Meer nummers van Kadec Santa Anna
Beschrijving
Componist, tekstschrijver: Adrián Meca Mesa
Songtekst en vertaling
Origineel
No esperaba que llegaras, pero mírate.
Ahora estás delante mío, aunque no sé muy bien para cuánto tiempo dura, pero sí que sé que estoy dispuesto a cuidar lo que yo te daré.
Lo que me pidas pa' que nada te haga daño, dejar lo mío, preocuparme por lo tuyo, poder felicitarte cada cumpleaños, dejar de lado de una vez todo el orgullo.
-Orgullo. -Huyo del pasado porque asusta.
Y si te olvida la persona que te gusta, tengo las fuerzas justas pa' dar el último calo y apurarlo hasta la chusta.
-Hasta la chusta.
-No me gustan los finales, ni felices ni -contentos, porque al final son finales. -Finales.
Y no espero a que me llames, no tendremos ese niño pa' cambiarle los pañales.
Dale tiempo al tiempo pa' ver qué pasa, pa' ver si aparezco en la puerta a casa.
Los recuerdos me amordazan, se enfrió el café y aparte se rompió la taza.
Y tú dándote vueltas por mi cabeza y yo esperando a ver si todo se endereza, que las cosas nunca acaban como empiezan, que es mentira que no existen las princesas.
Besas bien, pero si lo haces con cualquiera pierde valor, es que acaso no te lo esperas.
Yo no sé quién soy, pero es que ya no sé quién eras.
Cambiaste tan rápido de invierno a -primavera. -De invierno a primavera.
La música me llena desde el día que decidiste dejar de hacerlo tú.
-Tú. -Paso por tu calle, déjà vu.
-Déjà vu. -Ahora el mar es color gris, ya no es azul.
Eh, ahora el mar es color gris, ya no es azul. Paso por tu calle, déjà vu.
Ahora el mar es color gris, ya no es azul.
Paso por tu calle, déjà vu. Ahora el mar es color gris, ya no es azul. Yo.
Lleva un tiempo que mi cabeza ya no está bien, que me desvelo por las noches cada dos por tres, que miro al de reflejo y digo: "¿Ese quién coño es?
" Que me prometo cambiar treinta y un veces al mes, que me cuesta dejarme querer.
Y yo que siempre he sido una persona cariñosa, me gustaría volver a serlo otra vez, aunque no sé en qué momento han cambiado tanto las cosas. Tú no eras el primer plato, eras la carta.
La llamo y me cuelga y yo pensando en que se corta.
Soy muy consciente de lo que en verdad me falta, lo que me falta eres tú, pero es que a ti ya no te importa.
Te aseguro que la fama me da igual, tengo que sentirme mal pa' poder escribir bien.
Perdiendo otro tren, me he quedado en el andén.
Me pregunto cuándo vuelvo a estar de nuevo al cien por cien.
Si pienso en todos los intentos, decirte lo siento cada vez que la cago.
Yo no tengo trucos, pero sé que somos magia y no hace falta que venga pa' decírmelo ningún mago.
-Ningún mago. -Perdóname si tardo.
-Si tardo.
-Si me levanto cruzado, si te cruzas tú, está todo solucionado. Contigo ya no duelen las heridas del pasado.
Dime qué ha pasado, dime qué ha pasado. Estábamos juntitos y ahora estamos separados.
Dime dónde has estado, dime dónde has estado.
Yo con cara tonto esperándote ilusionado, pero dale tiempo al tiempo pa' ver qué pasa, pa' ver si aparezco en la puerta a casa. Los recuerdos me amordazan, se enfrió el café y aparte se rompió la taza.
Se rompió la taza, se rompió la taza.
No voy a volver porque sé que nos hacemos daño, aunque estar juntos nos proporcione -una felicidad momentánea. -Una felicidad momentánea.
Si buscas el significado de recuerdo, dice: "Memoria que se hace o aviso que se -da de algo pasado de lo que ya se habló". -De lo que ya se habló.
De nosotros ya se ha hablado demasiado. Paso por tu calle, déjà vu.
Nederlandse vertaling
Ik had niet verwacht dat je zou arriveren, maar kijk eens naar jezelf.
Nu sta je voor me, hoewel ik niet zo goed weet hoe lang het zal duren, maar ik weet wel dat ik bereid ben te zorgen voor wat ik je zal geven.
Wat je ook van me vraagt, zodat niets je pijn doet, laat wat van mij is, maak je zorgen over wat van jou is, kan je elke verjaardag feliciteren, zet alle trots voor eens en voor altijd opzij.
-Trots. -Ik ren weg van het verleden omdat het me bang maakt.
En als de persoon die je leuk vindt het vergeet, heb ik net genoeg kracht om de laatste hap te nemen en die snel naar de chusta te brengen.
-Tot de chusta.
-Ik hou niet van eindes, noch gelukkig, noch gelukkig, want uiteindelijk zijn het eindes. -Finales.
En ik zal niet wachten tot je me belt, we willen niet dat dat kind zijn luiers verschoont.
Geef het de tijd om te zien wat er gebeurt, om te zien of ik thuis aan de deur verschijn.
De herinneringen kokhalzen me, de koffie werd koud en het kopje brak.
En jij rent rond in mijn hoofd en ik wacht om te zien of alles goed gaat, dat de dingen nooit eindigen zoals ze beginnen, dat het een leugen is dat prinsessen niet bestaan.
Je kust goed, maar als je het met iemand doet, verliest het zijn waarde, misschien verwacht je het niet.
Ik weet niet wie ik ben, maar ik weet niet meer wie jij was.
Je veranderde zo snel van winter naar lente. -Van winter tot lente.
Muziek vervult mij sinds de dag dat je besloot er mee te stoppen.
-Jij. -Ik kom langs jouw straat, déjà vu.
-Déjà vu. -Nu is de zee grijs en niet langer blauw.
Eh, nu is de zee grijs, hij is niet langer blauw. Ik passeer jouw straat, déjà vu.
Nu is de zee grijs en niet langer blauw.
Ik passeer jouw straat, déjà vu. Nu is de zee grijs en niet langer blauw. ik.
Het is al een tijdje geleden dat mijn hoofd niet meer klopt, dat ik zo nu en dan 's nachts wakker blijf, dat ik naar het spiegelbeeld kijk en zeg: "Wie is dat in godsnaam?
"Dat ik beloof dat ik eenendertig keer per maand zal veranderen, dat ik mezelf moeilijk kan laten liefhebben.
En ik, die altijd een liefdevol persoon ben geweest, zou graag weer zo willen zijn, ook al weet ik niet wanneer de dingen zo veel zijn veranderd. Jij was niet de eerste gang, jij was het menu.
Ik bel haar en ze hangt op en ik denk dat ze gaat ophangen.
Ik ben me er zeer van bewust wat ik werkelijk mis, wat ik mis ben jij, maar het kan je niet langer schelen.
Ik verzeker je dat roem voor mij niets uitmaakt, ik moet me slecht voelen om goed te kunnen schrijven.
Omdat ik nog een trein miste, bleef ik op het perron.
Ik ben benieuwd wanneer ik weer 100% ben.
Als ik nadenk over alle pogingen, en tegen je zeg dat het me spijt elke keer dat ik het verpruts.
Ik heb geen trucjes, maar ik weet dat we magisch zijn en dat geen enkele tovenaar het mij hoeft te komen vertellen.
-Geen tovenaar. -Vergeef me als ik te laat ben.
-Ja, het is laat.
-Als ik boos wakker word, als jij boos wordt, is alles opgelost. Bij jou doen de wonden uit het verleden geen pijn meer.
Vertel me wat er is gebeurd, vertel me wat er is gebeurd. We waren samen en nu zijn we gescheiden.
Vertel me waar je bent geweest, vertel me waar je bent geweest.
Ik met een stom gezicht dat opgewonden op je wacht, maar geef het de tijd om te zien wat er gebeurt, om te zien of ik thuis aan de deur sta. De herinneringen kokhalzen me, de koffie werd koud en het kopje brak.
De beker brak, de beker brak.
Ik ga niet terug omdat ik weet dat we elkaar pijn hebben gedaan, ook al geeft het samenzijn ons tijdelijk geluk. -Een kortstondig geluk.
Als je zoekt naar de betekenis van herinnering, dan staat er: "Herinnering die gemaakt wordt of mededeling die gegeven wordt aan iets uit het verleden waarover al gesproken is." -Waar is al over gesproken.
Er is al te veel over ons gezegd. Ik passeer jouw straat, déjà vu.