Meer nummers van WEL
Meer nummers van ALLERTA!
Meer nummers van Why Everyone Left
Beschrijving
Producent: Luca Incerti
Componist: Luca Incerti
Tekstschrijver: Enzo Cappucci
Tekstschrijver: Ranieri Orlando
Tekstschrijver: Fabio Manetti
Songtekst en vertaling
Origineel
Potrei passare la vita a cercare un pretesto oppure andarmene adesso che non ho definito un progetto che pesa lasciarmelo dietro.
C'è qualcosa che non va in me, riesco a sentirlo qui tutto è diventato freddo.
Ti prego dimmi se nei miei occhi vedi ancora il sole.
Quanto costa scappare da qui? È l'ultimo passo, non te lo dirò.
È l'ultimo passo, non te lo dirò.
Ero stato a sto carte tredici anni fa, l'ho ritrovata una merda.
Da quando ho mollato tutto e vivo dentro a un van, il capo non si lamenta più.
Senza forze mi trascino in fondo ai tuoi discorsi sul futuro. Ne parli sempre, non l'ho visto mai.
Ora che ho niente sto meglio.
La fretta che mi consuma, abusa del corpo e della sua storia, accompagna l'uomo alla sepoltura, svaluta i giorni di noia.
La mia natura nasconde paura, gli occhi accesi di un rivale, perché non trovi la cura se non riconosci la fonte vera del tuo male.
Ore quattro, sono in preda al panico, il mio domani l'ho vissuto già. Tutto scorre pregiudizio unanime, certe frasi non hanno un'età.
Disumane come la memoria, mastica l'esistenza e la ingoia, maschera l'esistenza, la teoria, classica persistenza illusoria.
Ero stato a sto carte tredici anni fa, l'ho ritrovata una merda.
Da quando ho mollato tutto e vivo dentro a un van, il capo non si lamenta più.
Senza forze mi trascino in fondo ai tuoi discorsi sul futuro.
Ne parli sempre, non l'ho visto mai. Ora che ho niente sto meglio. Tutto è diventato freddo.
Riesco a sentirlo qui, tutto è diventato freddo.
Sarà l'incessante passare del tempo o forse solo un'altra giornata storta.
Fatto sta che mi ritrovo in macchina a guardare foto, gira la ruota degli imprevisti, sicuro andrà meglio un'altra volta. Scusami tanto se parlo troppo, va.
Ero stato a sto carte tredici anni fa, l'ho ritrovata una merda.
Da quando ho mollato tutto e vivo dentro a un van, il capo non si lamenta più.
Senza forze mi trascino in fondo ai tuoi discorsi sul futuro.
Ne parli sempre, non l'ho visto mai.
Ora che ho niente sto meglio.
Nederlandse vertaling
Ik zou mijn leven kunnen besteden aan het zoeken naar een excuus of vertrekken nu ik geen project heb gedefinieerd dat moeilijk achter te laten is.
Er is iets mis met mij, ik voel het hier, alles is koud geworden.
Vertel me alsjeblieft of je de zon nog steeds in mijn ogen ziet.
Hoeveel kost het om hier te ontsnappen? Het is de laatste stap, ik zal het je niet vertellen.
Het is de laatste stap, ik zal het je niet vertellen.
Ik was dertien jaar geleden bij deze kaarten geweest, ik vond het onzin.
Sinds ik alles heb opgegeven en in een busje woon, klaagt de baas niet meer.
Zonder kracht sleep ik mezelf naar het einde van uw toespraken over de toekomst. Je praat er altijd over, ik heb het nog nooit gezien.
Nu ik niets heb, ben ik beter.
De haast die mij verteert, het lichaam en zijn geschiedenis misbruikt, de mens vergezelt naar de begrafenis, devalueert de dagen van verveling.
Mijn aard verbergt angst en de brandende ogen van een rivaal, omdat je geen geneesmiddel kunt vinden als je de ware bron van je ziekte niet herkent.
Vier uur, ik ben in paniek, ik heb mijn morgen al geleefd. Alles vloeit voort uit unaniem vooroordeel, bepaalde zinnen hebben geen leeftijd.
Onmenselijk, net als de herinnering, kauwt het het bestaan op en slikt het in, maskeert het bestaan, de theorie en de klassieke illusoire volharding.
Ik was dertien jaar geleden bij deze kaarten geweest, ik vond het onzin.
Sinds ik alles heb opgegeven en in een busje woon, klaagt de baas niet meer.
Zonder kracht sleep ik mezelf naar het einde van uw toespraken over de toekomst.
Je praat er altijd over, ik heb het nog nooit gezien. Nu ik niets heb, ben ik beter. Alles werd koud.
Ik voel het hier, alles is koud geworden.
Het zal het onophoudelijke verstrijken van de tijd zijn of misschien gewoon weer een slechte dag.
Feit is dat ik in de auto naar foto's kijk, het wiel van onverwachte gebeurtenissen draait, ik weet zeker dat het een andere keer beter zal zijn. Sorry als ik te veel praat, oké.
Ik was dertien jaar geleden bij deze kaarten geweest, ik vond het onzin.
Sinds ik alles heb opgegeven en in een busje woon, klaagt de baas niet meer.
Zonder kracht sleep ik mezelf naar het einde van uw toespraken over de toekomst.
Je praat er altijd over, ik heb het nog nooit gezien.
Nu ik niets heb, ben ik beter.