Meer nummers van Eddie Brock
Beschrijving
Meesteringenieur: Dario Riboli
Mengingenieur: Dario Riboli
Zang: Eddie Brock
Drums: Gian Marco De Marte
Producent: Vince Lion
Onbekend: Vincenzo Leone
Gitaar, piano: Vincenzo Leone
Programmering: Vincenzo Leone
Componist, tekstschrijver: Edoardo Iaschi
Componist, tekstschrijver: Vincenzo Leone
Songtekst en vertaling
Origineel
Ed io lo so quante volte hai fatto finta di ridere, ma col palmo ti asciugavi le lacrime.
Sembra che nessuno sappia niente di te, dei tuoi sogni che a vent'anni non è facile dire di no.
Se poi tutti lo fanno da un po' e non è facile dire a papà che non vuoi fare l'università.
E quando perdi la strada di casa perché hai seguito una stella sbagliata e quando poi ti senti sola al mondo, ricorda che, amore mio, tu puoi vivere a modo tuo. È il tuo universo.
Da quando disegnavano l'altezza sopra il muro, intanto disegnavano la strada del futuro.
Sorridi sempre a testa alta ma vai sul sicuro, che i sogni non pagano mai e devi farti il culo.
Lo so che non è facile dire di no e non è facile dire a papà che non vuoi fare l'università.
E quando perdi la strada di casa perché hai seguito una stella sbagliata e quando poi ti senti sola al mondo, ricorda che, amore mio, tu puoi vivere a modo tuo.
Il tuo universo sceglierai.
E tutto quello che già sei diventerai.
Tutto diverso, gli stessi guai.
E tra dieci anni sarai mamma e capirai.
E quando perdi la strada di casa perché hai seguito una stella sbagliata e quando poi ti senti sola al mondo, ricorda che, amore mio, tu puoi vivere a modo tuo.
È il tuo universo.
Nederlandse vertaling
En ik weet hoe vaak je deed alsof je lachte, maar je tranen met je handpalm veegde.
Het lijkt alsof niemand iets over je weet, over je dromen dat het op twintigjarige leeftijd niet gemakkelijk is om nee te zeggen.
Als iedereen het al een tijdje doet en het niet makkelijk is om tegen papa te zeggen dat je niet naar de universiteit wilt.
En als je de weg naar huis kwijtraakt omdat je de verkeerde ster hebt gevolgd, en als je je dan alleen op de wereld voelt, onthoud dan dat, mijn liefste, je op jouw manier kunt leven. Het is jouw universum.
Omdat ze de hoogte boven de muur tekenden, tekenden ze ondertussen de weg van de toekomst.
Glimlach altijd met opgeheven hoofd, maar wees aan de veilige kant: dromen lonen nooit en je moet je uiterste best doen.
Ik weet dat het niet gemakkelijk is om nee te zeggen en het is niet gemakkelijk om tegen papa te zeggen dat je niet naar de universiteit wilt.
En als je de weg naar huis kwijtraakt omdat je de verkeerde ster hebt gevolgd, en als je je dan alleen op de wereld voelt, onthoud dan dat, mijn liefste, je op jouw manier kunt leven.
Jij kiest jouw universum.
En alles wat je al bent, zul je worden.
Alles anders, dezelfde problemen.
En over tien jaar zul je moeder zijn en zul je het begrijpen.
En als je de weg naar huis kwijtraakt omdat je de verkeerde ster hebt gevolgd, en als je je dan alleen op de wereld voelt, onthoud dan dat, mijn liefste, je op jouw manier kunt leven.
Het is jouw universum.