Meer nummers van Chiara Oliver
Beschrijving
Achtergrondzangeres, zanger, componist, tekstschrijver: Chiara Oliver
Achtergrondzangeres: Nina Minguez
Producent: Daniel Sabater
Mastering Engineer, Mengingenieur: Genevieve Bennetts
Componist Tekstschrijver: Verónica Minguez
Componist Tekstschrijver: Daniel Sabater Jiménez
Songtekst en vertaling
Origineel
Se me baja la presión al verte en la puerta. Oh-oh.
Nunca me di cuenta de que siempre tuviste un pie fuera, lo sé.
Nunca me lo hiciste nada fácil y así fue como me volví frágil.
Ah, ah, me dejas ardiendo aquí.
No volverás a por mí, me quedé atrás.
Te esperé hasta que te fuiste y eso no es lo más triste, es que a ti te dé igual.
Me merecía un mejor final que verte mirarme ahogándome en un charco mientras te alejas más de lo que nunca fue real.
Se me suben las paredes desde que no estás.
¿Qué hago con tu cepillo? Ya no lo vas a usar.
Ya no me queda nadie, no nadie más.
Nunca me lo hiciste nada fácil y así fue como me volví frágil.
Ah, ah, me dejas ardiendo aquí.
No volverás a por mí, me quedé atrás.
Te esperé hasta que te fuiste y eso no es lo más triste, es que a ti te dé igual.
Me merecía un mejor final que verte mirarme ahogándome en un charco mientras te alejas más de lo que nunca fue.
De verdad sé que esto no me va a matar, pero no quita que aún me sigue dando igual.
De verdad sé que esto no me va a matar, pero no quita que aún me sigue dando igual.
De verdad sé que esto no me va a matar, pero no quita que aún me sigue dando igual.
De verdad sé que esto no me va a matar, pero no quita que aún me sigue dando igual.
Porque esto nunca fue real.
Nederlandse vertaling
Mijn druk daalt als ik je aan de deur zie. Uh-oh.
Ik heb me nooit gerealiseerd dat je altijd één been buiten had staan, dat weet ik.
Je hebt het mij nooit gemakkelijk gemaakt en daardoor werd ik kwetsbaar.
Ah, ah, je laat me hier brandend achter.
Je komt niet voor mij terug, ik bleef achter.
Ik heb op je gewacht tot je wegging en dat is niet het meest trieste, het is dat het je niets kan schelen.
Ik verdiende een beter einde dan te zien hoe je mij ziet verdrinken in een plas terwijl je verder weg loopt dan ooit echt was.
Mijn muren gaan omhoog sinds jij weg bent.
Wat moet ik met je penseel doen? Je gaat het niet meer gebruiken.
Ik heb niemand meer, niemand anders.
Je hebt het mij nooit gemakkelijk gemaakt en daardoor werd ik kwetsbaar.
Ah, ah, je laat me hier brandend achter.
Je komt niet voor mij terug, ik bleef achter.
Ik heb op je gewacht tot je wegging en dat is niet het meest trieste, het is dat het je niets kan schelen.
Ik verdiende een beter einde dan te zien hoe je mij verdrinkt in een plas terwijl je verder wegloopt dan ik ooit was.
Ik weet echt dat dit mij niet zal doden, maar dat betekent niet dat het mij nog steeds niets kan schelen.
Ik weet echt dat dit mij niet zal doden, maar dat betekent niet dat het mij nog steeds niets kan schelen.
Ik weet echt dat dit mij niet zal doden, maar dat betekent niet dat het mij nog steeds niets kan schelen.
Ik weet echt dat dit mij niet zal doden, maar dat betekent niet dat het mij nog steeds niets kan schelen.
Omdat dit nooit echt was.