Meer nummers van DJ Shocca
Beschrijving
Componist: Adriana Ie'
Auteur: Adriana Ie'
Componist: Matteo Bernacchi
Producent: DJ Shocca
Zang: Adriana
Instrumenten: DJ Shocca
Songtekst en vertaling
Origineel
Non è poesia, naaa. La verità sembra un lusso per pochi.
È un'agonia, qua, vivere solo per fare più soldi.
Tutte le sere mi guardo allo specchio, sono fiera di quel che rifletto. Puoi dire lo stesso?
Cosa faresti per fama e successo?
Affascinante come Batman, la gente che mi parla. Ricca se avessi un euro per ognuno che guarda.
Tu scambetti tipo can can, io non ci provo, I can. Non ci sono nata, ma mi sento sempre un'icon.
Puntina rossa sul sud ero pelo, il percorso subito senza imprevisti, sinceramente dubito.
Chi non comprende di solito poi lo odia, intricata e irrisolvibile, trovami tipo Zodiac.
Patto criminale, mi confondi con Ginevra.
Calma e rilassata, filtro come l'atmosfera.
Nobel Nelson Mandela, ancora non mi si spiega perché il segno della pace lo si fa ma chiuso in chiesa.
Sono rivoluzionari senza più ideali, loro vogliono i fatti senza sporcarsi le mani, suono come se non fosse sicuro più il domani. La morte ti fa bella senza più effetti speciali. Non è poesia, naaa.
La verità sembra un lusso per pochi.
È un'agonia, qua, vivere solo per fare più soldi.
Tutte le sere mi guardo allo specchio, sono fiera di quel che rifletto. Puoi dire lo stesso?
Cosa faresti per fama e successo?
Il peggio è che dico quello che penso. Il pregio è che dico quello che penso.
In un momento dove è meglio stare attento, è un attimo fraintendere l'intento.
Siamo figli di una società malata, figli del degrado, di un'epoca sbagliata senza libro in mano.
Malinconia da blues da divano, alzo il volume e radio urlo pam pam e vaglio su.
Anche se spesso rido, avrò un debito infinito verso il mio motivo, verso quello che ti fa sentire vivo e comprensivo. Binomio distruttivo, aspettami che arrivo.
Quando apri la bocca non dai aria, tu l'hai tolta. Cosa dici?
Non commento, neanche ascolto.
Come scriveva Mendel, qua c'è povertà biologica, sembra di stare dentro una serie di stop. Non è poesia, naaa. La verità sembra un lusso per pochi.
È un'agonia, qua, vivere solo per fare più soldi.
Tutte le sere mi guardo allo specchio, sono fiera di quel che rifletto. Puoi dire lo stesso?
Cosa faresti per fama e successo?
Nederlandse vertaling
Het is geen poëzie, naaa. De waarheid lijkt voor enkelen een luxe.
Het is een lijdensweg hier, leven om alleen maar meer geld te verdienen.
Elke avond als ik in de spiegel kijk, ben ik trots op wat ik reflecteer. Kunt u hetzelfde zeggen?
Wat zou jij doen voor roem en succes?
Net zo charmant als Batman, de mensen die met me praten. Rijk als ik een euro had voor iedereen die kijkt.
Je speelt als kan-kan, ik probeer het niet, ik kan het. Ik ben er niet geboren, maar ik voel me altijd een icoon.
Rode pin op het zuiden was ik bont, de route onmiddellijk zonder onverwachte gebeurtenissen, ik betwijfel het oprecht.
Degenen die het niet begrijpen, haten het meestal, ingewikkeld en onoplosbaar, vinden mij als Zodiac.
Strafverdrag, je verwart mij met Ginevra.
Kalm en ontspannen, filterachtige sfeer.
Nobel Nelson Mandela, het verklaart mij nog steeds niet waarom het teken van vrede wordt gedaan, maar in de kerk wordt gesloten.
Het zijn revolutionairen zonder idealen meer, ze willen feiten zonder hun handen vuil te maken, ik klink alsof morgen niet langer zeker is. De dood maakt je mooi zonder nog meer speciale effecten. Het is geen poëzie, naaa.
De waarheid lijkt voor enkelen een luxe.
Het is een lijdensweg hier, leven om alleen maar meer geld te verdienen.
Elke avond als ik in de spiegel kijk, ben ik trots op wat ik reflecteer. Kunt u hetzelfde zeggen?
Wat zou jij doen voor roem en succes?
Het ergste is dat ik zeg wat ik denk. Het voordeel is dat ik zeg wat ik denk.
Op een moment waarop het het beste is om voorzichtig te zijn, is het een moment om de bedoeling verkeerd te begrijpen.
Wij zijn kinderen van een zieke samenleving, kinderen van degradatie, van een verkeerd tijdperk zonder boek in de hand.
Sofablues melancholisch, ik zet het volume hoger en schreeuw pam pam en zift op de radio.
Ook al lach ik vaak, ik zal oneindig veel te danken hebben aan mijn motief, aan het motief waardoor jij je levend en begripvol voelt. Destructieve combinatie, wacht tot ik arriveer.
Als je je mond opent, geef je geen lucht, maar haal je het weg. Wat zeg je?
Ik geef geen commentaar, ik luister niet eens.
Zoals Mendel schreef: er is hier sprake van biologische armoede, het lijkt erop dat we in een reeks stops zitten. Het is geen poëzie, naaa. De waarheid lijkt voor enkelen een luxe.
Het is een lijdensweg hier, leven om alleen maar meer geld te verdienen.
Elke avond als ik in de spiegel kijk, ben ik trots op wat ik reflecteer. Kunt u hetzelfde zeggen?
Wat zou jij doen voor roem en succes?