Songtekst en vertaling
Origineel
ねえ春は好き？
窓辺は凍りつく 真冬の病室 はまくる衣 僕は嫌いだまっさらな僕 らを思い出すから空いた湖 スズメのついばむ逆さ富士まど ろむリバーブ 夢の中で聞いた音が聞こえる 気がして窓を開けた 風に咲く花をつかんだ 僕 らはそう答えを急いだただ深 く眠る君の半開き覚め ただけに咲いた花花あ けぼの笑う君の振り向き様 開いた傘の背がいで しつ君に向かうほど輝い て酔う酔う春 下げ見れば 焦げた匂い 光を越せい吹 雪の背中で翼は 燃えてた 冬草原でひとり咲いてただけなの に固いアスファルトに散らばる君の髪飾り空手に潜り波の間か らを広 げて割れたガラスの雪景色息絶 え絶え水 槽に抱い た最後さえ君を蝕ん だ焼け野の道 失う私それでも鳴り響いた大地 と一体のバランス舌 先痺れる動作に吐き出した灰 皿すくって最後の口づけゆる りと転がす舌の上の雨のように 溶 け て3月は 夢さら い消える 冬 に なる君を見ている僕 らはもう答えをつかんだ子供 時代もう一度 別の名前になって魂の色でわか るからさ揺れる手震えるなら この世はバランスだ解離は遠越し 閉じた輪舞 歌う 仲 間 に360度僕らを歓迎する花々
Nederlandse vertaling
Hé, hou jij van de lente?
De ramen in de ziekenhuiskamer zijn midden in de winter ijskoud, de kleren zijn opgerold, ik vind ze niet leuk omdat ze me aan ons doen denken, een leeg meer, een omgekeerde berg. Met de achterkant van een open paraplu, hoe meer ik naar je toe draai, hoe meer ik straal, hoe meer ik dronken word. Als ik naar beneden kijk, zie ik de geur van verbrande lucht door het licht waaien. Mijn vleugels branden op de rug van de sneeuw. Ik stond net alleen te bloeien in de winterweide, maar je haarversieringen liggen verspreid op het harde asfalt. Ik duik de lucht in en verspreid me door de golven. Een besneeuwd landschap van gebroken glas. Zelfs het laatste moment dat ik je in een watertank hield, stikte en erodeerde je. Ik verlies me op de weg in het verbrande veld, maar de balans van mijn tong is één met de aarde die weerklinkt De as die ik in een verdovende beweging uitspuugde, schept een dienblad op en rolt het zachtjes naar beneden Als regen op mijn tong smelt March als een droom en verdwijnt Als we de winter ingaan, zijn we kinderen die het antwoord al hebben begrepen We zijn kinderen die een andere naam hebben aangenomen en dat kunnen zien aan de kleur van onze ziel Als onze handen trillen en trillen, is deze wereld in balans, en de dissociatie is al lang voorbij. Bloemen verwelkomen ons 360 graden in een gesloten rondedans van zingende metgezellen