Meer nummers van Dora Band
Beschrijving
Producent: Dora Band
Zang: teo pedraja
Componist: Daniel Pedraja
Songtekst en vertaling
Origineel
Buenos días, buenas tardes, buenas noches.
Depende de la parte del mundo que me escuches. ¿Qué tal, todo bien? Espero que sí.
Yo estoy aquí caminando por el centro de Madrid.
Voy para el estudio, he quedado a las diez, he quedado con mi hermano para el volumen tres, aunque llego un poco tarde, ya son las doce y diez.
Dani ve grabando, yo le meto después. Y entre que llego y no llego, ¿qué te puedo contar?
¿De qué podemos hablar? A ver, déjame pensar un momento.
Podríamos hablar de ganar y gastar, de viajar y chingar, de coches y conciertos, pero eso ya lo digo en las canciones todo el tiempo.
Y aunque sea verdad y aunque nunca te miento, prefiero hablar de todo eso en otro momento. Por cierto, ¿qué dices, chaval?
¿Que ya no sueno igual? ¿Que me pongo a hacer qué? ¿Música comercial?
La música comercial es igual que un centro comercial, hay uno en cada barrio, son todos igual, se visten igual, se mueven igual, cantan todos igual, igual de mal.
Yo no soy artista, soy un tío normal, no me pongo la careta ni para el carnaval.
Enamorado de esto, no me importa el puesto, si te soy honesto, no me importa ser el primero, el segundo, el tercero, el cuarto o el decimosexto.
No busco ser campeón, solo busco ser feliz, cabrón.
Hoy estamos de celebración porque engañé a la pena y a la depresión y las encerré dentro de una caja, igual que hizo
Tapión.
Tiré las paredes de mi habitación, me tenían preso como una prisión. No me curé con terapia ni medicación, me curé escuchando a Paco y
Camarón.
Tú sabes cómo soy yo, de noche hablo con la luna y me acuesto cuando me sale el sol. Y que en mi armario hay más ropa que en
Zalando.
No soy escalador, pero estoy escalando de mi cuarto al estudio, del estudio al estadio, del estadio a tu casa, de tu casa a tus labios.
De pobre a clase media, de media a millonario, porque el tiempo es oro y yo no tengo horario. En el
Beema escuchando al Manzanita o al Sicario, los cuarenta principiantes que están sonando en la radio.
Te lo dejo pa' ti, pa' los que dejan odio en los comentarios, pa' los que se tomaron esto en serio, por ir perdidos ahora tienen mal pario desde que se cruzaron un gato negro.
Dora, te quiero, aunque no te vea tanto, es que estoy en Madrid.
Corazón hecho trocitos, parece de Gaudí, aunque duela, es bonito, lo puedo compartir contigo.
Siempre llevo un trozo guardado en el bolsillo por si te veo en Fuencarral o Bravo Murillo.
Oh, oh, tus ojos son cuchillos.
Oh, oh, co-co-contigo siempre llevo un trozo guardado en el bolsillo por si te veo en Fuencarral o Bravo Murillo. Oh, oh, tus ojos son cuchillos.
Oh, oh.
Nederlandse vertaling
Goedemorgen, goedemiddag, goedenacht.
Het hangt ervan af in welk deel van de wereld je naar mij luistert. Hoe gaat het, alles oké? Ik hoop het.
Ik loop hier door het centrum van Madrid.
Ik ga naar de studio, ik ontmoet om tien uur, ik ontmoet mijn broer voor deel drie, hoewel ik een beetje laat ben, het is al tien over twaalf.
Dani is aan het opnemen, ik zal hem er later in zetten. En wat kan ik je vertellen tussen het wel en niet aankomen?
Waar kunnen we over praten? Laten we eens kijken, laat me even nadenken.
We zouden kunnen praten over verdienen en uitgeven, reizen en neuken, auto's en concerten, maar dat zeg ik al de hele tijd in liedjes.
En zelfs als het waar is en ook al lieg ik nooit tegen je, ik praat er liever een andere keer over. Trouwens, wat zeg je ervan, jongen?
Dat ik niet meer hetzelfde klink? Wat mag ik doen? Commerciële muziek?
Commerciële muziek is hetzelfde als een winkelcentrum, er is er één in elke buurt, ze zijn allemaal hetzelfde, ze kleden zich hetzelfde, ze bewegen hetzelfde, ze zingen allemaal hetzelfde, even slecht.
Ik ben geen kunstenaar, ik ben een normale jongen, ik draag niet eens een masker voor carnaval.
Ik ben hier verliefd op, de positie maakt me niets uit, als ik eerlijk ben, maakt het me niet uit of ik eerste, tweede, derde, vierde of zestiende ben.
Ik wil geen kampioen worden, ik wil gewoon gelukkig zijn, klootzak.
Vandaag vieren we feest omdat ik verdriet en depressie voor de gek heb gehouden en ze in een doos heb opgesloten, net zoals hij deed
Tapion.
Ik sloeg de muren van mijn kamer neer, ze hielden me vast als een gevangenis. Ik genas mezelf niet met therapie of medicijnen, ik genas mezelf door naar Paco te luisteren en
Garnalen.
Je weet hoe ik ben, 's nachts praat ik met de maan en ik ga naar bed als de zon opkomt. En dat er in mijn kast meer kleding zit dan dat er in zit
Zalando.
Ik ben geen klimmer, maar ik klim van mijn kamer naar de studio, van de studio naar het stadion, van het stadion naar jouw huis, van jouw huis naar je lippen.
Van arm tot middenklasse, van gemiddeld tot miljonair, want tijd is geld en ik heb geen schema. In de
Beema luistert naar Manzanita of Sicario, de veertig beginners die op de radio spelen.
Ik laat het aan jou over, voor degenen die haat achterlaten in de reacties, voor degenen die dit serieus hebben genomen, omdat ze verdwaald waren, ze hebben nu een slechte geboorte sinds ze elkaar kruisten met een zwarte kat.
Dora, ik hou van je, ook al zie ik je niet zoveel, ik ben in Madrid.
Hart in stukken, het lijkt op Gaudí, ook al doet het pijn, het is prachtig, ik kan het met je delen.
Ik bewaar altijd een stukje in mijn zak voor het geval ik je tegenkom in Fuencarral of Bravo Murillo.
Oh oh, je ogen zijn messen.
Oh, oh, co-co-contigo. Ik heb altijd een stuk in mijn zak voor het geval ik je tegenkom in Fuencarral of Bravo Murillo. Oh oh, je ogen zijn messen.
Uh-oh.