Meer nummers van Chada
Beschrijving
Uitgebracht op: 22-06-2012
Songtekst en vertaling
Origineel
Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy. Brakuje mi pokory. Serce krzyczy litości.
Ziomuś, wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości. Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy. Brakuje mi pokory.
Nie wiem nic o wierności. Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości.
Prawdą jest, że chwilami zapominam o Tobie. Moje drugie ja każe koncentrować na sobie.
Jestem typkiem z wadami, w sumie jak każdy człowiek.
Dawno gdzieś zaniedbałem swoje psychiczne zdrowie.
Zalicz do pogubionych, nigdy do idiotów, bo ja wiem, gdzie spoczywa źródło moich kłopotów. Na osiedlu poznałem jak zarabiać sposobem.
Zdobywałem pieniądze, nie stopnie naukowe. Alkohol i te prochy.
Dziś polegam na sobie. Tylko ja mogę stawić czoło własnej chorobie.
Często proszę Cię Boże, o to, byś mi doradzał. Jeszcze częściej to chyba się od Ciebie odgradzam.
Dobrze wiem, że te wszystkie moje wersy i teksty w żaden sposób nie czynią mnie od Ciebie tym lepszym. Jestem tylko człowiekiem. Nie chcę już świata zmieniać.
Ciężko wytrwać mi czasem w swoich postanowieniach. Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy. Brakuje mi pokory.
Serce krzyczy litości. Ziomuś, wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości.
Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy. Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuje mi pokory. Nie wiem nic o wierności.
Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości. Znowu ziomuś kierują mną te chore motywy.
Moje byłe powiedzą czasem bywał troskliwy. Dla mnie to żaden wyczyn do ognia wlać oliwy.
Ale w sumie w tym wszystkim pozostaję szczęśliwy. Boże, nie dbam o siebie.
Piję kolejną kawę. Moje wersy do Ciebie są miłości przejawem.
Czasem złościsz się na mnie i do kłótni dochodzi. Znów alkohol mnie wzywa, kiedy los mnie zawodzi.
Wiedz, że pierdolę podziw. Ty jesteś moim fanem. Rezerwy moralności wyczerpałem na amen.
Wiem, że błądzę jak każdy. Jestem kurwa Syzyfem.
Zamiast wiary wybieram nieraz chłodną logikę.
Potrafię Cię obrazić i powiedzieć idź w pizdu, ale jakoś się trzymam z dala od egoizmu. To taka mała spowiedź. Słowa prosto od drania.
Nie brakuje mi siły ani własnego zdania. Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy. Brakuje mi pokory.
Serce krzyczy litości. Ziomuś, wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości.
Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy. Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuje mi pokory. Nie wiem nic o wierności.
Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości. Znowu zamykam oczy. Prześladują mnie zmory.
Nadal ciągnie się za mną poplamiony życiorys.
Choć brakuje pokory, wciąż pozostaję szczery. Jestem kawał skurwiela, co ma dobre maniery. Nie masz już wątpliwości.
Wiesz, że nawijam chada. Tak jak każdy z nas mam się z czego tu wyspowiadać.
Nie chcę tej akceptacji. Teraz siedzę i piszę.
Maszeruję według muzyki, którą sam słyszę. Trudno żyć bez emocji. Czy mnie słyszysz, człowieku?
Kiedy jestem melanchol, zbyt wiele nie oczekuj. Czasem sieję zniszczenie, nie przynoszę radości.
Przecież mówię. Nie jestem żadnym wzorem świętości.
Zamiast myśleć rozumem, często robię to chujem. Sam już nie wiem, co myślę i czego potrzebuję.
Teraz zakładam kaptur i idę z ziomkami pić. Nie chcę odkryć przed śmiercią, że nie umiałem żyć.
Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy. Brakuje mi pokory. Serce krzyczy litości.
Ziomuś, wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości. Moje dłonie są ciężkie. Toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy. Brakuje mi pokory.
Nie wiem nic o wierności. Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości.
Nederlandse vertaling
Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf.
Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden. Het ontbreekt mij aan nederigheid. Het hart schreeuwt om genade.
Kerel, ik weet dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben. Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf.
Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden. Het ontbreekt mij aan nederigheid.
Ik weet niets van trouw. Kerel, het is waar dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben.
Het is waar dat ik je soms vergeet. Mijn tweede zelf zegt dat ik me op mezelf moet concentreren.
Ik ben een man met gebreken, net als ieder ander mens.
Ik heb mijn geestelijke gezondheid lange tijd verwaarloosd.
Reken mij tot de verlorenen, nooit tot de idioten, want ik weet waar de bron van mijn problemen ligt. Op de woonwijk leerde ik hoe ik op een bepaalde manier geld kon verdienen.
Ik kreeg geld, geen diploma's. Alcohol en drugs.
Vandaag vertrouw ik op mezelf. Alleen ik kan mijn eigen ziekte onder ogen zien.
Ik vraag U vaak, God, om mij te adviseren. Nog vaker denk ik dat ik mezelf van jou isoleer.
Ik weet heel goed dat al mijn regels en teksten mij op geen enkele manier beter maken dan jij. Ik ben maar een mens. Ik wil de wereld niet meer veranderen.
Soms is het moeilijk voor mij om mij aan mijn goede voornemens te houden. Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf.
Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden. Het ontbreekt mij aan nederigheid.
Het hart schreeuwt om genade. Kerel, ik weet dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben.
Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf. Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden.
Het ontbreekt mij aan nederigheid. Ik weet niets van trouw.
Kerel, het is waar dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben. Ik word weer gedreven door deze zieke motieven, kerel.
Mijn exen zullen zeggen dat hij soms zorgzaam was. Voor mij is het geen opgave om olie op het vuur te gooien.
Maar over het algemeen blijf ik ondanks alles gelukkig. God, ik geef niets om mezelf.
Ik drink nog een koffie. Mijn verzen voor jou zijn een manifestatie van liefde.
Soms word je boos op mij en ontstaan er ruzies. Alcohol roept mij weer als het lot mij in de steek laat.
Weet dat bewondering mij niets kan schelen. Jij bent mijn fan. Ik heb mijn morele reserves volledig uitgeput.
Ik weet dat ik net als iedereen fouten maak. Ik ben verdomde Sisyphus.
In plaats van geloof kies ik soms voor koude logica.
Ik kan je beledigen en zeggen: ga naar de hel, maar op de een of andere manier blijf ik weg van egoïsme. Het is een kleine bekentenis. Woorden rechtstreeks van de klootzak.
Het ontbreekt mij niet aan kracht of aan mijn eigen mening. Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf.
Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden. Het ontbreekt mij aan nederigheid.
Het hart schreeuwt om genade. Kerel, ik weet dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben.
Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf. Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden.
Het ontbreekt mij aan nederigheid. Ik weet niets van trouw.
Kerel, het is waar dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben. Ik sluit mijn ogen weer. Ik word achtervolgd door nachtmerries.
Ik heb nog steeds een bevlekte biografie achter me.
Ook al heb ik geen nederigheid, ik blijf toch eerlijk. Ik ben een klootzak met goede manieren. Je twijfelt niet meer.
Je weet dat ik onzin praat. Net als ieder van ons heb ik hier iets te bekennen.
Ik wil deze acceptatie niet. Nu zit ik en schrijf.
Ik marcheer op de muziek die ik zelf hoor. Het is moeilijk om zonder emoties te leven. Kun je me horen, man?
Als ik melancholisch ben, verwacht dan niet te veel. Soms veroorzaak ik vernietiging, ik breng geen vreugde.
Dat is wat ik zeg. Ik ben geen voorbeeld van heiligheid.
In plaats van met mijn hersenen te denken, doe ik het vaak met mijn lul. Ik weet niet meer wat ik denk of wat ik nodig heb.
Nu zet ik mijn capuchon op en ga drinken met mijn vrienden. Ik wil niet vóór mijn dood ontdekken dat ik niet wist hoe ik moest leven.
Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf.
Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden. Het ontbreekt mij aan nederigheid. Het hart schreeuwt om genade.
Kerel, ik weet dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben. Mijn handen zijn zwaar. Ik voer gevechten met mezelf.
Ik weet hoe moeilijk het soms is om ze in gebed aan te bieden. Het ontbreekt mij aan nederigheid.
Ik weet niets van trouw. Kerel, het is waar dat ik geen toonbeeld van heiligheid ben.