Meer nummers van Marco Masini
Beschrijving
Piano, producer, programmering, geluidstechnicus: Marco Masini
Synth, bas, producer, geluidstechnicus, programmering, gitaren: Daniele Coro
Vocale productie, producent: Federica Camba
Aanvullende programmering: Pietro Posani
Geluidstechnicus: Pietro Caramelli
Auteur, componist: Marco Masini
Auteur, componist: Federica Camba
Auteur, componist: Daniele Coro
Songtekst en vertaling
Origineel
Avrò con te l'ostinazione di chi rimane sempre e non vuole niente.
Avrò per te l'agitazione di quando impari a vivere.
E troverò anche il talento di essere felice, di fare pace.
Anche se il passato io l'ho odiato, voglio stare qua, in questa notte che ci sta volando via. Ricominciare ancora, cosa vuoi che sia?
Ricostruire un orizzonte che non c'è, dove il tuo spazio sono io e il mio sei te.
Inaspettata sicurezza che si può amarsi il doppio dentro piccole anarchie, trovare l'oro nella plastica, da un senso che non si dimentica mai più.
Tu vivi e la vita accade.
Io vivo e la vita accade.
E resto immobile con quel disordine che si muove dentro e fa paura, io e te che non abbiamo nessun altro modo per raggiungerci.
Non vedi che quel passato l'hai cambiato?
Ma in questa notte che ci sta volando via, ricominciare ancora cosa vuoi che sia?
Ricostruire un orizzonte che non c'è, dove il tuo specchio sono io e il mio sei te.
Indiscutibile bellezza che si può ballare nudi sopra le malinconie.
Sei tu quell'oro nella plastica, l'appartenenza che non sporcherò mai più.
Davvero, anche se di nuovo non c'è niente, tutto è uguale ma diversamente, come ghiaccio dentro al sale di due lacrime.
Se vivi, io vivo e la vita accade, e la vita accade, e la vita accade, e la vita accade, e la vita accade, e la vita accade, e la vita accade.
In questa notte siamo ancora io e te.
E la vita accade.
Nederlandse vertaling
Ik zal bij jou de koppigheid hebben van iemand die altijd blijft en niets wil.
Ik zal voor je de opwinding hebben van wanneer je leert leven.
En ik zal ook het talent vinden om gelukkig te zijn, om vrede te sluiten.
Ook al haatte ik het verleden, ik wil hier blijven, in deze nacht die van ons wegvliegt. Opnieuw beginnen, wat wil je dat het wordt?
Een horizon herbouwen die niet bestaat, waar jij de ruimte bent die ik ben en de mijne.
De onverwachte zekerheid dat je binnen kleine anarchies twee keer zoveel van jezelf kunt houden, het vinden van goud in plastic, geeft een gevoel dat je nooit zult vergeten.
Je leeft en het leven gebeurt.
Ik leef en het leven gebeurt.
En ik blijf nog steeds zitten met die stoornis die naar binnen beweegt en eng is, jij en ik die elkaar niet anders kunnen bereiken.
Zie je niet dat je dat verleden hebt veranderd?
Maar in deze nacht die van ons wegvliegt, wat wil jij weer beginnen?
Een horizon herbouwen die niet bestaat, waar ik jouw spiegel ben en jij de mijne.
Onbetwistbare schoonheid waarmee je naakt over de melancholie kunt dansen.
Jij bent dat goud in het plastic, het eigendom dat ik nooit meer vuil zal maken.
Werkelijk, ook al is er niets nieuws, alles is hetzelfde maar toch anders, als ijs in het zout van twee tranen.
Als jij leeft, leef ik en het leven gebeurt, en het leven gebeurt, en het leven gebeurt, en het leven gebeurt, en het leven gebeurt, en het leven gebeurt, en het leven gebeurt.
Vanavond zijn het nog steeds jij en ik.
En het leven gebeurt.