Beschrijving
Producent: Simülasyon
Meesteringenieur: Ufuk Kevser
Mengingenieur: Simülasyon
Componist: Görkem Yılmaz
Tekstschrijver: Görkem Yılmaz
Songtekst en vertaling
Origineel
Yine beş.
Komşu çıkıp beyaz canım mozaik şifresi yine beş.
Kafamı zayıf bulan kanalar öylesine leş ki.
Kendim ettim yine kendimi bulamadım hâlâ.
Takılı kaldım seneler öncesinde hâlâ.
Geçiyor alayı olmaz bir bok ama.
Yine de günleri unutamam maziden.
Özledim nostalji olsun diye değil.
Kördüğüm gecelerden saat yine beş.
Abone değilim sandım kimseye.
Ödemem alınmış fark etmedim bile.
Project X sıkın ne olur al canımı beşik.
Aklım sende saat olmuş yine beş.
Komşu çıkıp beyaz canım mozaik şifresi yine beş.
Kafamı zayıf bulan kanalar öylesine leş ki.
Kendim ettim yine kendimi bulamadım hâlâ.
Takılı kaldım seneler öncesinde hâlâ.
Komşu çıkıp beyaz canım mozaik şifresi yine beş.
Kafamı zayıf bulan kanalar öylesine leş ki.
Kendim ettim yine kendimi bulamadım hâlâ.
Takılı kaldım seneler öncesinde hâlâ.
Her biri şu.
Olmadı benden önce.
Keşke duya bilsem.
Saat olmuş yine beş.
Aklım sende saat olmuş yine beş.
Komşu çıkıp beyaz canım mozaik şifresi yine beş.
Kafamı zayıf bulan kanalar öylesine leş ki.
Kendim ettim yine kendimi bulamadım hâlâ.
Takılı kaldım seneler öncesinde hâlâ.
Komşu çıkıp beyaz canım mozaik şifresi yine beş.
Kafamı zayıf bulan kanalar öylesine leş ki.
Kendim ettim yine kendimi bulamadım hâlâ.
Takılı kaldım seneler öncesinde hâlâ, hâlâ, hâlâ.
Nederlandse vertaling
Opnieuw vijf.
De buurman komt naar buiten en het witte lieve mozaïekwachtwoord is weer vijf.
De kanalen die mijn geest zwak maken, zijn zo smerig.
Ik heb het zelf gedaan en ik kon mezelf nog steeds niet vinden.
Ik zit jaren geleden nog steeds vast.
Het gaat voorbij, maar het is een triviale shit.
Toch kan ik de dagen van vroeger niet vergeten.
Ik heb het niet gemist vanwege nostalgie.
Het is weer vijf uur, een van de nachten dat ik blind ben.
Ik dacht dat ik op niemand geabonneerd was.
Ik merkte niet eens dat mijn betaling was afgeschreven.
Project
Mijn gedachten zijn bij jou, het is alweer vijf uur.
De buurman komt naar buiten en het witte lieve mozaïekwachtwoord is weer vijf.
De kanalen die mijn geest zwak maken, zijn zo smerig.
Ik heb het zelf gedaan en ik kon mezelf nog steeds niet vinden.
Ik zit jaren geleden nog steeds vast.
De buurman komt naar buiten en het witte lieve mozaïekwachtwoord is weer vijf.
De kanalen die mijn geest zwak maken, zijn zo smerig.
Ik heb het zelf gedaan en ik kon mezelf nog steeds niet vinden.
Ik zit jaren geleden nog steeds vast.
Ieder is dit.
Het gebeurde niet vóór mij.
Ik wou dat ik het kon horen.
Het is weer vijf uur.
Mijn gedachten zijn bij jou, het is alweer vijf uur.
De buurman komt naar buiten en het witte lieve mozaïekwachtwoord is weer vijf.
De kanalen die mijn geest zwak maken, zijn zo smerig.
Ik heb het zelf gedaan en ik kon mezelf nog steeds niet vinden.
Ik zit jaren geleden nog steeds vast.
De buurman komt naar buiten en het witte lieve mozaïekwachtwoord is weer vijf.
De kanalen die mijn geest zwak maken, zijn zo smerig.
Ik heb het zelf gedaan en ik kon mezelf nog steeds niet vinden.
Ik zit jaren geleden vast, nog steeds, nog steeds.