Meer nummers van imase
Beschrijving
Producent, opnamearrangeur, programmeur: Shuta Hasunuma
Strijkarrangeur: Seigen Tokuzawa
Arrangeur van de opname: Shuta Ishizuka
Opnametechnicus: Takuma Kase
Mengingenieur: Toshihiko Kasai
Masteringingenieur: Matt Colton
Componist, tekstschrijver: imase
Songtekst en vertaling
Origineel
カーテンを膨らました。 風につられて日が差し込んだ。
起きたよ 、世界も腰を上げてく。
薄くなり続ける星 も、薄明の中で昨日を引きずってるみた い。
ああ、かすかに残る夜の出口抜けて 、ここに居続けられたら。
抱 きしめたガラクタは、輝きを 増して消える。
明け払つ染めてゆ く、朝がに浸たく。
ちょ っけに、ちょっけに、ちょっけに、夜が滲む。
ちょ っけに、ちょっけに、ちょっけに、 見せむ。
悲し さ よりも軽い切なさ、切なさよりも軽い嬉しさ。
いつでも、絶 さない。
そばに鳴ってる、まるでズルシ雲のよう だ。
渦巻く感情は、吹き流されないでいる。
ああ、朝を迎えぬ日ように、繋ぎ目なく雲 を広げ、抗うの。
目 の前に見えるもの、今は 透明な記憶。
海のように、空のように 、離れるほど青き。 Hours and lost time。 抱えてもすり抜けて。
Hours and lost time。 光に透かされてく。 Hours and lost time。
始まり と終わりはいつの日も、しわのパンに響 いて。
抱きしめたガラクタは 、輝きを増して消え る。
明 け 払 つ染めてゆく、朝がに浸たく。 ちょっけに、ちょっけに、ちょっけに、夜が滲む。
ちょっけに 、ちょっけに、ち ょっけに、見せむ。
Nederlandse vertaling
Ik heb de gordijnen opgeblazen. De zon scheen met de wind.
De wereld wordt wakker, en de wereld wordt wakker.
Zelfs de sterren die blijven vervagen lijken gisteren in de schemering te slepen.
Ah, als ik maar door de zwakke, slepende uitgang van de nacht kon gaan en hier kon blijven.
De rommel die ik in mijn armen houd, wordt helderder en verdwijnt.
Ik wil genieten van het ochtendlicht terwijl ik mijn kleren verf.
Nog een klein beetje, een klein beetje, een klein beetje, de nacht vervaagt.
Een klein beetje, een klein beetje, een klein beetje.
Een verdriet dat lichter is dan verdriet, en een geluk dat lichter is dan verdriet.
Altijd, nooit stoppen.
Het is als een duistere wolk die vlakbij klinkt.
De wervelende emoties worden niet weggespoeld.
Ah, net als een dag die nooit de ochtend begroet, verspreiden de wolken zich naadloos en vechten ze tegen elkaar.
Wat ik voor mijn ogen zie is nu een transparante herinnering.
Net als de zee, net als de lucht: hoe verder je weg bent, hoe blauwer het wordt. Uren en verloren tijd. Zelfs als je hem vasthoudt, glipt hij er doorheen.
Uren en verloren tijd. Het is transparant voor het licht. Uren en verloren tijd.
Het begin en einde van elke dag echoot in het gerimpelde brood.
De rommel die ik in mijn armen houd, wordt helderder en verdwijnt.
Ik wil genieten van het ochtendlicht terwijl ik mijn haar verf bij zonsopgang. De nacht vervaagt een beetje, een beetje, een beetje.
Een klein beetje, een klein beetje, een klein beetje.