Meer nummers van Katana Koala Kiwi
Beschrijving
Producent: Katana Koala Kiwi
Producent: Alessandro Giorgiutti
Componist: Alessandro Fulvio
Componist: Pietro Giannini
Componist: Gilberto Tomasella
Componist: Andrea Basso
Componist: Lorenzo Avanzini
Tekstschrijver: Alessandro Fulvio
Tekstschrijver: Pietro Giannini
Tekstschrijver: Gilberto Tomasella
Tekstschrijver: Andrea Basso
Tekstschrijver: Lorenzo Avanzini
Arrangeur: Alessandro Fulvio
Arrangeur: Pietro Giannini
Arrangeur: Gilberto Tomasella
Arrangeur: Andrea Basso
Arrangeur: Lorenzo Avanzini
Songtekst en vertaling
Origineel
Conto i miei passi in mezzo al deserto ed i miei piedi nient'altro che il calco di tutte le esperienze che ho vissuto, di tutte le cose che non ho fatto.
Serpeggia viscido nella mia testa, le mie interiora al tatto come ghiaccio.
Ricordo ancora il calore di quella festa, ricordo ancora il sapore di quell'abbraccio.
Chissà se questo mare sia lo stesso in cui tuo padre sognava di naufragare.
Ti presterò i miei jeans per fare la dura, anche se probabilmente tutti i miei vestiti li avrai già provati, ma va bene così. Eh, eh.
Eh, eh.
Conto i miei passi in mezzo alla notte e le mie membra così stanche.
Dai, facciamoci l'ultimo al solito posto per annegare, annegare, annegare.
Abbiamo un comico fra noi.
Lasciami andare se non puoi.
Ogni mia cellula brucia d'invidia, mentre osservo la idea bruciare viva.
Chissà se questo mare sia lo stesso in cui tuo padre sognava di naufragare.
Ti presterò i miei jeans per fare la dura, anche se probabilmente tutti i miei vestiti li avrai già provati, ma va bene così. Eh, eh.
Eh, eh.
Nederlandse vertaling
Ik tel mijn stappen midden in de woestijn en mijn voeten zijn niets meer dan de afdruk van alle ervaringen die ik heb meegemaakt, van alle dingen die ik niet heb gedaan.
Het slingert slijmerig door mijn hoofd, mijn binnenkant voelt aan als ijs.
Ik herinner me nog de warmte van dat feest, ik herinner me nog de smaak van die knuffel.
Wie weet of deze zee dezelfde is waarin je vader ervan droomde schipbreuk te lijden.
Ik leen je mijn spijkerbroek om stoer te worden, ook al heb je waarschijnlijk al mijn kleding al gepast, maar dat is oké. Eh, eh.
Eh, eh.
Ik tel mijn stappen midden in de nacht en mijn ledematen zijn zo moe.
Kom op, laten we de laatste zijn op de gebruikelijke plek die verdrinkt, verdrinkt, verdrinkt.
We hebben een cabaretier onder ons.
Laat me gaan als je niet kunt.
Elke cel van mij brandt van jaloezie terwijl ik het idee levend zie branden.
Wie weet of deze zee dezelfde is waarin je vader ervan droomde schipbreuk te lijden.
Ik leen je mijn spijkerbroek om stoer te worden, ook al heb je waarschijnlijk al mijn kleding al gepast, maar dat is oké. Eh, eh.
Eh, eh.