Meer nummers van Raul Camacho
Beschrijving
Drums: Alberto Mora Amigo
Bajo: Edgardo Noé Chávez Paz
Akoestische gitaar: Nam San Fong Arce
Piano: Jorge Ángel Calvet Díaz
Meesteringenieur: JM Castillo
Producent: Nerso
Producent: Schorpioen
Producent: Jorge Calvet
Componist: Alberto Mora Amigo
Tekstschrijver: Edgardo Noé Chávez Paz
Tekstschrijver: Nassim Alcaide Plais
Songtekst en vertaling
Origineel
Mi niña, la de la sonrisa que atrapa.
No quiero que te quedes y menos que te vayas, una trampa.
Y sé que lo más prudente sería olvidarla, si me asaltan las dudas, las noches se hacen largas.
Si pruebo otras bocas, me saben amargas y sigo buscando tu amor.
Bendita locura, que mata y que cura, yo sigo buscando una razón.
Y vuelven las dudas cuando te desnudas, abriendo la puerta al corazón.
Bendita locura, que mata y que cura, me tiene enganchado esta adicción.
Dime qué locura, si tú provocas el dolor.
Bailando entre sombras, humanos a Marte, mordiendo tus labios, contando tatuajes.
No podría definirte, sería limitarte, mujer indomable, una obra de arte.
Y aunque piensen que nos hacemos daño, los polos opuestos se atraen.
Si perdemos el norte, lo tengo claro, contigo estaré yo.
Bendita locura, que mata y que cura, yo sigo buscando una razón.
Y vuelven las dudas cuando te desnudas, abriendo la puerta al corazón.
Bendita locura, que mata y que cura, me tiene enganchado esta adicción.
Dime qué locura, si tú provocas el dolor.
Mi niña, aunque no quiera quererte, ya es tarde.
Tus besos acabaron doblegando al cobarde.
Si me das a elegir, me quedo.
Nederlandse vertaling
Mijn meisje, degene met de glimlach die je betrapt.
Ik wil niet dat je blijft, laat staan vertrekt, een valstrik.
En ik weet dat het verstandigste zou zijn om het te vergeten: als de twijfel mij overvalt, worden de nachten lang.
Als ik andere monden probeer, smaken ze bitter en blijf ik zoeken naar je liefde.
Gezegende waanzin, die doodt en geneest, ik blijf zoeken naar een reden.
En de twijfels keren terug als je je uitkleedt en de deur naar het hart opent.
Gezegende waanzin, die doodt en geneest, deze verslaving heeft mij verslaafd gemaakt.
Vertel me wat gek is, als jij de pijn veroorzaakt.
Dansen tussen de schaduwen, mensen naar Mars, op je lippen bijten, tatoeages tellen.
Ik zou je niet kunnen definiëren, het zou je beperken, ontembare vrouw, een kunstwerk.
En zelfs als ze denken dat we elkaar pijn doen, trekken tegenpolen elkaar aan.
Als we het noorden verliezen, weet ik het zeker, ik zal bij je zijn.
Gezegende waanzin, die doodt en geneest, ik blijf zoeken naar een reden.
En de twijfels keren terug als je je uitkleedt en de deur naar het hart opent.
Gezegende waanzin, die doodt en geneest, deze verslaving heeft mij verslaafd gemaakt.
Vertel me wat gek is, als jij de pijn veroorzaakt.
Mijn meisje, ook al wil ik niet van je houden, het is al te laat.
Jouw kussen hebben uiteindelijk de lafaard gebroken.
Als je mij de keuze geeft, blijf ik.