Beschrijving
Producent: Alexandre Zuliani
Componist: Liv Del Estal
Componist: Vincent Duteuil
Songtekst en vertaling
Origineel
Aujourd'hui, je continue à tracer toutes les fois où je me parle à moi.
Quand je sens que ma tête va déranger, en vrai, je n'arrêterai pas.
J'ai le geste qui ne suit pas la pensée et je sais que ça fait peur parfois.
Il y a des gaines qui me tirent, qui sont cassées. Il y a des fleurs que je tairai pour moi.
Dans tous ces états que je vis, je pleure ou je ris.
Le poids lourd de mon cœur en titane me traîne au bord des larmes encore une fois.
Et je tourne dans le bleu du soir, comme un gyrophare.
Je me balance sous une pluie d'étoiles, face aux yeux des phares.
Et je tourne dans le bleu du soir, comme un gyrophare.
Je me balance sous une pluie d'étoiles, face aux yeux des phares.
Si j'avais rendez-vous pour me soigner, une promesse, j'en ferais n'importe quoi.
Qu'on m'arrête sur-le-champ ou je vais dérailler.
Si ça crève les yeux, c'est qu'on me voit.
Projetée sur mon corps pour raconter des histoires qui ne vieillissent pas. Comme Britney, je veux plus, je veux tout raser.
Comme un gosse, je vais danser comme ça.
Dans tous ces états que je vis, je pleure ou je ris.
Le poids lourd de mon cœur en titane me traîne au bord des larmes encore une fois.
Dans tous ces états que je vis, je pleure ou je ris.
Le poids lourd de mon cœur en titane me traîne au bord des larmes encore une fois.
Et je tourne dans le bleu du soir, comme un gyrophare.
Je me balance sous une pluie d'étoiles, face aux yeux des phares.
Et je tourne dans le bleu du soir, comme un gyrophare.
Je me balance sous une pluie d'étoiles, face aux yeux des phares.
Nederlandse vertaling
Tegenwoordig volg ik nog steeds alle keren dat ik tegen mezelf praat.
Als ik het gevoel heb dat mijn hoofd last gaat krijgen, zal ik in werkelijkheid niet stoppen.
Ik heb het gebaar dat de gedachte niet volgt en ik weet dat het soms eng is.
Er zijn kanalen die mij trekken, maar die zijn kapot. Er zijn bloemen die ik voor mezelf houd.
In al deze toestanden die ik ervaar, huil of lach ik.
Het zware gewicht van mijn titaniumhart sleept me opnieuw tot tranen toe.
En ik draai me om in het blauw van de avond, als een flitsend licht.
Ik zwaai onder een sterrenregen, kijkend naar de ogen van de koplampen.
En ik draai me om in het blauw van de avond, als een flitsend licht.
Ik zwaai onder een sterrenregen, kijkend naar de ogen van de koplampen.
Als ik een afspraak had voor een behandeling, een belofte, dan zou ik er alles mee doen.
Houd me onmiddellijk tegen, anders ontsnap ik.
Als het duidelijk is, komt dat omdat mensen mij zien.
Geprojecteerd op mijn lichaam om verhalen te vertellen die nooit verouderen. Net als Britney wil ik meer, ik wil het allemaal afscheren.
Als een kind zal ik zo dansen.
In al deze toestanden die ik ervaar, huil of lach ik.
Het zware gewicht van mijn titaniumhart sleept me opnieuw tot tranen toe.
In al deze toestanden die ik ervaar, huil of lach ik.
Het zware gewicht van mijn titaniumhart sleept me opnieuw tot tranen toe.
En ik draai me om in het blauw van de avond, als een flitsend licht.
Ik zwaai onder een sterrenregen, kijkend naar de ogen van de koplampen.
En ik draai me om in het blauw van de avond, als een flitsend licht.
Ik zwaai onder een sterrenregen, kijkend naar de ogen van de koplampen.