Meer nummers van cmqmartina
Beschrijving
Bijbehorende artiest: SPX, cmqmartina
Bijbehorende artiest, producent: SPX
Bijbehorende artiest: cmqmartina
Componist: Leonardo Lombardi
Componist, tekstschrijver: Angelo Sabia
Componist: Alessandro Martini
Tekstschrijver: Martina Sironi
Songtekst en vertaling
Origineel
Senti come scivola dolcemente ogni mio sguardo sulla tua schiena.
Quante volte mi hanno detto che l'amore vince su tutto, anche l'attesa.
Ma io non imparo mai, vivo sempre ogni istante come fosse l'ultimo, che rimane ancora in un tempo che si estende all'infinito.
Trame invisibili avvolgono l'aria, in un legame che ci ruba l'anima.
Finché rimane la parte più animale di me, che nascondo sempre.
Piovono lacrime sopra la città, come la scena finale da cinema.
Finché rimane la parte più animale di me, che nascondo sempre solo per paura.
Guarda come cadono lentamente tutti i miei sbagli sulla tua schiena.
Quando poi mi chiami e mi dici: "Va bene", io ti dico: "Va bene", ma nessuno ci crede.
Non voglio più piangere da mattina a sera.
Ogni ricordo è un labirinto senza uscita, come una cassa che risuona all'infinito-to-to-to.
Trame invisibili avvolgono l'aria, in un legame che ci ruba l'anima.
Finché rimane la parte più animale di me, che ritorna sempre.
Piovono lacrime sopra la città, come la scena finale da cinema.
Finché rimane la parte più animale di me, che nascondo sempre.
Vivo l'attimo come l'ultimo che non tornerà prima che ci porti via.
Vivo l'attimo come l'ultimo che non tornerà prima che ci porti via.
Finché rimane la parte più animale di me, che ritorna sempre.
Piovono lacrime sopra la città, come la scena finale da cinema.
Finché rimane la parte più animale di me, che nascondo sempre solo per paura.
Nederlandse vertaling
Voel hoe elk van mijn blikken zachtjes over je rug glijdt.
Hoe vaak is mij niet verteld dat liefde alles overwint, zelfs wachten.
Maar ik leer het nooit, ik leef altijd elk moment alsof het het laatste is, dat blijft nog steeds in een tijd die zich uitstrekt tot in het oneindige.
Onzichtbare texturen omhullen de lucht, in een band die onze ziel steelt.
Zolang het meest dierlijke deel van mij blijft, dat ik altijd verberg.
Tranen regenen over de stad, als de slotscène uit de bioscoop.
Zolang het meest dierlijke deel van mij overblijft, dat ik altijd alleen uit angst verberg.
Zie hoe al mijn fouten langzaam op jouw rug vallen.
Als je me dan belt en zegt: "Het is oké", zeg ik je: "Het is oké", maar niemand gelooft het.
Ik wil niet meer van 's ochtends tot 's avonds huilen.
Elke herinnering is een labyrint zonder uitgang, als een luidspreker die eindeloos resoneert.
Onzichtbare texturen omhullen de lucht, in een band die onze ziel steelt.
Zolang het meest dierlijke deel van mij blijft, dat altijd terugkeert.
Tranen regenen over de stad, als de slotscène uit de bioscoop.
Zolang het meest dierlijke deel van mij blijft, dat ik altijd verberg.
Ik beleef het moment als het laatste moment dat niet terugkomt voordat het ons meeneemt.
Ik beleef het moment als het laatste moment dat niet terugkomt voordat het ons meeneemt.
Zolang het meest dierlijke deel van mij blijft, dat altijd terugkeert.
Tranen regenen over de stad, als de slotscène uit de bioscoop.
Zolang het meest dierlijke deel van mij overblijft, dat ik altijd alleen uit angst verberg.