Meer nummers van Bellboy
Beschrijving
Arrangeur: Arthur Azara
Arrangeur: Joseph Cousin
Drums: Michael Declerck
Hoofdzang: Bellboy
Mastering Engineer: Chab
Mengingenieur: Michael Declerck
Producent: Bellboy
Componist: Arthur Azara
Componist: Joseph Cousin
Songtekst en vertaling
Origineel
Sorti par la porte d'entrée, j'ai attendu la nuit tomber.
Dehors, un jardin enneigé.
En marchant, je fais craquer l'herbe.
Je vois les portes qui se ferment pendant que les chats se promènent.
Tu me manques, c'est plus fort que moi.
Je vois des fleurs, je pense à toi.
Le vent qui ne revient jamais.
Comme tout finit par nous quitter.
On est toujours un peu les mêmes quand on fait des pas dans la neige.
Sorti par la porte d'entrée, j'ai attendu la nuit tomber.
Un jardin d'hiver sous mes pieds.
En marchant, je le fais craquer.
Je pense à toi.
Je pense à toi.
Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi.
Je pense à toi.
Je pense à toi.
Le temps qui ne revient jamais.
Les jours qu'on finit par compter.
On est toujours un peu les mêmes.
On pense surtout à ceux qu'on aime.
Sorti par la porte d'entrée, j'ai attendu la nuit tomber.
Dehors, un jardin enneigé. En marchant, je fais tout craquer.
Je pense à toi.
Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi.
Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi.
Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi. Je pense à toi
Nederlandse vertaling
Ik ging door de voordeur naar buiten en wachtte tot de avond viel.
Buiten een besneeuwde tuin.
Terwijl ik loop, laat ik het gras kraken.
Ik zie de deuren dichtgaan terwijl de katten rondlopen.
Ik mis je, het is sterker dan ik.
Ik zie bloemen, ik denk aan jou.
De wind die nooit meer terugkeert.
Hoe alles ons uiteindelijk verlaat.
We zijn altijd een beetje hetzelfde als we stappen in de sneeuw zetten.
Ik ging door de voordeur naar buiten en wachtte tot de avond viel.
Een wintertuin onder mijn voeten.
Terwijl ik loop, laat ik het kraken.
Ik denk aan je.
Ik denk aan je.
Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je.
Ik denk aan je.
Ik denk aan je.
De tijd die nooit meer terugkomt.
De dagen die we uiteindelijk gaan tellen.
We zijn nog steeds een beetje hetzelfde.
We denken vooral aan degenen van wie we houden.
Ik ging door de voordeur naar buiten en wachtte tot de avond viel.
Buiten een besneeuwde tuin. Terwijl ik loop, laat ik alles kraken.
Ik denk aan je.
Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je.
Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je.
Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je. Ik denk aan je