Meer nummers van Axos
Beschrijving
Zang: Andrea Molteni
Componist Tekstschrijver: Andrea Molteni
Tekstschrijver: Andrea Molteni
Componist: Andrea Molteni
Producent: Garelli
Songtekst en vertaling
Origineel
Mai stato dominabile, duttile, docile, parlo lingue in disordine, canto in libera me domine.
Ho scritto anima mea, anima mundi, ma con l'anima mia in polvere, se se non fossi Andrea sarei Diogene.
Liberami dal male contro il male come un prete che pesta, come un ferito grave in guerra che vuole un colpo in testa.
Lei bacia la mia foto e balla come Tori con Megan, sto rialzando la media, segno il livello, sono la meda.
Sta parlando la tua riga, tu dovresti stare zitto, freddo come Riga, fra ti fai un desto, prendi il sinistro.
No, non fumo più le Winston, vivo a casa di Cristo, ma non perché sono lontano, proprio a casa di Cristo.
Chissà chi muore sempre prima chi ama. Oh Madonna, quando ritorni viva richiama.
Sono dentro un tunnel bianco come Dana o Diana, tra i fumi d'alcol pensieri fallaci come Oriana.
Strade dritte portano a vicoli ciechi, in terra ho sempre un muro, dopo un cielo altri cieli.
Meglio vivere in un bosco che in un bosco verticale, a volte si vede la luce solo diventando ciechi.
Sono un guerriero, mica solo un altro artista, idea. Quando morirò dirò: "Te ho grati, stos".
Non ho amici toy, sto scendendo in un asteroide, sembra che prendo steroidi. Chiedo a una gori, mi risponde un chatbot.
Sono il prima ed il poi, Joy Division, New Order, Usman e Cormier.
Fra io sono i passi e le orme, il cuore è un autista che dorme, il cervello un dolner.
Due gocce e sento il mondo in Dolby, cuore diviso, Platone muore.
Non ho mai chiesto a Dio: "Per piacere, per favore".
Mia figlia, fra, l'ho vista solo due weekend al mese ed ho imparato bene che non conta quanto, conta il come.
Nederlandse vertaling
Nooit controleerbaar geweest, ductiel, volgzaam, ik spreek talen in wanorde, ik zing in libera me domine.
Ik schreef anima mea, anima mundi, maar met mijn ziel in het stof, als ik Andrea niet was, zou ik Diogenes zijn.
Verlos mij van kwaad tegen kwaad als een priester die slaat, als een ernstig gewonde man in de oorlog die een klap op zijn hoofd wil.
Ze kust mijn foto en danst als Tori met Megan, ik verhoog het gemiddelde, ik markeer het niveau, ik ben het gemiddelde.
Je lijn praat, je moet je mond houden, koud als Riga, tussendoor even wakker worden, linksaf.
Nee, ik rook geen Winstons meer, ik woon in het huis van Christus, maar niet omdat ik ver weg ben, precies bij het huis van Christus.
Wie weet wie er altijd als eerste sterft, wie liefheeft. Oh Madonna, als je levend terugkomt, bel dan terug.
Ik bevind me in een witte tunnel zoals Dana of Diana, tussen de dampen van bedrieglijke alcoholgedachten zoals Oriana.
Rechte wegen leiden naar doodlopende wegen, op aarde heb ik altijd een muur, na een hemel andere luchten.
Het is beter om in een bos te leven dan in een verticaal bos, soms kun je alleen het licht zien als je blind wordt.
Ik ben een krijger, niet zomaar een kunstenaar, idee. Als ik sterf, zal ik zeggen: "Ik ben je dankbaar, stos".
Ik heb geen speelgoedvriendjes, ik stort in een asteroïde, het lijkt erop dat ik steroïden gebruik. Ik vraag het aan een gori, een chatbot antwoordt mij.
Het zijn de voor en toen, Joy Division, New Order, Usman en Cormier.
Tussen mij zijn er stappen en voetafdrukken, het hart is een slapende bestuurder, de hersenen zijn een dolner.
Twee druppels en ik voel de wereld in Dolby, mijn hart verdeeld, Plato sterft.
Ik heb God nooit gevraagd: “Alsjeblieft, alsjeblieft.”
Ik zag mijn dochter maar twee weekenden per maand en ik heb goed geleerd dat het niet uitmaakt hoeveel, maar hoe.