Meer nummers van Yarea
Beschrijving
Producent: Alex Granero
Componist: Yarea Guillén
Tekstschrijver: Yarea Guillén
Songtekst en vertaling
Origineel
Estaba a punto de contar que yo ya estoy mucho mejor, pero alguien conoció a alguien y me dijo que te vio.
He aceptado este estado crítico como zona de confort. Vas de viaje a ese sitio mítico, disfruta mucho, amor.
Y me tiembla todo el cuerpo y no paro de pensar, y aunque aún no sé si es cierto, tengo ganas de llorar.
No pensé en esta situación, no creí merecérmelo, porque no hay nadie como yo.
Sabes, no hay nadie como yo.
Y quedé derrotada, y aunque daba otro golpe más, nunca has dado la cara, la guardabas para alguien más.
Dime si hay alguien más.
Dando vueltas alrededor del quid de la cuestión, pasarán cuatrocientos años sin una explicación.
Ahora tengo un jardín magnífico y ya nunca veo el amor.
Tú te quedas arrodillado y no sé la razón.
Y repaso el argumento y me cuesta colocar cada uno de los versos que me sueles dedicar.
No pensé en esta situación, no creí merecérmelo, porque no hay nadie como yo. Sabes, no hay nadie como yo.
Y quedé derrotada, y aunque daba otro golpe más, nunca has dado la cara, la guardabas para alguien más.
Dime si hay alguien más.
Nederlandse vertaling
Ik stond op het punt te zeggen dat het nu veel beter met me gaat, maar iemand heeft iemand ontmoet en me verteld dat ze jou hebben gezien.
Ik heb deze kritieke toestand als een comfortzone geaccepteerd. Je gaat op reis naar die mythische plek, geniet ervan, liefje.
En mijn hele lichaam trilt en ik kan niet stoppen met denken, en hoewel ik nog steeds niet weet of het waar is, heb ik zin om te huilen.
Ik dacht niet aan deze situatie, ik dacht niet dat ik het verdiende, want er is niemand zoals ik.
Weet je, er is niemand zoals ik.
En ik werd verslagen, en ook al gaf ik nog een klap, je liet je gezicht nooit zien, je bewaarde het voor iemand anders.
Vertel me of er nog iemand is.
Als we rond de kern van de zaak cirkelen, zullen er vierhonderd jaar voorbijgaan zonder enige verklaring.
Nu heb ik een prachtige tuin en zie ik nooit meer liefde.
Je blijft knielen en ik weet de reden niet.
En ik bekijk het argument en het is moeilijk voor mij om elk van de verzen die u gewoonlijk aan mij opdraagt, te plaatsen.
Ik dacht niet aan deze situatie, ik dacht niet dat ik het verdiende, want er is niemand zoals ik. Weet je, er is niemand zoals ik.
En ik werd verslagen, en ook al gaf ik nog een klap, je liet je gezicht nooit zien, je bewaarde het voor iemand anders.
Vertel me of er nog iemand is.