Beschrijving
Producent: Sergio Maschetzko
Songtekst en vertaling
Origineel
Toco y pego el tiempo en esta pared por si quieres volver.
Diré que es pura nostalgia si me encuentro en tus palabras, en las carreteras de vainas.
Hoy me acuerdo de todos esos nombres como si fuera ayer.
Y se me caen los huesos, moribundo y olvidado, pero me quieren así.
Una sopa de mí.
Al salir del curro estaba completamente aburrido, así que llamé para preguntar si hacía algo y me dijo: "Claro, pásate por casa".
Al llegar escuchamos tres o cuatro discos y después nos pusimos La amenaza fantasma hasta una nueva esperanza.
Nos despedimos en la noche de un planeta vacío y nos prometimos repetirlo al día siguiente, y al día siguiente, y al día siguiente, sucesivamente hasta el día de nuestra muerte.
Volví solo a casa con una tristeza que me reconfortaba, como aquella pequeña risa que te sale al llorar.
Sabía que al día siguiente llamaría para preguntar si hace algo, pero no habría una respuesta, ni palabras, ni excusas, ni discursos, nada.
Parece que vivamos abrazados a otros tiempos, pero no hace falta volver.
Se me caen los huesos, moribundo y olvidado, pero me quieren así.
Una sopa de mí.
Nederlandse vertaling
Ik raak en plak de tijd op deze muur voor het geval je terug wilt komen.
Ik zal zeggen dat het pure nostalgie is als ik mezelf in jouw woorden bevind, op de podwegen.
Vandaag herinner ik me al die namen alsof het gisteren was.
En mijn botten vallen, sterven en vergeten, maar ze houden zo van me.
Een soepje van mij.
Toen ik van mijn werk kwam verveelde ik me helemaal, dus belde ik om te vragen of hij iets aan het doen was en hij zei: "Natuurlijk, kom eens langs."
Toen we aankwamen, luisterden we naar drie of vier albums en daarna zetten we The Phantom Menace op a New Hope.
We namen 's nachts afscheid van een lege planeet en we beloofden het de volgende dag, en de volgende dag, en de volgende dag, achtereenvolgens te herhalen tot de dag dat we sterven.
Ik ging alleen naar huis met een verdriet dat me troostte, zoals dat kleine lachje dat eruit komt als je huilt.
Ik wist dat ik de volgende dag zou bellen om te vragen of hij iets deed, maar er zou geen antwoord komen, geen woorden, geen excuses, geen toespraken, niets.
Het lijkt erop dat we andere tijden omarmen, maar het is niet nodig om terug te gaan.
Mijn botten vallen, sterven en vergeten, maar ze houden zo van me.
Een soepje van mij.