Ngày Rời Chuyến Bay

Nederlandse vertaling

Er viel een zware regenbui die snel voorbijging.

Ik mis je zo erg, ik mis elke herinnering die we samen hebben

Een paar sms'jes vóór vanochtend. Hoe is het met je?

Dag na dag wakker, maandenlang wachtend.

Bij jou vallen de zon en de regen op de heuvel. Laten we liefhebben tot aan de hemel.

Ik ben alleen, jij bent eenzaam. Het doet honderdduizend keer pijn, maar ik geloof dat we elkaar weer zullen zien.

Waarom brengt wintermist jou? Twee paar ogen keken omhoog. Ik wou dat je dichtbij was.

Ik wou dat de tijd snel voorbij zou gaan. Ik wens het eerste seizoen van liefde.

Ik wens sterrennachten om naast je te zitten. Doelloos zingen over de heiligheid van het leven.

Ze komt al lang thuis en heeft een man en twee kinderen. Als ik rijk word, zal niemand beter zijn dan mijn vrienden.

Waarom is het zo eenzaam nu het zo lang regent? -Er viel een zware regenbui die snel voorbijging.

Ik mis je zo erg, ik mis elke herinnering die we samen hebben.

Dag en nacht wil ik jou aan mijn zijde.

Mijn zware wimpers doen mijn ooghoeken prikken.

Er zijn twee jaar verstreken sinds het verlaten van de vlucht. De leegte is moeilijk op te vullen.

Ik ben altijd alleen, hand in hand.

Ik ben bang dat ik zwak ben, wacht en niet kan praten.

Laat in de middag stond ik stil en dacht ik na.

Ik ben het beu om naar de bladeren van de herfst en winter te kijken. Wat moeilijk te onthouden is, is moeilijk te vergeten.

Ik kijk uit naar de dag dat ik jou heb.

De wind draagt ​​duizenden woorden die hij wil zeggen.

Hij liet zijn verdriet varen en keek zwijgend in de middagregen. De woorden die hij schreef waren fragmentarisch, maar hij hield heel veel van je.

Eén pagina van een boek of dagboek is niet genoeg om een ​​paar dingen te onthullen.

Het is twee jaar geleden dat ik een langeafstandsrelatie heb gehad, omdat ik zoveel van haar hou dat ik haar mis. Het goede paar horloges is nu volwassen.

Het was een geschenk vanaf de dag dat we uit elkaar gingen, we hebben het allebei bedankt.

De pinkvingers klemden zich samen als een belofte die ik diep had gehouden. Terwijl ik je rustig aankijk met je bruine ogen, zie ik twee levens samenvloeien.

Maar we moeten ver weg zijn om door te werken en ons zorgen te maken.

Zittend in het vluchtraam wachtend op het licht van de maan. Luister naar het liedje dat over jou geschreven is. Luister naar dezelfde band.

Het gevoel van de eerste date, ik hoop dat je lacht, mijn liefste, frons niet.

Wees niet hartafstand is niet de oorzaak. Een paar kilometer is slechts een maatstaf.

Ik hoop dat Saigon voorzichtig verdeeld zal worden, mijn liefste, en in vrede zal rusten.

Ik kom snel terug, de bloem begint net mijn wens te vervullen. -Er viel een zware regenbui die snel voorbijging.

Ik mis je zo erg, ik mis elke herinnering die we samen hebben.

Dag en nacht wil ik jou aan mijn zijde.

Mijn zware wimpers doen mijn ooghoeken prikken.

Er zijn twee jaar verstreken sinds het verlaten van de vlucht. De leegte is moeilijk op te vullen.

Ik ben altijd alleen, hand in hand.

Ik ben bang dat ik zwak ben, wacht en niet kan praten.