Beschrijving
Het nummer is als een persoonlijke aflevering van een ramp, maar eindigt in de stijl van ‘het belangrijkste is om te overleven’. Hier is de storm niet buiten, maar binnen. Wind - van twijfels, bliksem - van gedachten die te lang niet hebben losgelaten. En alles lijkt in te storten... maar ergens daar, helemaal in het centrum, groeit stilletjes het vertrouwen: "Ik kom eruit."
Elke lijn is als een stap door een labyrint, waar de muren fluisteren dat er geen uitweg is, en het hart koppig het licht zoekt. Niet om iemand te bewijzen, niet om sterk te worden - gewoon om weer jezelf te worden. Of zelfs iemand nieuw.
Dit is een nummer over metaforische vleugels. Niet vanwege de glans, maar vanwege schaafwonden, angsten en ‘het nog een dag volhouden’. Maar als je gaat vliegen, vlieg dan hoog.