Meer nummers van BLÜ EYES
Beschrijving
Masteringingenieur: Justin Shturtz
Mengingenieur: Keith Armstrong
Producent: BLÜ OGEN
Gitaar: BLÜ OGEN
Programmering: BLÜ OGEN
Synthesizer: BLÜ OGEN
Zang: BLÜ OGEN
Componist: Katie Stump
Componist: Ryan Nealon
Componist: Jules Brave
Songtekst en vertaling
Origineel
It's like riding a bike, the way I see a flashing light and cover my eyes.
'Cause it takes me right back to panic attacks and now I'm all right.
Fight or flight, I start shutting down and don't know why.
Because my body, she don't know the difference between what's real and what's nonexistent.
I feel you in my muscle memory.
Wanna leave it all behind, but you won't let me. It's always involuntary.
I try to keep it buried, but I'm no good at forgetting.
Muscle memory, muscle memory.
It's like driving back home. It's automatic how I manage to take you wherever I go. I thought that
I'd outgrown you, but you're still in my veins somehow. Even though I'm better now.
Yeah, I did the work to come to terms with you in my mind, but I still feel you in my. . . muscle memory.
Wanna leave it all behind, but you won't let me.
It's always involuntary.
I try to keep it buried, but I'm no good at forgetting.
Muscle memory, muscle memory.
Like avoiding the street by my house. Like writing in cursive.
Like leaving my medicine out in case I get nervous.
Like skipping my afternoon walk, 'cause my bones remember it all, and somehow they get on my phone.
But I still feel you in my muscle memory.
Wanna leave it all behind, but you won't let me. It's always involuntary.
I try to keep it buried, but I'm no good at forgetting.
Muscle memory, muscle memory.
Nederlandse vertaling
Het is net als fietsen, de manier waarop ik een knipperend licht zie en mijn ogen bedek.
Want het brengt me meteen terug naar paniekaanvallen en nu ben ik in orde.
Vechten of vluchten, ik begin me af te sluiten en weet niet waarom.
Omdat mijn lichaam het verschil niet kent tussen wat echt is en wat niet bestaat.
Ik voel je in mijn spiergeheugen.
Ik wil het allemaal achterlaten, maar dat laat je niet toe. Het is altijd onvrijwillig.
Ik probeer het verborgen te houden, maar ik ben niet goed in vergeten.
Spiergeheugen, spiergeheugen.
Het is alsof je terug naar huis rijdt. Het is automatisch hoe ik erin slaag je overal mee naartoe te nemen. Dat dacht ik
Ik was je ontgroeid, maar op de een of andere manier zit je nog steeds in mijn aderen. Ook al ben ik nu beter.
Ja, ik heb het werk gedaan om in het reine te komen met jou in mijn gedachten, maar ik voel je nog steeds in mijn gedachten. . . spier geheugen.
Ik wil het allemaal achterlaten, maar dat laat je niet toe.
Het is altijd onvrijwillig.
Ik probeer het verborgen te houden, maar ik ben niet goed in vergeten.
Spiergeheugen, spiergeheugen.
Zoals het vermijden van de straat bij mijn huis. Zoals cursief schrijven.
Zoals het achterlaten van mijn medicijnen voor het geval ik zenuwachtig word.
Alsof ik mijn middagwandeling oversla, omdat mijn botten het allemaal onthouden, en op de een of andere manier op mijn telefoon terechtkomen.
Maar ik voel je nog steeds in mijn spiergeheugen.
Ik wil het allemaal achterlaten, maar dat laat je niet toe. Het is altijd onvrijwillig.
Ik probeer het verborgen te houden, maar ik ben niet goed in vergeten.
Spiergeheugen, spiergeheugen.