Meer nummers van Michele
Beschrijving
Zang: Michelle
Tekstschrijver: Tony Maiello
Tekstschrijver: Michael Tenisci
Componist: Michael Tenisci
Componist: Tony Maiello
Producent: Michael Tenisci
Songtekst en vertaling
Origineel
Quante volte puoi cadere?
Quante le paure che dobbiamo nascondere agli occhi della gente?
Sorridere anche quando non serve.
Ed io mai, mai ho avuto il coraggio di dirtelo. Un giorno forse ti scriverò.
Ma tu lo sai che ancora mi sveglio da un incubo, che sono sempre in bilico.
Su questo cuore che assomiglia a una corda e che alle volte si spezza.
E questo amore quando scaglia una freccia e non sa dove si ferma.
E allora ti dirò: non lo so fare, sono bravo a complicare tutto quello che di buono questa vita mi sa dare, perché non mi so salvare mai dalle cattive strade, come se cercassi sempre e solo un modo per sbagliare.
Sentirmi dire che è normale, normale, normale.
Sono solo cattive strade.
Sono solo cattive strade.
Dimmi perché sto bene solo quando sto con te, insieme.
Mi strappi dalle fiamme dell'Ade, dalle onde del mare. Tra poesia e follia qualcuno si farà male.
Questo cuore che assomiglia a una corda e che alle volte si spezza.
E questo amore quando scaglia una freccia e non sa dove si ferma.
E allora ti dirò: non lo so fare, sono bravo a complicare tutto quello che di buono questa vita mi sa dare, perché non mi so salvare mai dalle cattive strade, come se cercassi sempre e solo un modo per sbagliare.
Sentirmi dire che è normale, normale, normale.
Sono solo cattive strade.
Sono solo cattive strade.
Ed io mai, mai ho avuto il coraggio di dirtelo.
Un giorno forse ti scriverò.
Ma tu lo sai che ancora mi sveglio da un incubo, che sono sempre in bilico.
Non mi so salvare mai dalle cattive strade, come se cercassi sempre e solo un modo per sbagliare.
Sentirmi dire che è normale.
Sono solo cattive strade.
Nederlandse vertaling
Hoe vaak kun je vallen?
Hoeveel angsten moeten we verbergen voor de ogen van mensen?
Glimlachen, zelfs als dat niet nodig is.
En ik heb nooit de moed gehad om het je te vertellen. Op een dag zal ik je misschien schrijven.
Maar je weet dat ik nog steeds wakker word uit een nachtmerrie, dat ik altijd in evenwicht ben.
Op dit hart lijkt het op een touw en dat breekt soms.
En deze liefde wanneer hij een pijl afschiet en niet weet waar hij stopt.
Dus ik zal je vertellen: ik weet niet hoe ik het moet doen, ik ben goed in het compliceren van al het goede dat dit leven mij kan geven, omdat ik mezelf nooit kan redden van slechte paden, alsof ik altijd en alleen op zoek was naar een manier om een fout te maken.
Er wordt verteld dat het normaal, normaal, normaal is.
Het zijn gewoon slechte wegen.
Het zijn gewoon slechte wegen.
Vertel me waarom ik alleen goed ben als ik bij jou ben, samen.
Je rukt me weg van de vlammen van Hades, van de golven van de zee. Tussen poëzie en waanzin zal iemand gewond raken.
Dit hart dat op een touw lijkt en soms breekt.
En deze liefde wanneer hij een pijl afschiet en niet weet waar hij stopt.
Dus ik zal je vertellen: ik weet niet hoe ik het moet doen, ik ben goed in het compliceren van al het goede dat dit leven mij kan geven, omdat ik mezelf nooit kan redden van slechte paden, alsof ik altijd en alleen op zoek was naar een manier om een fout te maken.
Er wordt verteld dat het normaal, normaal, normaal is.
Het zijn gewoon slechte wegen.
Het zijn gewoon slechte wegen.
En ik heb nooit de moed gehad om het je te vertellen.
Op een dag zal ik je misschien schrijven.
Maar je weet dat ik nog steeds wakker word uit een nachtmerrie, dat ik altijd in evenwicht ben.
Ik kan mezelf nooit van slechte paden redden, alsof ik altijd en alleen maar op zoek was naar een manier om een fout te maken.
Te horen krijgen dat het normaal is.
Het zijn gewoon slechte wegen.