Meer nummers van Криминальный бит
Beschrijving
Uitgebracht op: 20-03-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
Время поджигает нас, вопросы и ответы. Как-то разговор зашел про детей, советы.
И задают порой те, у кого есть пробелы. И чаще в их заборах дыры, да торчат штакеты.
Почему один и красочна ли твоя жизнь?
Почему твоему десять, но спросишь, как жить?
Скажешь, что смотрю на мир и что им сможешь дать, когда сам не понял, как вообще тут выживать.
Чаще вижу, что их дети заложники планов, что писались не тобой, а страхами их мамы. Батя тоже говорил тебе, что в двадцать ты был.
Да, но в свои двадцать, помнишь, только эмигрировал.
Встану на защиту и скажу про твою временность. Времена другие и в их мнениях сомнения.
Когда свадьба у тебя, спросит даже таксист, а ты в наушниках рэп, да новый релиз.
Дарит уважение, поднимаю окно. Вопросов нет и в глазах видишь только стекло.
Чаще пацаны растут без отцовских теней. Потом их учит жить улица, а не ремень.
Дарит уважение, поднимаю окно. Вопросов нет и в глазах видишь только стекло.
Чаще пацаны растут без отцовских теней. Потом их учит жить улица, а не ремень.
Нам говорят, как надо, и от этого так душно. Чужие станут ближе, родственные души.
Помнишь аккорды на гитаре во дворах заблудших? Расстояние сближает расстояния души.
Все встанет на места, у каждого свои маршруты. Пацаны прыгнут в вагоны, больше не вернут их.
Видел, как ломались, понимал назад не варик.
Многое осталось позади, не отмотаешь. Помнишь, пахан говорил, что убьет, поломает?
Помнишь матушку с фазиной говорила хватит? Помнишь, первые стихи накидал дома в спальне?
Помню, как похоронили Колька в восьмом классе. Мы обижались на родных, сбегали из дому рано.
Эта жизнь и с адвокатом все лишь ухудшалась.
Первые травмы там душевных было даже больше. Сентиментальный стал и чувствую гораздо тоньше.
Дарит уважение, поднимаю окно. Вопросов нет и в глазах видишь только стекло.
Чаще пацаны растут без отцовских теней. Потом их учит жить улица, а не ремень.
Дарит уважение, поднимаю окно. Вопросов нет и в глазах видишь только стекло.
Чаще пацаны растут без отцовских теней. Потом их учит жить улица, а не ремень.
Nederlandse vertaling
De tijd zet ons in vuur en vlam, vragen en antwoorden. Op de een of andere manier ging het gesprek over kinderen en advies.
En soms vragen degenen die hiaten hebben. En vaker wel dan niet zitten er gaten in hun hekken en steken er piketten uit.
Waarom alleen en is jouw leven kleurrijk?
Waarom is die van jou tien, maar vraag je hoe je moet leven?
Je zult zeggen dat ik naar de wereld kijk en naar wat je ze kunt geven, terwijl je zelf helemaal niet begrijpt hoe je hier moet overleven.
Vaker zie ik dat hun kinderen gegijzeld worden door plannen die niet door jou zijn geschreven, maar door de angsten van hun moeder. Papa vertelde je ook dat je twintig was.
Ja, maar onthoud, toen ik in de twintig was, ben ik net geëmigreerd.
Ik zal je verdedigen en je vertellen over je tijdelijke karakter. De tijden zijn anders en hun meningen zijn twijfelachtig.
Wanneer is je bruiloft, zal zelfs de taxichauffeur vragen, en je draagt rapmuziek en een nieuwe release in je koptelefoon.
Geeft respect, ik doe het raam omhoog. Er zijn geen vragen en je ziet alleen maar glas in je ogen.
Vaak groeien jongens op zonder de schaduw van hun vader. Dan leert de straat, en niet de riem, hen te leven.
Geeft respect, ik doe het raam omhoog. Er zijn geen vragen en je ziet alleen maar glas in je ogen.
Vaak groeien jongens op zonder de schaduw van hun vader. Dan leert de straat, en niet de riem, hen te leven.
Ze vertellen ons hoe we het moeten doen, en het is zo benauwd. Vreemdelingen zullen nauwere, verwante geesten worden.
Herinner je je de akkoorden op de gitaar in de yards van de verlorenen? Afstand brengt de afstanden van de ziel dichter bij elkaar.
Alles zal op zijn plaats vallen, iedereen heeft zijn eigen routes. De jongens springen in de auto's en brengen ze nooit meer terug.
Ik zag hoe ze kapot gingen, ik besefte dat het geen varikback was.
Er blijft veel achter, je kunt het niet afwikkelen. Weet je nog dat de peetvader zei dat hij je zou vermoorden en breken?
Weet je nog dat moeder en Phaser zeiden dat genoeg genoeg is? Herinner jij je nog de eerste gedichten die je thuis in je slaapkamer schreef?
Ik herinner me hoe Kolk in de achtste klas werd begraven. We waren beledigd door onze familieleden en liepen vroeg van huis weg.
Dit leven werd alleen maar erger met de advocaat.
Het eerste mentale trauma daar was zelfs nog groter. Ik ben sentimenteel geworden en voel veel subtieler.
Geeft respect, ik doe het raam omhoog. Er zijn geen vragen en je ziet alleen maar glas in je ogen.
Vaak groeien jongens op zonder de schaduw van hun vader. Dan leert de straat, en niet de riem, hen te leven.
Geeft respect, ik doe het raam omhoog. Er zijn geen vragen en je ziet alleen maar glas in je ogen.
Vaak groeien jongens op zonder de schaduw van hun vader. Dan leert de straat, en niet de riem, hen te leven.