Meer nummers van JAS
Beschrijving
Componist Tekstschrijver, Producent: Nikolaos Avgerinos
Mastering-ingenieur, mengingenieur: David Maria Trapp
Componist Tekstschrijver: JAS
Componist Tekstschrijver: Alex Gessner
Songtekst en vertaling
Origineel
Ich glaub', die Jugend hat Angst vor alten Männern im Amt, vor einem schrecklichen Schauspiel mit Krieg vor der Haustür.
Ich glaub', die Jugend hat Angst vor großen Wäldern in Flammen, vor einer Welt, in der man nicht leben kann.
Getrieben von
Größenwahn ziehen uns vergoldete Büros in den Untergang.
Wir jagen weiße Tauben mit gebrochenem Flügel. Jede Schlagzeile geht zum Hass und Lügen.
Wann haben wir aufgehört zu reden? Wir suchen nur noch nach Extremen.
Ich glaub', die Jugend hat Angst vor alten Männern im Amt, vor einem schrecklichen Schauspiel mit Krieg vor der Haustür.
Ich glaub', die Jugend hat Angst vor großen Wäldern in Flammen, vor einer Welt, in der man nicht leben kann.
Kinder auf den Straßen, als Söldner verkleidet. Väter in den Gräben machen
Söhne zu Waisen. Wie musste es so weit kommen?
In Trümmern sterben Träume, machen Freunde zu Feinden. Es muss sich was ändern, doch
Veränderung will keiner.
Wie ist es so weit gekommen?
Ich glaub', die Jugend hat Angst vor alten Männern im Amt, vor einem schrecklichen Schauspiel mit Krieg vor der Haustür.
Ich glaub', die Jugend hat Angst vor großen Wäldern in Flammen, vor einer Welt, in der man nicht leben kann.
Ich glaub', die Jugend hat Angst.
Ich glaub', die Jugend hat Angst.
Nederlandse vertaling
Ik denk dat jonge mensen bang zijn voor oude mannen in het ambt, voor een verschrikkelijk schouwspel met oorlog voor de deur.
Ik denk dat jonge mensen bang zijn voor grote bossen die in vlammen opgaan, voor een wereld waarin ze niet kunnen leven.
Gedreven door
Grootheidswaanzin sleept ons naar beneden met vergulde kantoren.
Wij jagen op witte duiven met een gebroken vleugel. Elke kop gaat over haat en leugens.
Wanneer zijn we gestopt met praten? Wij zoeken alleen naar uitersten.
Ik denk dat jonge mensen bang zijn voor oude mannen in het ambt, voor een verschrikkelijk schouwspel met oorlog voor de deur.
Ik denk dat jonge mensen bang zijn voor grote bossen die in vlammen opgaan, voor een wereld waarin ze niet kunnen leven.
Kinderen op straat verkleed als huurlingen. Vaders maken in de loopgraven
zonen wezen. Hoe heeft het zover kunnen komen?
Dromen sterven in puin en veranderen vrienden in vijanden. Er moet iets veranderen, ja
Niemand wil verandering.
Hoe is het zover gekomen?
Ik denk dat jonge mensen bang zijn voor oude mannen in het ambt, voor een verschrikkelijk schouwspel met oorlog voor de deur.
Ik denk dat jonge mensen bang zijn voor grote bossen die in vlammen opgaan, voor een wereld waarin ze niet kunnen leven.
Ik denk dat de jongeren bang zijn.
Ik denk dat de jongeren bang zijn.