Meer nummers van Static Dress
Beschrijving
Zang: Oliver James Appleyard
Bas: George Holding
Drums: Sam James Ogden
Gitaar: Vincent James Weight
Mengingenieur, masteringingenieur: Brandan Lopez
Mengingenieur, masteringingenieur: Hunter Young
Opnametechnicus, producent: Static Dress
Opnametechnicus, producent: Erik Bickerstaffe
Componist Tekstschrijver: Oliver James Appleyard
Componist: Vincent James Gewicht
Componist: George Holding
Componist: Sam James Ogden
Componist: Aaron Gillespie
Componist: Spencer Chamberlain
Songtekst en vertaling
Origineel
I live my blessing, this body's still full.
Clean your conscience and numb them to the pain.
We know, we know, we know this much.
Every stitch doesn't hurt much when we listen for chasing the rush.
The summer air that always seemed so warm will pass you by. If dying is so easy, why suffering feel so cruel?
Just close your eyes. The price of living, the art of suffering.
Each night feels so cold. Feel the fear run through every vein.
Mess me, hurt me, kill me one more time.
And just close your eyes and enter the light.
What was mine is in the ground. The blue black poison of the CPR.
Just to take your rescue. No living is undying heart.
Watching the death in my heart.
Dancing on my grave.
Mess me, hurt me, kill me this time. Knowing that we'll meet again.
Drown in silk and gold, taste the fear.
Bring me of this evil pain.
And although we'll die so easily.
Just close your eyes. The price of living, the art of suffering.
Each night feels so cold. Feel the fear run through every vein.
Mess me, hurt me, kill me one more time.
And just close your eyes and enter the light.
I don't know the answer. It's such a painful thing.
Coming closer one last time. Tell me, tell me you feel me.
Nederlandse vertaling
Ik leef mijn zegen, dit lichaam is nog steeds vol.
Reinig uw geweten en verdoof ze voor de pijn.
We weten het, we weten het, we weten zoveel.
Elke steek doet niet veel pijn als we luisteren naar het achtervolgen van de haast.
De zomerlucht die altijd zo warm leek, zal aan je voorbij gaan. Als sterven zo gemakkelijk is, waarom voelt lijden dan zo wreed?
Sluit gewoon je ogen. De prijs van het leven, de kunst van het lijden.
Elke nacht voelt zo koud. Voel de angst door elke ader stromen.
Mess me, doe me pijn, dood me nog een keer.
En sluit gewoon je ogen en ga het licht binnen.
Wat van mij was, ligt in de grond. Het blauwzwarte gif van de CPR.
Gewoon om je te redden. Geen leven is een onsterfelijk hart.
Kijkend naar de dood in mijn hart.
Dansen op mijn graf.
Mess me, doe me pijn, dood me deze keer. Wetende dat we elkaar weer zullen ontmoeten.
Verdrink in zijde en goud, proef de angst.
Breng mij van deze kwade pijn.
En hoewel we zo gemakkelijk zullen sterven.
Sluit gewoon je ogen. De prijs van het leven, de kunst van het lijden.
Elke nacht voelt zo koud. Voel de angst door elke ader stromen.
Mess me, doe me pijn, dood me nog een keer.
En sluit gewoon je ogen en ga het licht binnen.
Ik weet het antwoord niet. Het is zo'n pijnlijke zaak.
Nog een laatste keer dichterbij. Vertel me, vertel me dat je me voelt.