Meer nummers van Billur Battal
Meer nummers van Canozan
Beschrijving
Producent: Arsan Salarisfar
Songtekst en vertaling
Origineel
Günaydın mı bilmem aklımda çekilip perdem, aralamaya niyetim yok.
Önüm, arkam, sağım, solum dolu senden parçalar.
Kitlerim odalara zorla, tutamam kimseyi burada.
Dolup taşamadım bir damla, biriktirdim yaşımı.
Son kez yıkılışımı izledim aynalarda.
Aldığım nefes bile bugün bana fazla.
Yokluğun asıl sebep, ne bahane bulsam da.
Hastayım basbayağım.
Ağlaya ağlaya düğümlenir gecem, günüm.
Benim hüznüm bende kalır.
Ne zaman gelmişsin ki silmiyorum izini?
Yüzyıllardır tutuyorum sanki penyesini. Acıtır yine bildiğim yerden.
Yüzüm sana dönük ama gözlerine bakamam.
O karanlıktan kimseler tek parça çıkamaz. Bir daha, bir daha öğrendiğimden.
Kitlerim odalara zorla, tutamam kimseyi burada.
Doldum taşamadım bir damla, biriktirdim yaşımı.
Son kez -yıkılışımı izledim aynalarda.
-Aldığım nefes bile bugün bana fazla.
Yokluğun asıl sebep, ne bahane bulsam da. Hastayım basbayağım.
Ağlaya ağlaya düğümlenir gecem, günüm.
Benim hüznüm bende kalır.
Nederlandse vertaling
Ik weet niet of het een goedemorgen is of niet, ik houd het gordijn in mijn gedachten tegen, ik ben niet van plan het te openen.
Mijn voorkant, mijn achterkant, mijn rechter- en mijn linkerzijde zitten vol met stukjes van jou.
Mijn kits worden de kamers in gedwongen, ik kan niemand hier houden.
Ik kon geen druppel laten overlopen, ik spaarde mijn tranen.
Ik zag mezelf voor de laatste keer in de spiegels instorten.
Zelfs de adem die ik haal is te veel voor mij vandaag.
Jouw afwezigheid is de echte reden, welk excuus ik ook vind.
Ik ben ziek, letterlijk.
Mijn dag en nacht zijn verwikkeld in tranen.
Mijn verdriet blijft bij mij.
Wanneer ben je gekomen dat ik je sporen niet kan wissen?
Het is alsof ik het gekamde katoen al eeuwen vasthoud. Het doet weer pijn, voor zover ik het weet.
Mijn gezicht is naar jou toe gericht, maar ik kan niet in je ogen kijken.
Niemand kan heelhuids uit die duisternis komen. Zoals ik keer op keer heb geleerd.
Mijn kits worden de kamers in gedwongen, ik kan niemand hier houden.
Ik was zo vol dat ik geen druppel meer kon laten stromen, ik spaarde mijn tranen.
Ik zag mezelf voor de laatste keer in de spiegels instorten.
-Zelfs de adem die ik haal is te veel voor mij vandaag.
Jouw afwezigheid is de echte reden, welk excuus ik ook vind. Ik ben ziek, letterlijk.
Mijn dag en nacht zijn verwikkeld in tranen.
Mijn verdriet blijft bij mij.