Meer nummers van Bigflo & Oli
Beschrijving
Zanger, producer, componist, tekstschrijver: Florian Ordonez
Zanger, producer, tekstschrijver: Olivio Ordonez
Componist, producent: Clément Libes
Mastering Engineer: Álex Psaroudakis
Mengingenieur: Yoann Lê
Componist: Yogabeat
Songtekst en vertaling
Origineel
Je fixe le trône comme si ma place était déjà prête, mais si j'ai la couronne, ils voudront me couper la tête.
Je fais le mec, mais au fond, je rêve d'être dans votre top trois, me libérer de ça, mon chemin de croix.
J'assume les contradictions de mon personnage, mes larmes arrosent la fleur de l'âge.
Quand on voit que la porte est fermée, on voudrait l'ouvrir.
J'ai moins mal quand je sais que je ne suis pas le seul à souffrir, ouais.
Le rap se consume, les gens le consomment. Les stars en costume, que l'argent console.
J'ai compris que je ne suis pas un cas isolé.
Je suis l'oiseau à qui on a fait croire qu'il ne savait pas voler. Je vous vois en tout petit du building.
Dès l'introduction, j'ai compris la fin du film. La voix dans ma tête en featuring.
Je combats contre moi-même dans le vide, j'attends le dring du ring. Petit à Toulouse, je rêvais de vivre à New
York. Trois mois à Brooklyn, je voulais rentrer au minime.
L'être humain, un animal qui s'ennuie et la vie est plus pénible quand le destin s'envenime.
Je vis dans le déni, taille au-dessus d'un jean en denim.
Je suis en délit de fuite, c'est du délire.
Vite, j'élimine les filles qui brisent mon feeling, car l'amour est une maladie bénigne.
À l'instant, je viens de faire le meilleur couplet du monde et personne encore l'a écouté, ni dans le jugement, ni jugé, à l'abri des aiguilles d'une montre qui viendront tout changer.
Provençal sans frontières, j'énerve l'élite. La plume de Baudelaire, mon texte élite. Futur, un bordel que d'elle évite.
Un tas de poussière cache la pépite.
Brûlé en faisant bouillir de l'eau bénite, je médite. J'ai enfin le niveau que je faisais semblant d'avoir.
Style humble avec un flow attentatoire.
Je viens traumatiser l'industrie, remettre le vrai au centre du débat.
Pas le TikTok ou le stream, je vais remettre l'église au centre du village, les points sur les i et les rides sur le front de vos visages.
Jotter dans la peine leur carrière périssable.
On n'applaudit pas le pilote au décollage, mais à l'atterrissage.
On paye en cash les musiciens à la fin du bal. Au final, ça m'a fait du bien quand tu m'as fait du mal.
Tous humains jusqu'à la fin et c'est normal.
Il baisse le regard, l'assassin, quand tu le fixes au tribunal. Et même s'il ne t'aime pas, il faudra faire avec.
La vie, c'est une top model qui pue la cigarette.
Je n'ai plus compté que sur mes bras pour me prêter main forte. Être accro au succès, c'est tomber amoureux d'une escorte.
Un bateau d'immigrés rêve d'une autre vie sur la mer morte.
Si le malheur est local, normal que l'espoir s'exporte. Ça y est, je me trouve meilleur que vous, consciemment.
Avant, je le disais en insolence, maintenant, je le pense vraiment.
Combien de fois entre les mailles du filet? Combien de prods j'ai brûlé sur un mic?
Combien de nights d'affilée à ne plus pouvoir reculer?
Ça fait vingt-huit pistes que j'enregistre un freestyle d'enculé.
J'annonce une dictature à deux têtes. Deux mille vingt-six, j'ai déjà écrit deux cents textes.
Si t'es une petite nature, je te déteste. Tu me rappelles que j'étais le même que toi.
T'es comme un miroir qui me renvoie ma faiblesse.
Ça y est, je sais que je vais les niquer, je suis tranquille. J'ai lu le scénario et je gagne à la fin du film.
Je n'ai pas peur du petit qui me menace au couteau devant mes proches, car je sais que j'ai un Glock dans la poche.
Ça y est, je sais que je vais les niquer, je suis tranquille. J'ai lu le scénario et je gagne à la fin du film.
Je n'ai pas peur du petit qui me menace au couteau devant mes proches, car je sais que j'ai un Glock dans la poche.
La new gen attend le moment où on m'enverra à la casse.
Chaîne en diamant, putain, je suis devenu un rappeur de base. Je suis en feat avec Kalash, en feat avec
Vianney. Ils essaient, mais n'arrivent jamais à nous rentrer dans une case.
Mon pote me dit qu'il tient à moi que quand il est sous taz.
La mort, la maladie, avec le temps, tout passe. Bientôt, je prends un aller simple pour La Paz.
En Bolivie, je me casse, mais je ne suis pas sûr de passer la douane.
On ne se croisera pas pendant le vol. Flying Blue Platinium, je suis en deux A, en business class.
Tout le monde a le droit de rêver. Au premier vol, j'étais en quarante-quatre D.
Quarante-quatre D, au fond de l'avion qui gigote.
Quarante-quatre E, il y avait Oli qui voulait déjà la place du pilote.
Les meilleurs rappeurs français, sinon qui d'autre? Je le pense vraiment, mais à la fin, je rajoute : je rigole.
Méditation sur la plage, j'atteins une nouvelle phase.
Écriture, yeux fermés, j'attends la prochaine phrase. Lève la tête, je vois Oli démarquer dans la surface.
Centre, il ne faut pas que je me rate, il attend la prochaine passe.
Mes mots sont graves, je me confonds avec la barbe. Corbeau noir dans la mare de café, au fond de la tasse.
Je mets de l'huile sur le feu, je mets de l'eau dans mon vin, mais tu joues un peu trop, donc il y a de l'eau dans le gaz. Je suis Carlos Tévez. Merde!
Mon frère, c'est Maradona. Il tape, je passe la pommade, je le protège des connards.
J'arrête McDo et Coca, prends rien qui cache un coquard.
Je te prends que si t'es bon, je cherche du fond, je ne fais pas de quota.
Je suis le rage, je ne sors jamais de ma tanière. Ils ont le combat, mais cherchent encore leur bannière.
Petit frère, assure-toi. Ils ont le résultat, mais pas la manière.
Nouveau riche, le soir, je fais du shopping sur Asper.
Une pensée pour tous ceux qui ont connu un papa Casper. On est là, on ne va pas se taire.
Si j'ai la grosse tête, à combien d'élastiques, elle éclate la pastèque? Je déserte.
Il n'y a pas un humain qui me fera faire la guerre. Papa voulait Florian, mais j'aurais pu m'appeler Kader.
Ma mère n'a plus de cheveux. Je la surnomme Booba. Dans la cuisine, on chante
DKR.
Ça y est, je sais que je vais les niquer, je suis tranquille.
J'ai lu le scénario et je gagne à la fin du film.
Et je me bats pour mes proches, mais le combat est long, j'attends le son de la cloche.
Au final, si on veut aider les générations qui vont suivre après nous, il faut re-hyper la qualité.
Il faut re-hyper la qualité. Il faut rerendre la qualité commerciale.
Faites que les gens qui sont trop forts, en fait, ils se prennent trop de thunes et ça va créer un truc. Ça va faire trop, ça va te faire trop, trop du bien.
Nederlandse vertaling
Ik staar naar de troon alsof mijn plaats al klaar is, maar als ik de kroon heb, zullen ze mijn hoofd willen afhakken.
Ik gedraag me als een man, maar diep van binnen droom ik ervan om in jouw top drie te staan en mezelf daarvan te bevrijden, mijn weg van het kruis.
Ik aanvaard de tegenstrijdigheden van mijn karakter, mijn tranen geven water aan de bloem van mijn leeftijd.
Als we zien dat de deur gesloten is, willen we hem graag openen.
Ik heb minder pijn als ik weet dat ik niet de enige ben die lijdt, ja.
Rap wordt geconsumeerd, mensen consumeren het. De sterren in pak, die door geld worden getroost.
Ik begreep dat ik geen alleenstaand geval ben.
Ik ben de vogel die geloofde dat hij niet kon vliegen. Ik zie je in het kleinste deel van het gebouw.
Vanaf de inleiding begreep ik het einde van de film. De stem in mijn hoofd speelt mee.
Ik vecht tegen mezelf in de leegte, ik wacht op de ring van de ring. Toen ik klein was in Toulouse, droomde ik ervan in Nieuw te wonen
York. Drie maanden in Brooklyn wilde ik terugkeren naar het minimum.
De mens is een verveeld dier en het leven wordt moeilijker als het lot een slechtere wending neemt.
Ik leef in ontkenning, maat groter in spijkerbroek.
Ik zit in een hit and run, het is gek.
Snel schakel ik de meisjes uit die mijn gevoel breken, want liefde is een milde ziekte.
Zojuist heb ik zojuist het beste vers ter wereld gemaakt en nog niemand heeft ernaar geluisterd, noch met een oordeel, noch met een oordeel, veilig voor de wijzers van de klok die zal komen en alles zal veranderen.
Provençaals zonder grenzen, ik irriteer de elite. De pen van Baudelaire, mijn elitetekst. Future, een bordeel dat ze vermijdt.
Een hoop stof verbergt de goudklompje.
Verbrand door kokend wijwater mediteer ik. Ik heb eindelijk het niveau dat ik pretendeerde te hebben.
Bescheiden stijl met een buitensporige flow.
Ik kom de industrie traumatiseren en de waarheid centraal stellen in het debat.
Niet de TikTok of de beek, ik ga de kerk weer centraal in het dorp zetten, de puntjes op de i en de rimpels op het voorhoofd van jullie gezichten.
Met pijn hun vergankelijke carrière noteren.
Wij applaudisseren de piloot niet bij het opstijgen, maar bij het landen.
Na afloop van het bal betalen wij de muzikanten contant uit. Uiteindelijk gaf het me een goed gevoel toen je me pijn deed.
Allemaal menselijk tot het einde en dat is normaal.
Hij kijkt naar beneden, de moordenaar, als je naar hem staart in de rechtszaal. En zelfs als hij niet van je houdt, zul je ermee moeten omgaan.
Het leven is een topmodel dat naar sigaretten stinkt.
Ik vertrouwde alleen op mijn armen om me een handje te helpen. Verslaafd zijn aan succes betekent verliefd worden op een escort.
Een immigrantenboot droomt van een ander leven op de Dode Zee.
Als het ongeluk lokaal is, is het normaal dat de hoop wordt geëxporteerd. Dat is het, ik denk dat ik bewust beter ben dan jij.
Vroeger zei ik het onbeschaamd, nu meen ik het echt.
Hoe vaak val je door de kieren? Hoeveel producties heb ik op een microfoon gebrand?
Hoeveel nachten op rij niet meer terug kunnen?
Ik heb een klootzak-freestyle opgenomen voor achtentwintig nummers.
Ik kondig een tweekoppige dictatuur aan. Tweeduizendzesentwintig, ik heb al tweehonderd teksten geschreven.
Als je een klein persoon bent, haat ik je. Je herinnert me eraan dat ik hetzelfde was als jij.
Je bent als een spiegel die mijn zwakte naar mij terugkaatst.
Dat is alles, ik weet dat ik ze ga neuken, ik heb er vrede mee. Ik lees het script en win aan het einde van de film.
Ik ben niet bang voor het kind dat me met een mes bedreigt in het bijzijn van mijn dierbaren, omdat ik weet dat ik een Glock in mijn zak heb.
Dat is alles, ik weet dat ik ze ga neuken, ik heb er vrede mee. Ik lees het script en win aan het einde van de film.
Ik ben niet bang voor het kind dat me met een mes bedreigt in het bijzijn van mijn dierbaren, omdat ik weet dat ik een Glock in mijn zak heb.
De nieuwe generatie wacht op het moment dat ze mij naar de schroothoop sturen.
Diamanten ketting, verdomd, ik ben een eenvoudige rapper geworden. Ik ben een prestatie met Kalash, een prestatie met
Vianney. Ze proberen het, maar slagen er nooit in ons in een hokje te stoppen.
Mijn vriend vertelt me dat hij alleen om mij geeft als hij taz gebruikt.
Dood, ziekte, na verloop van tijd gaat alles voorbij. Binnenkort neem ik een enkeltje naar La Paz.
In Bolivia zit ik in de problemen, maar ik weet niet zeker of ik door de douane kom.
Tijdens de vlucht ontmoeten we elkaar niet. Flying Blue Platinum, ik zit in twee A, business class.
Iedereen heeft het recht om te dromen. Op de eerste vlucht zat ik in vierenveertig D.
Vierenveertig D, onderaan het kronkelende vliegtuig.
Vierenveertig E, daar was Oli die al de bestuurdersstoel wilde hebben.
De beste Franse rappers, zo niet wie anders? Ik denk het echt, maar aan het eind voeg ik eraan toe: ik maak een grapje.
Meditatie op het strand, ik bereik een nieuwe fase.
Schrijvend, met gesloten ogen, wacht ik op de volgende zin. Kijk omhoog, ik zie Oli in de omgeving staan.
Center, ik mag het niet missen, hij wacht op de volgende pas.
Mijn woorden zijn serieus, ik verwar mezelf met de baard. Zwarte kraai in de koffiepoel, op de bodem van het kopje.
Ik doe olie op het vuur, ik doe water in mijn wijn, maar jij speelt iets te veel, dus er zit water in het gas. Ik ben Carlos Tévez. Stront!
Mijn broer heet Maradona. Hij slaat, ik geef de zalf door, ik bescherm hem tegen de klootzakken.
Ik stop McDonald's en Coca-Cola, neem niets dat een stout persoon verbergt.
Ik neem aan dat als je goed bent, ik op zoek ben naar diepgang, ik stel geen quotum.
Ik ben de woede, ik verlaat mijn hol nooit. Ze hebben de strijd, maar zijn nog steeds op zoek naar hun spandoek.
Broertje, wees er zeker van. Zij hebben het resultaat, maar niet de weg.
Nieuw rijk, 's avonds ga ik winkelen in Asper.
Een gedachte voor iedereen die een Casper-vader kende. We zijn er, we zullen niet zwijgen.
Als ik een groot hoofd heb, hoeveel elastiekjes barst de watermeloen dan? Ik ben aan het deserteren.
Er is geen mens die mij ten oorlog zal laten trekken. Papa wilde Florian, maar ik had ook Kader kunnen heten.
Mijn moeder heeft geen haar meer. Ik geef haar de bijnaam Booba. In de keuken zingen we
DKR.
Dat is alles, ik weet dat ik ze ga neuken, ik heb er vrede mee.
Ik lees het script en win aan het einde van de film.
En ik vecht voor mijn dierbaren, maar het gevecht duurt lang, ik wacht tot de bel klinkt.
Als we de generaties na ons willen helpen, moeten we uiteindelijk opnieuw hyperkwaliteit leveren.
We moeten opnieuw hyperkwaliteit creëren. We moeten terugkeren naar commerciële kwaliteit.
Zorg ervoor dat mensen die te sterk zijn, in feite te veel geld nemen, en er ontstaat iets. Het wordt te veel, het gaat je te veel, te veel goeds opleveren.