime perse, non so dirti neanche dove, come due strade diverse, ma nella stessa direzione, nella stessa direzione.
Nella stessa direzione.
Nederlandse vertaling
Hoe is het met je?
Wat een stomme vraag, stel hem nooit. Hoe gaat het met mij? Ik weet het niet. Dagen ja, dagen nee.
Je zult het begrijpen.
Het is te vroeg om te zeggen: huil niet.
Net als Guns, net als The Cure, vertelde je mij ook. Er zijn alleen waargebeurde verhalen 's nachts, vanavond.
Twee lotsbestemmingen die botsen.
Ik zweer het, ik heb je gebeld, maar de telefoon ligt van de haak.
Denk aan die zomer, de bommen, de laserstralen, dat wij allebei helemaal opnieuw begonnen.
Liedjes op de trap, een kreet, twee keer lachen, en dan naar boven, het leek bijna niet echt.
We zijn gewoon verloren zielen, ik kan je niet eens vertellen waar, als twee verschillende wegen, maar in dezelfde richting, in dezelfde richting.
Waar ga je heen?
De juiste vraag om nooit te stellen.
Als de flitsen uitgaan, blijven jij en ik in stand-by staan, zonder geheugen en zonder gigabytes. Maar wat voor een maan is er, hij is helderder dan jij.
Er zijn verhalen zo zwart als de nacht, vanavond lijkt gemaakt om naar antwoorden te zoeken. Ik zweer het je, ik heb het geprobeerd, mooie wanhopige liefde.
Denk aan die zomer, de bommen, de laserstralen, dat wij allebei helemaal opnieuw begonnen.
Liedjes op de trap, een kreet, twee keer lachen, en dan naar boven, het leek bijna niet echt.
We zijn gewoon verdwaalde zielen, ik kan je niet eens vertellen waar, als twee verschillende wegen, maar in dezelfde richting.
Het was fijn om te leren jezelf in de leegte te werpen, ruzie te maken, vrede te sluiten, opnieuw ruzie te maken.
Het was leuk om te glimlachen in deze wereld van adders.
Het leek onmogelijk, onmogelijk.
Denk aan die zomer, de bommen, de laserstralen, dat wij allebei helemaal opnieuw begonnen.
Liedjes op de trap, een kreet, twee keer lachen, en dan naar boven, het leek bijna niet echt.
We zijn gewoon verloren zielen, ik kan je niet eens vertellen waar, als twee verschillende wegen, maar in dezelfde richting, in dezelfde richting.
In dezelfde richting.