Meer nummers van Покам
Meer nummers van Lasta
Meer nummers van KLIM
Beschrijving
Producent: Dmitry Klimchuk
Drums: Dmitri Klimchuk
Componist: Dmitry Klimchuk
Songtekst en vertaling
Origineel
Clint Beats.
Сяйво ледь помітне серед тіней. Сутінки ідей лідер. Стало лице бліде побронзовіле.
Хм, дубілець.
Південний вітер ми з граю птахів здійме з сірих покрівель зусамітнених мовчазних будівель у небо літнє, світле, без края вічне.
Гуркіт грози луна крізь те. Бачити себе більше ніде.
Відшукай серед літер те саме таємне місце, непримітне, де можна переховатись інколи деінде. Цей звук щось зовсім інше.
Інший рівень, щось більше, музло різне мені, не заважай слухати скільки влізе.
То чорне, то біле, то чорне, то біле.
Білий рве, коли асфальт квітне, коли в хатах гуля червоний півень. Мій провулок, мій кіт, без сумнівів, одне ціле.
Рукопотискання міцне, залізне, надійне.
Мерехтіння діб суцільне, безповоротно ще один день піде. Паралелепіпед часу знову сече січе, сече січе.
Над прірвою у житі. Жах, як нам жити далі? Ці руки нічого не крали майже.
Ностальгія у моді завжди. Той малий читає, як я у п'ятнадцятому, тільки гірше.
Після мене не буде тиші. Тримаюсь за соломинку світу. Мене заціпило в останньому вагоні сальвії.
Вигляда страшно, як зумер з книгою Макіавеллі.
В моїй келії рідко грає рокстеді. Чотири мигалки пакують забухану леді. Прокинувся весь район.
У вікнах видно цікаві носи. Матюки сполохали сон. Пліток вистачить всім.
На ранок я з'їм хумус і хліб. Мислення кліпове. Палає, як смолоскип серед темряви бісовий.
Ну що ж, попутного вітру мені на шляху у нікуди. Моя реп-одіссея пливе на фанерній трієрі.
Моя реп-одіссея, моя реп-одіссея.
А!
Моя реп-одіссея, моя реп-одіссея. А!
Елегія — ліричний вірш задумливого, сумного характеру.
В античній поезії вірш будь-якого змісту, написаний двовіршами певної форми.
Nederlandse vertaling
Clint Beats.
De gloed is nauwelijks zichtbaar tussen de schaduwen. De schemering van de ideeën van de leider. Zijn gezicht werd bleek en gebronsd.
Hmm, bruiner.
De zuidenwind zal ons met het gezang van vogels van de grijze daken van eenzame, stille gebouwen naar de zomerse hemel tillen, helder, eindeloos en eeuwig.
Daar weerklinkt het gebrul van een onweersbui. Zie jezelf nergens anders.
Zoek tussen de letters dezelfde geheime plek, onopvallend, waar je je soms elders kunt verstoppen. Dit geluid is iets heel anders.
Een ander niveau, iets groters, het is voor mij anders, luister niet zoveel als je kunt.
Het is zwart, het is wit, het is zwart, het is wit.
De witte tranen als het asfalt bloeit, als de rode haan door de huizen loopt. Mijn steegje en mijn kat zijn zonder twijfel één.
De handdruk is sterk, ijzeren, betrouwbaar.
Het flikkeren van dagen is continu, een nieuwe dag zal onherroepelijk voorbijgaan. Het parallellepipedum van de tijd tikt, tikt, tikt nog eens.
Over de kloof in het leven. Horror, hoe kunnen we verder leven? Deze handen hebben bijna niets gestolen.
Nostalgie is altijd in de mode. Dat kleintje leest net als ik in de vijftiende klas, maar dan slechter.
Na mij zal er geen stilte meer zijn. Ik houd me vast aan het stro van de wereld. Ik kwam vast te zitten in de laatste salviawagen.
Het ziet er eng uit, als een zoemer bij een boek van Machiavelli.
Rocksteady wordt zelden in mijn cel gespeeld. Vier oogkleppen pakken een gezwollen dame op. De hele wijk werd wakker.
In de ramen zijn interessante neuzen te zien. Moeders verstoorden de slaap. Roddelen is genoeg voor iedereen.
In de ochtend eet ik hummus en brood. Clip-denken. Brandend als een fakkel in de duisternis van de duivel.
Nou, goede wind op weg naar nergens. Mijn rap-odyssee drijft op een trireem van multiplex.
Mijn rap-odyssee, mijn rap-odyssee.
EN!
Mijn rap-odyssee, mijn rap-odyssee. EN!
Een elegie is een lyrisch gedicht met een bedachtzaam, verdrietig karakter.
In oude poëzie een gedicht van welke inhoud dan ook, geschreven in coupletten van een bepaalde vorm.