Meer nummers van Olivia Wald
Beschrijving
Opnametechnicus, producer, programmeur: Pablo Estrella
Opnametechnicus, producer, programmeur: Andrés Terrón
Zanger: Olivia Wald
Zanger: Alex Ponce
A&R: Fernanda Rodríguez
A&R: Mario I. Contreras
Mastering-ingenieur, opname-ingenieur, mengingenieur: Renzo Luca
Componist Tekstschrijver: Alejandro Enrique Ponce Carvallo
Componist Tekstschrijver: Olivia Grunewald
Songtekst en vertaling
Origineel
En la casa hay tanto eco. No se usan los floreros desde abril.
El sillón hecho un ropero y el colchón solo de un lado se empezó a hundir.
No estoy mal, pero tampoco tranquila. Estoy mejor, pero me duele la herida.
Ya debería sanar según la teoría de que si no es fe, me lo cura el tequila.
Y ya no estás, me quedé atrás.
Pero si vuelves, la lluvia ya no volverá en noviembre.
Estoy cansada de jugar a ser fuerte, no quiero volverme a arriesgar a perderte.
Y si no vuelves, fue culpa mía, yo sabré entenderte.
Todos mis días serán de mala suerte. No quiere nadie como supe quererte.
Por favor, vuelve.
Ay, por favor, vuelve.
Mi guitarra solo quiere tocar tu canción. Mi teléfono solo quiere llamarte. El
GPS solo me pone tu dirección y mis ojos te buscan en todas partes.
Mi voz solo dice tu nombre. Mi piel solo piensa en tu piel.
No me importa cuándo ni dónde.
Si me llamas, yo ahí -estaré. -Y no estoy mal, pero tampoco tranquila.
Ya estoy mejor, pero me duele la herida.
Ya debería sanar según la teoría de que si no es fe, me lo cura el tequila.
Y ya no estás, me quedé atrás.
Pero si vuelves, la lluvia ya no volverá en noviembre.
Estoy cansada de jugar a ser fuerte, no quiero volverme a arriesgar a perderte.
Y si no vuelves, fue culpa mía, yo sabré entenderte.
Todos mis días serán de mala suerte. No quiere nadie como supe quererte.
Por favor, vuelve.
Ay, por favor, vuelve.
Ay, por favor, vuelve.
Por favor, vuelve. No.
Por favor, vuelve.
Mmm.
Nederlandse vertaling
Er is zoveel echo in huis. De vazen zijn sinds april niet meer gebruikt.
De fauteuil werd een kledingkast en de matras begon slechts aan één kant te zinken.
Ik ben niet slecht, maar ik ben ook niet kalm. Het gaat beter met mij, maar mijn wond doet pijn.
Het zou nu moeten genezen volgens de theorie dat als het geen geloof is, tequila het zal genezen.
En jij bent er niet meer, ik bleef achter.
Maar als je terugkomt, zal de regen in november niet meer komen.
Ik ben het zat om sterk te zijn, ik wil niet het risico lopen je weer te verliezen.
En als je niet terugkomt, was het mijn schuld, ik zal je begrijpen.
Al mijn dagen zullen ongeluk zijn. Niemand houdt zoveel van je als ik wist hoe ik van je moest houden.
Kom alsjeblieft terug.
O, kom alsjeblieft terug.
Mijn gitaar wil gewoon jouw liedje spelen. Mijn telefoon wil je alleen maar bellen. De
GPS geeft mij alleen jouw adres en mijn ogen zoeken je overal.
Mijn stem zegt alleen jouw naam. Mijn huid denkt alleen aan jouw huid.
Het maakt mij niet uit wanneer of waar.
Als je mij belt, zal ik er zijn. -En ik ben niet slecht, maar ik ben ook niet kalm.
Het gaat nu beter met mij, maar mijn wond doet pijn.
Het zou nu moeten genezen volgens de theorie dat als het geen geloof is, tequila het zal genezen.
En jij bent er niet meer, ik bleef achter.
Maar als je terugkomt, zal de regen in november niet meer komen.
Ik ben het zat om sterk te zijn, ik wil niet het risico lopen je weer te verliezen.
En als je niet terugkomt, was het mijn schuld, ik zal je begrijpen.
Al mijn dagen zullen ongeluk zijn. Niemand houdt zoveel van je als ik wist hoe ik van je moest houden.
Kom alsjeblieft terug.
O, kom alsjeblieft terug.
O, kom alsjeblieft terug.
Kom alsjeblieft terug. Nee.
Kom alsjeblieft terug.
Hm.