Meer nummers van Olew
Beschrijving
Zanger, componist Tekstschrijver: Olew
Producent, mixingenieur, opnamearrangeur, masteringingenieur: Thuy MX
Songtekst en vertaling
Origineel
Nỗi đau đánh thức em bằng cái nấc chưa kịp dừng tối qua.
Nỗi đau đánh thức em bằng cái nấc chưa kịp dừng tối qua. Đã hẹn nhau đón ánh nắng xuân đầu tiên.
Vậy mà tía trời vừa sang xuân ta lại rời xa nhau.
Chẳng phải rằng yêu đương đôi khi có bước cập cảnh em biết.
Nếu một phần em đã cố gắng giữ gìn, phần còn lại chọn tin anh sẽ chẳng hề dối gian.
Mà sao anh lại nói dối?
Bình xuân trong em chẳng còn đẹp xinh.
Mùa đơm hoa nhưng tim em cứ như lá thu rơi rụng. Đông băng như đồng chi đất, yêu tim chết lặng.
Lòng người em như đồ cháy giữa mùa hè chói nắng.
Làm viết say nhưng mãi chẳng chịu hỏi thăm.
Đầu mông lung như này chẳng biết có mưa không nhờ.
Để tìm chỗ trú hay vẫn sẽ bước đi.
Bên kia nắng xinh vẫn đang chờ em.
Đành rồi con tim mong manh yếu đuối dại khờ khờ nói.
Chẳng phải mùa xuân nay đã đến bên đồi, chẳng phải mùa chia xa đã qua.
Em tin là em đã đặt tâm trọn tình yêu em ở đây. Nhưng là em sai là ngay xứng đáng.
Nếu có rời xa không có nhau, cũng là do ông trời thương, ông trời đang cố xử em lành. Không chỉ riêng em, em phải đau thêm lần này.
Vì không chỉ riêng em phải khóc thêm lần nữa. Em phải cười mới xinh.
Sao anh lại nói dối? Bình xuân trong em chẳng còn đẹp xinh.
Mùa đơm hoa nhưng tim em cứ như lá thu rơi rụng.
Đông băng như đồng chi đất, yêu tim chết lặng.
Lòng người em như đồ cháy giữa mùa hè chói nắng. Làm viết say nhưng mãi chẳng chịu hỏi thăm.
Đầu mông lung như này chẳng biết có mưa không nhờ.
Để tìm chỗ trú hay vẫn sẽ bước đi.
Bên kia nắng xinh vẫn đón em, phải không?
Để em vẫn biết là em đã, đã làm đúng không sai.
Vì chính mình , chọn tình yêu là đúng, không phải lỗi do em. Sao anh lại nói dối? Vì sao anh lại dối gian?
Bình xuân trong em đã chẳng còn hiền vẻ như em vẫn mong mỏi đến mỗi ngày.
Tha người đừng khứ em thôi cũng chán.
Nederlandse vertaling
Door de pijn werd ik wakker met een hik die gisteravond niet was opgehouden.
Door de pijn werd ik wakker met een hik die gisteravond niet was opgehouden. We maakten een afspraak om de eerste lentezon te verwelkomen.
Maar zodra de lente aanbrak, verlieten we elkaar.
Is het niet waar dat liefde soms zijn ups en downs kent, weet je?
Als een deel van mij het probeert te behouden, kiest het andere deel ervoor te geloven dat ik niet zal liegen.
Maar waarom heb je gelogen?
De schoonheid van de lente in mij is niet langer mooi.
Het seizoen bloeit, maar mijn hart voelt als vallende herfstbladeren. Bevroren als koper en aarde, het hart van de liefde is verdoofd.
Mijn hart is als iets dat brandt midden in een hete zomer.
Ik schreef dronken, maar vroeg er nooit naar.
Mijn hoofd is zo in de war dat ik niet weet of het gaat regenen of niet.
Om onderdak te vinden of toch door te lopen.
De prachtige zon wacht nog steeds op je aan de andere kant.
Natuurlijk sprak mijn kwetsbare, zwakke hart dwaas.
Het is niet zo dat de lente nu in de heuvels is aangebroken, het is niet zo dat het seizoen van scheiding voorbij is.
Ik geloof dat ik al mijn liefde hier heb geplaatst. Maar als je ongelijk hebt, verdien je het.
Als je zonder elkaar weggaat, is dat omdat God van je houdt. God probeert je goed te behandelen. Het ligt niet alleen aan mij, ik moet deze keer meer lijden.
Want het is niet alleen ik die weer moet huilen. Je moet lachen om mooi te zijn.
Waarom heb je gelogen? De schoonheid van de lente in mij is niet langer mooi.
Het seizoen bloeit, maar mijn hart voelt als vallende herfstbladeren.
Bevroren als koper en aarde, het hart van de liefde is verdoofd.
Mijn hart is als iets dat brandt midden in een hete zomer. Ik schreef dronken, maar vroeg er nooit naar.
Mijn hoofd is zo in de war dat ik niet weet of het gaat regenen of niet.
Om onderdak te vinden of toch door te lopen.
De prachtige zon aan de andere kant verwelkomt je nog steeds, toch?
Zodat ik nog steeds weet dat ik het juiste heb gedaan.
Voor jezelf is het kiezen voor liefde goed, het is niet jouw schuld. Waarom heb je gelogen? Waarom heb je gelogen?
De lente in mij is niet meer zo zachtaardig als ik elke dag verlang.
Vergeef mensen gewoon, laat me niet met rust, het is saai.