Beschrijving
Producent: Kofi Bae
Producent: Armand Tournier
Masteringingenieur: Jack Palmer
Mengingenieur: Owen Gineered
Componist: Kofi Bae
Componist: Armand Tournier
Tekstschrijver: Paul Barth
Songtekst en vertaling
Origineel
La peau sale et quarante degrés dans un TGV.
Parce que la clim s'est déréglée, j'transpire comme tous les passagers.
Malgré l'ambiance maxi pesante, j'me sens tout léger. J'souris, ça fait chier mon voisin d'devant qui n'en finit pas d'suer.
J'sais pas c'qu'il a fait d'son été.
Sûrement à balle de Scrabble pour être aussi exécrable.
Moi, j'suis refait d'mes premières soirées, des premières meufs que j'ai serrées.
Y en a une, on s'est embrassés dans la mer comme deux crustacés. J'l'ai pas raconté à mes potes, j'attends d'leur dire en vrai.
Mais j'ai la flemme de la rentrée, de faire la bise au froid d'janvier.
J'préfère les mains toutes douces du mois d'juillet. Ouais.
J'préfère les levers d'soleil pour lesquels on s'réveillait à cinq heures.
J'préfère les grandes doses de vodka, tellement grandes, elles m'faisaient peur.
J'préfère quand, j'préfère quand j'regardais pas l'heure. Merde.
En fait, j'préférais y a deux jours quand j'étais pas dans c'train.
Putain, tellement heureux loin des tours, j'tais tellement heureux, tellement bien. J'crois qu'j'vais finir par craquer et sauter d'ce train.
Leur dire : « Salut les gars, c'était sympa, mais j'pars et je n'reviendrai pas.
-» -Je pars et je n'reviendrai pas, vi-viendrai pas.
Je pars et je n'reviendrai pas, viendrai pas. Je pars et je n'reviendrai pas, viendrai pas.
Je pars et je n'reviendrai pas, viendrai pas.
Quelques années plus tard dans un amphi, toutoune sur les épaules, le chauffage ne marche pas, tant pis. Le prof, il a j'vois sur sa gueule qu'il en a pas envie.
J'vois sur sa gueule qu'il en a pas envie.
J'suis dans une licence de merde avec des gens bourrés tout l'temps. J'fais la bise en coup d'vent.
Faire copain-copain, ça m'fatigue tellement.
J'essaie d'leur parler, mais ça m'essouffle -comme si j'le faisais en courant.
-J'repense au concert d'hier, première fois qu'j'suis vraiment fier.
J'revois les gens dans la foule, la manière dont leurs yeux brillaient. C'est là qu'j'ai compris, c'est ça que j'veux faire.
C'est là qu'j'ai compris, c'est ça que j'veux faire et j'en ai très hâte.
J'me lève d'un coup, le seul connard debout dans l'amphithéâtre.
J'passe entre les rangées d'mecs encore bleus d'la veille qui m'téma, qui s'demandent pourquoi.
Avant d'claquer la porte, j'leur crie : « Salut les gars, je pars et je n'reviendrai pas.
-» -Je pars et je n'reviendrai pas, viendrai pas. Je pars et je n'reviendrai pas, viendrai pas.
Je pars et je n'reviendrai pas, viendrai pas.
Je pars et je n'reviendrai pas, viendrai pas.
Nederlandse vertaling
Vuile huid en veertig graden in een TGV.
Omdat de airconditioning defect is, zweet ik net als alle passagiers.
Ondanks de extreem zware sfeer voel ik mij heel licht. Ik glimlach, het irriteert mijn buurman vooraan, die nooit ophoudt met zweten.
Ik weet niet wat hij met zijn zomer heeft gedaan.
Waarschijnlijk een Scrabble-bal om zo afschuwelijk te zijn.
Wat mij betreft, ik ben verfrist van mijn eerste avonden, van de eerste meisjes die ik ontmoette.
Er was er één, we kusten elkaar in de zee als twee schaaldieren. Ik heb het mijn vrienden niet verteld, ik wacht om ze de waarheid te vertellen.
Maar ik ben lui om terug naar school te gaan en de kou van januari te kussen.
Ik geef de voorkeur aan de zachte handen van juli. Ja.
Ik geef de voorkeur aan de zonsopgangen waarvoor we om vijf uur wakker worden.
Ik geef de voorkeur aan grote doses wodka, zo groot dat ik er bang van werd.
Ik geef er de voorkeur aan wanneer, ik geef er de voorkeur aan wanneer ik niet naar de tijd kijk. Stront.
Eigenlijk had ik liever twee dagen geleden, toen ik niet in de trein zat.
Verdomme, zo blij weg van de torens, ik was zo blij, zo goed. Ik denk dat ik uiteindelijk kapot ga en uit deze trein spring.
Vertel ze: “Hé jongens, het was leuk, maar ik ga weg en ik kom niet terug.
-» -Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet.
Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet. Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet.
Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet.
Een paar jaar later in een collegezaal, knuffeldier op mijn schouders, de verwarming doet het niet, jammer. De leraar, ik zie aan zijn gezicht dat hij het niet wil.
Ik zie aan zijn gezicht dat hij het niet wil.
Ik zit de hele tijd in een slechte licentie met dronken mensen. Ik kus in een briesje.
Vrienden zijn maakt mij zo moe.
Ik probeer met ze te praten, maar ik word buiten adem, alsof ik aan het rennen ben.
-Ik denk aan het concert van gisteren, de eerste keer dat ik echt trots ben.
Ik zie de mensen in de menigte weer, zoals hun ogen fonkelden. Toen begreep ik: dat is wat ik wil doen.
Toen begreep ik: dit is wat ik wil doen en ik kijk er erg naar uit.
Ik sta plotseling op, de enige klootzak die in het amfitheater staat.
Ik loop tussen de rijen jongens door die nog steeds gekneusd zijn van de dag ervoor, en die zich afvragen waarom.
Voordat ik de deur dichtgooi, roep ik naar ze: “Hé jongens, ik ga weg en ik kom niet meer terug.
-» -Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet. Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet.
Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet.
Ik ga weg en ik kom niet terug, ik kom niet.