Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Holding Absence
Songtekst en vertaling
Origineel
A shadow in the darkness, a whisper of a dream.
I know it's far away, but there's a hope 'cause I believe.
A slowly fading memory, an underwater scream.
I know it's far away, but there is peace for me.
I saw a god, I saw a god offering me perfection.
In the neon, in the neon, in the neon reflection.
He pulled me awake as swift as he came. His wings took flight, never saw him again.
And now I find myself alone, left to wonder if the mannequins could speak, surely they would use their lungs and scream.
The cogs have begun to spin. I might tunnel in my skin.
It's hard to behold, I'm mending a soul that I had broken.
Or should I rejoin the rest? And sleep through my innocence?
Being a human's more of a burden than
I was hoping.
Than I was hoping.
I saw a god, I-I saw a god. I-I saw a god, but he looked and turned away.
Pathetic and cold, an orphan alone in the open.
I begged him to stay with me in the gray. Inanimate like a bird in a cage.
But now I have no doubt at all.
Yeah, I know that if the mannequins could speak, surely they would kick and fucking scream.
The cogs have begun to spin.
I might tunnel in my skin. It's hard to behold, I'm mending a soul that
I had broken.
Or should I rejoin the rest? And sleep through my innocence?
Being a human's more of a burden than
I was hoping.
The sky cracked beneath my feet, splitting at the seams.
A shadow in the darkness, a whisper of a dream.
A shadow in the darkness, a whisper of a dream.
I know it's far away, but there's a hope 'cause I believe.
A slowly fading memory, an underwater scream.
I know it's far away, but there is peace for me.
Nederlandse vertaling
Een schaduw in de duisternis, een gefluister van een droom.
Ik weet dat het ver weg is, maar er is hoop omdat ik geloof.
Een langzaam vervagende herinnering, een onderwaterschreeuw.
Ik weet dat het ver weg is, maar er is vrede voor mij.
Ik zag een god, ik zag een god die mij perfectie aanbood.
In het neon, in het neon, in de neonreflectie.
Hij trok me net zo snel wakker als hij gekomen was. Zijn vleugels vlogen op en zagen hem nooit meer.
En nu merk ik dat ik alleen ben en me afvraag of de mannequins wel konden praten, ze zouden toch zeker hun longen gebruiken en schreeuwen.
De tandwielen zijn begonnen te draaien. Ik zou in mijn huid kunnen tunnelen.
Het is moeilijk om te zien, ik ben een ziel aan het herstellen die ik had gebroken.
Of moet ik me weer aansluiten bij de rest? En door mijn onschuld heen slapen?
Mens zijn is meer een last dan...
Ik hoopte.
Dan ik hoopte.
Ik zag een god, ik zag een god. Ik zag een god, maar hij keek en wendde zich af.
Zielig en koud, een wees alleen in de open lucht.
Ik smeekte hem om bij mij in het grijs te blijven. Levenloos als een vogel in een kooi.
Maar nu twijfel ik helemaal niet meer.
Ja, ik weet dat als de mannequins konden praten, ze zeker zouden schoppen en schreeuwen.
De tandwielen zijn begonnen te draaien.
Ik zou in mijn huid kunnen tunnelen. Het is moeilijk om te zien, ik ben een ziel aan het herstellen
Ik was gebroken.
Of moet ik me weer aansluiten bij de rest? En door mijn onschuld heen slapen?
Mens zijn is meer een last dan
Ik hoopte.
De lucht barstte onder mijn voeten en spleet bij de naden.
Een schaduw in de duisternis, een gefluister van een droom.
Een schaduw in de duisternis, een gefluister van een droom.
Ik weet dat het ver weg is, maar er is hoop omdat ik geloof.
Een langzaam vervagende herinnering, een onderwaterschreeuw.
Ik weet dat het ver weg is, maar er is vrede voor mij.