Meer nummers van Danny Elfman
Beschrijving
Producent, componist en tekstschrijver: Danny Elfman
Associate producer, digitale montage-ingenieur: Bob Badami
Associate Producent: Richard Kraft
Uitvoerend producent: Ted Kryczko
Opname tweede machinist: Sharon Rice
Opname tweede machinist: Bill Easystone
Opname tweede ingenieur: Andy Bass
Opname tweede ingenieur: Mike Piersante
Dirigent: Chris Boardman
Anders: Dave Collins
Anders: Robert Fernandez
Anders: Randy Thornton
Ander: Steve Bartek
Anders: Bobbi Pagina
Anders: Mark Mann
Ander: Letitia Rogers
Anders: Patti Zimmitti
Anders: Joel Franklin
Ander: Megan Cavallari
Anders: Bill Jackson
Songtekst en vertaling
Origineel
There are few who deny at what I do I am the best
For my talents are renowned far and wide
When it comes to surprises in the moonlit night
I excel without ever even trying
With the slightest little effort
Of my ghostlike charms
I have seen grown men give out a shriek
With a wave of my hand
And a well-placed moan
I have swept the very bravest off their feet
Yet year after year
It's the same routine
And I grow so weary of the sound of screams
And I Jack, the Pumpkin King
Have grown so tired of the same old thing
Oh, somewhere deep inside of these bones
An emptiness began to grow
There's something out there
Far from my home
A longing that I've never known
I'm the master of fright
And a demon of light
And I'll scare you right out of your pants
To a guy in Kentucky
I am mister unlucky
And I'm known throughout England and France
And since I am dead
I can take off my head
To recite Shakespearean quotations
No animal nor man
Can scream like I can
With the fury of my recitations
But who here would ever understand
That the Pumpkin King
With the skeleton grin
Would tire of his crown?
If they only understood
He'd give it all up
If he only could
Oh, there's an empty place in my bones
That calls out for something unknown
The fame and praise
Come year after year
Does nothing for these empty tears
Nederlandse vertaling
Er zijn maar weinigen die ontkennen dat ik de beste ben in wat ik doe
Want mijn talenten zijn wijd en zijd bekend
Als het gaat om verrassingen in de maanverlichte nacht
Ik excelleer zonder het ooit te proberen
Met de minste kleine inspanning
Van mijn spookachtige charmes
Ik heb volwassen mannen een gil zien slaken
Met een zwaai van mijn hand
En een goedgeplaatste kreun
Ik heb de allermoedigsten van hun voeten geveegd
Toch jaar na jaar
Het is dezelfde routine
En ik word zo moe van het geluid van geschreeuw
En ik Jack, de Pompoenkoning
Ben zo moe geworden van hetzelfde oude ding
Oh, ergens diep in deze botten
Er begon een leegte te groeien
Er is iets daarbuiten
Ver van mijn huis
Een verlangen dat ik nooit heb gekend
Ik ben de meester van angst
En een demon van licht
En ik zal je zo uit je broek laten schrikken
Aan een man in Kentucky
Ik heb meneer pech
En ik ben bekend in heel Engeland en Frankrijk
En aangezien ik dood ben
Ik kan mijn hoofd eraf halen
Om citaten van Shakespeare te reciteren
Geen dier en geen mens
Kan schreeuwen zoals ik kan
Met de woede van mijn recitaties
Maar wie hier zou het ooit begrijpen?
Dat is de Pompoenkoning
Met de skeletgrijns
Zou hij zijn kroon beu worden?
Als ze het maar begrepen
Hij zou het allemaal opgeven
Als hij dat maar kon
Oh, er is een lege plek in mijn botten
Dat roept om iets onbekends
De roem en lof
Kom jaar na jaar
Doet niets voor deze lege tranen