Meer nummers van Maria Carrasco
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: María Carrasco
Studioproducent: David Parejo
Songtekst en vertaling
Origineel
Recuerdo menguante que el mundo es gigante.
La vida no para su baile por nadie. Reírse sin miedo es hablar con el alma.
Hoy somos la luz que mañana se apaga.
La gente en la calle, en medio del ruido, me grita más fuerte que el amor sigue vivo.
Que lo tienes delante, detrás del desastre, después de la guerra que ganó tu coraje.
Brindamos por los sueños de ese niño que hacen que valga la pena.
Brindamos por vivir este momento y por el tiempo que nos queda.
La fiesta de la vida es viajar sin el mapa. Lastima la caída, es llorar si hace falta.
Nos salva la risa, las manos amigas, el viento en la espalda.
La fiesta de la vida no espera, no avisa.
Y aunque a veces duela, yo me parto la camisa.
Que viva la gente que no busca nada, que solo improvisa.
Y la fiesta de la vida.
Recuerdo las horas para lo que importa, lo que no publico y el dinero no compra.
Por ver a ese amigo que canta conmigo aunque nadie nos oiga, aunque nadie nos oiga.
Brindamos por los sueños de ese niño que hacen que valga la pena.
Brindamos por vivir este momento y por el tiempo que nos queda.
La fiesta de la vida es viajar sin el mapa. Lastima la caída, es llorar si hace falta.
Nos salva la risa, las manos amigas, el viento en la espalda.
La fiesta de la vida no espera, no avisa. Y aunque a veces duela, yo me parto la camisa.
Que viva la gente que no busca nada, que solo improvisa.
Y la fiesta de la vida.
Oh, oh, oh.
Nederlandse vertaling
Afnemende herinnering dat de wereld gigantisch is.
Het leven stopt voor niemand met dansen. Lachen zonder angst is spreken met de ziel.
Vandaag zijn wij het licht dat morgen uitgaat.
Mensen op straat, midden in het lawaai, schreeuwen luider tegen mij dat de liefde nog leeft.
Dat je het voor je hebt, achter de ramp, na de oorlog dat je moed heeft gewonnen.
Op de dromen van dat kind die het de moeite waard maken.
We proosten op het leven van dit moment en op de tijd die we nog hebben.
Het festival van het leven is reizen zonder kaart. Het doet pijn om te vallen, het betekent huilen als het moet.
Gelach, vriendelijke handen, de wind in onze rug redden ons.
Het feest van het leven wacht niet, het waarschuwt niet.
En ook al doet het soms pijn, ik ben er helemaal voor.
Lang leve de mensen die nergens naar zoeken, die alleen maar improviseren.
En het feest van het leven.
Ik onthoud de uren voor wat er toe doet, wat ik niet publiceer en wat niet met geld te koop is.
Om die vriend te zien die met mij zingt, zelfs als niemand ons hoort, zelfs als niemand ons hoort.
Op de dromen van dat kind die het de moeite waard maken.
We proosten op het leven van dit moment en op de tijd die we nog hebben.
Het festival van het leven is reizen zonder kaart. Het doet pijn om te vallen, het betekent huilen als het moet.
Gelach, vriendelijke handen, de wind in onze rug redden ons.
Het feest van het leven wacht niet, het waarschuwt niet. En ook al doet het soms pijn, ik ben er helemaal voor.
Lang leve de mensen die nergens naar zoeken, die alleen maar improviseren.
En het feest van het leven.
O, o, o.