Meer nummers van Sharif
Meer nummers van Rapsusklei
Beschrijving
Uitgebracht op: 25-04-2021
Songtekst en vertaling
Origineel
De los demonios que están dentro de mí, de los caminos en donde tropecé, de las batallas que luché y que perdí, de aquellas dudas que encadenan mi ser.
Sálvame, sálvame de la tristeza que está dentro de mí.
Sálvame, te digo, sálvame -de las promesas que hice y nunca cumplí.
-Estoy sangrando mi emoción en una nueva canción, lejos de la tentación que lleva a la ostentación, pidiéndole a mi inspiración un poco de salvación, porque a veces el corazón se convierte en prisión.
Y yo deshojo la amapola, sentado bajo la luna de Quito, pues la vida es una sola, pero el viaje es infinito.
El rito de la tinta que cabalga, como un caballo negro en medio de la noche blanca y brusca, mi musa busca la flor más bella, que luzca y que traduzca las estrellas.
Pidiéndole a mi block que algo me invoque desde la única ventana con luz de todo el bloque.
Quiero pintar el lienzo y domar el llanto, escuchar al silencio y convertirlo en canto, sentir que por la calle vacía va tu soledad junto a la mía.
Y ya sé, que no es fácil hallar tu camino.
Ya sé, que te quiero aunque no lo digo.
Ya sé, que me doblo, pero no me inclino.
Ya sé, que me sangra el -alma.
-De las flores marchitadas que habitan en la tristeza, he guardado cada hoja y cada pétalo caído.
Afuera el cielo es gris, pero aquí dentro hay belleza y aprendimos a escuchar al silencio y callar al ruido.
Herido por el tiempo que me persigue y me embarga, perdido hombre sediento que bebe del agua amarga.
La luna es quien me salva galopando en la tiniebla, como un caballo blanco en medio de la noche negra.
Minerva, me pregunto quién es ese viejo de ojos tristes y de arrugas que me mira en el espejo.
Dicen que el vino añejo ha mejorado con el tiempo, pero este anciano vencejo no sabe domar el viento.
Y ya sé, que la muerte asfixia y que la vida aprieta.
La aguja del reloj bailaba una saet, y ya sé, que esta balada triste de trompet ya no sabe entonar los acordes para el poet.
Y ya sé, que no es fácil hallar tu camino.
Ya sé, que te quiero aunque no lo digo.
Ya sé, que me doblo, pero no me inclino.
Ya sé, que me sangra el alma.
Nederlandse vertaling
Van de demonen die in mij zitten, van de paden waar ik struikelde, van de veldslagen die ik vocht en verloor, van de twijfels die mijn wezen ketenen.
Red mij, red mij van het verdriet dat in mij zit.
Red mij, zeg ik u, red mij - van de beloften die ik heb gedaan en nooit ben nagekomen.
-Ik laat mijn emotie uitvloeien in een nieuw lied, ver weg van de verleiding die tot uiterlijk vertoon leidt, en vraag mijn inspiratie om een beetje verlossing, want soms wordt het hart een gevangenis.
En ik verwijder de bladeren van de klaproos, zittend onder de Quito-maan, want het leven is één, maar de reis is oneindig.
Het inktritueel dat rijdt, als een zwart paard midden in de witte en barre nacht, mijn muze zoekt naar de mooiste bloem, die schijnt en de sterren vertaalt.
Mijn blok om iets vragen om mij op te roepen vanuit het enige raam met licht in het hele blok.
Ik wil het canvas schilderen en het huilen temmen, naar de stilte luisteren en er een lied van maken, voelen dat jouw eenzaamheid door de lege straat naast de mijne gaat.
En ik weet al dat het niet gemakkelijk is om je weg te vinden.
Ik weet al dat ik van je hou, ook al zeg ik het niet.
Ik weet dat ik buig, maar ik leun niet.
Ik weet het, mijn ziel bloedt.
-Van de verdorde bloemen die in verdriet verblijven, heb ik elk blad en elk gevallen bloemblad bewaard.
Buiten is de lucht grijs, maar hier is er schoonheid en we hebben geleerd naar de stilte te luisteren en het lawaai tot zwijgen te brengen.
Gewond door de tijd die mij achtervolgt en overweldigt, een verloren dorstige man die het bittere water drinkt.
De maan is degene die mij redt terwijl ik in de duisternis galoppeer, als een wit paard midden in de zwarte nacht.
Minerva, ik vraag me af wie die oude man is met droevige ogen en rimpels die naar mij kijkt in de spiegel.
Ze zeggen dat oude wijn met de tijd is verbeterd, maar deze oude gierzwaluw kan de wind niet temmen.
En ik weet al dat de dood verstikt en dat het leven drukt.
De wijzer van de klok danste een saet, en ik weet al dat deze droevige trompetballade niet langer de akkoorden voor de dichter weet te zingen.
En ik weet al dat het niet gemakkelijk is om je weg te vinden.
Ik weet al dat ik van je hou, ook al zeg ik het niet.
Ik weet dat ik buig, maar ik leun niet.
Ik weet het, mijn ziel bloedt.